Γραφέας Πεζικού

@Η καταιγίδα,κόπασε
Νύχτα,απλώθηκε
Φώς πουθενά
μαυρίλα παντού
@Τά λόγια μου μπερδεύω
μεσ’τή μουσική,στό καπνό
καί στό ημίφως
@Τό τσιγάρο σιγοσβύνει
τό αλκόλ δέ κατεβαίνει
οί σταγόνες τής βροχής
βαρέθηκαν νά πέφτουν-σταμάτησαν
αγέρας,φύλλα,ξερά κλαδιά
στροβιλίζουν
@Τό σπίτι βαρύ ,σκοτεινό
τυλίγεται στό πέπλο τής μοναξιάς
μιλιά δέ βγάζει κανείς
‘ως καί τά μάτια σωπαίνουν
@Στή γωνιά κάποιος στριφογυρίζει
χορεύει μόνος,παράδοξο,πρωτόγονο χορό
Χάνεται πάλι στό σκοτάδι,μόνος,σκυφτός
χωμένος στή σιωπή καί στή λήθη τής βροχής…

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1965

@ Στήν απεραντωσύνη τού κόσμου
προβάλεις στά κόκκινα
Ψηλά κάτ’απ’τά σύννεφα.
Προσπαθώντας νά καταλάβω,τί μού συμβαίνει-Χάνομαι
στό πέλαγος τών αναμνήσεων-καί τών εφηβικών μου ονείρων,πού
κυκλοφορούν στό Είναι μου.
@ Απελευθερωμένοι από ταμπού καί ανίερες προκαταλήψεις…
Απογειωνόμαστε ενωμένοι-ψυχή καί σώμα
συνυπάρχουμε ,κόντρα στόν άνεμο .Δρασκελώντας τίς ρίζες μας,
Σαρκάζουμε τή μοναξιά -καί Αποθεώνουμε τήν ολοκλήρωση σέ
Κόκκινο φόντο!!!…
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΓΕΝΑΡΗΣ 97

Θεατρίνοι στό πλά»ι»,θαυμαστές απ’ εκεί
κι’ό κόσμος γελάει
@Ό μόχθος σκληρός,ό αγώνας άνισος
μεγάλο τό άνοιγμα,αγεφύρωτο χάσμα
@πλούσια ή προσφορά,πενιχρή ή ζήτηση
στενή ή ατραπός,απλησίαστη ή δικαίωση
απαθής ή λεωφόρος πανηγυρίζει
@σέ θέση βολής τά κανόνια
τ’άρματα σωπαίνουν μπροστά στ’ολοκαύτωμα
Νηνεμία επικρατεί στό πυθμένα!-
ΟΚΤΩΒΡΗΣ 1985
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ