Γραφέας Πεζικού
Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS
Gallery
Καβαλα
ΜΕΛΗ
Posts Tagged ‘Πέτρινα Χρόνια’
21Ιαν
Συνέχεια από τα προηγούμενα:Το»πρότυπο»Ελλη Παππά και η»πολιτική της διαθήκη»…
…….»Σκοτεινή η περίπτωση Ακριτίδη»Ένα ακόμη στέλεχος της ΚΕ του ΚΚΕ είχε εισέλθει στην Έλλάδα παράνομα λίγους μήνες μετά τον Μπελογιάννη με την ίδια αποστολή.Ήταν ο Νίκος Ακριτίδης.Η Ελλη Παππά υπαινίσσεται στη»διαθήκη»της ότι ο ρόλος του ήταν ύποπτος.Την άποψη αυτή είχε εκφράσει από τότε προς την ηγεσία του κόμματος,η οποία είχε ερευνήσει την υπόθεση και είχε καταλήξει ότι δεν ευσταθούν οι κατηγορίες της.Η ίδια ως τόσο ,αναφέρει ότι «η περίπτωση του Ακριτίδη ήταν-και έμεινε-από τις πιο σκοτεινές εκείνης της «σκοτεινής εποχής»…
Αποκαλυπτήρια πρακτόρων
Ειδικές αναφορές σε πρόσωπα τα οποία διαδραμάτιζαν καίριο ρόλο εκείνη την ταραγμένη εποχή περιέχει η «διαθήκη», η οποία μεταξύ άλλων ξεχωρίζει τον Ν.Βαρούδη,ο οποίος ήταν υπεύθυνος των παράνομων ασυρμάτων του ΚΚΕ και αυτοκτόνησε στην κρύπτη του ,στην Καλλιθέα όταν εντοπίστηκε από την Ασφάλεια και ενώ ο Μπελογιάννης βρισκόταν στη Φυλακή…
«Τυχαία η σύλληψη Μπελογιάννη.Αυτό συσκότισε τα πράγματα κι εμπόδισε να καταλάβουμε τι πραγματικά συνέβαινε τότε στο κόμμα»Γιατί ένας από τους κρίσιμους κρίκους στην υπόθεση Μπελογιάννη ήταν το θέμα της σύλληψης του.Στην Ελλάδα έφτασε παράνομα από το εξωτερικό τον Ιούνιο του 1950 με αποστολή την ανασυγκρότηση των διαβρωμένων από την Ασφάλεια κομματικών οργανώσεων.’Ήρθε σε επαφή με τον Πλουμπίδη,ενώ γνώρισε και την Ελλη Παππά (Ιωαννίδου τότε)!Ο Μπελογιάννης συνελήφθη στις 20 Δεκεμβρίου 1950,ενώ λίγες μέρες αργότερα συνελήφθη και η σύντροφός του.Πιάστηκαν στο ίδιο σπίτι,του Τάκη Καλοφωλιά,στον οποίο κάποιοι έχουν αποδώσει την ευθύνη για τις συλλήψεις….Η ίδια είχε γράψει παλιότερα ότι το σημάδι στην πόρτα του σπιτιού(ένας σπάγκος που κρεμόταν από την κλειδαριά)ήταν στη θέση του κι έτσι ο Μπελογιάννης αλλά και ή ίδια μπήκαν ανυποψίαστοι,ενώ τους περίμεναν οι ασφαλίτες.»Σε σπίτι που είχα ραντεβού πήγε η Ασφάλεια»και συνεχίζει η Ελλη Παππά»το σημάδι αυτό ήταν παλιό.»Παρασύρθηκα από το παλιό σημάδι,τράβηξα τον σπάγκο και μπήκα,γράφει!…
Υπόθεση Πλουμπίδη
Το πρότυπο της στράτευσης της ‘Ελλης Παππά αναδείχτηκε καλύτερα στην ύστερη μεταπολιτευτική περίοδο,όταν άρχισε να συζητιέται ,πέρα από μυθεύματα,η περίφημη υπόθεση Πλουμπίδη.Το ζήτημα είναι γνωστό .Δεν έχει καταλαγιάσει ο αχός του εμφυλίου όταν ο Μπελογιάννης ,η Παππά και αρκετά ακόμη παράνομα στελέχη του ΚΚΕ συλλαμβάνονται και παραπέμπονται το 1951,επί Κυβερνήσεων Πλαστήρα.σε δίκη για κατασκοπεία .Το 1952 αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση με την ποινή του θανάτου ,κι ενώ όλα τα ένδικα μέσα έχουν εξαντληθεί ,ο Νίκος Πλουμπίδης,που εκείνη την περίοδο είναι επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ στην Αθήνα,αποστέλλει μια δημόσια επιστολή με την οποία δηλώνει έτοιμος να παραδοθεί στις Αρχές προκειμένου να δοθεί χάρη στον Μπελογιάννη.Για αδιευκρίνιστους λόγους ο γγ του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδης-λίγο πριν από το θάνατο του Στάλιν και την αποσταλινοποίηση που θα συμπαρέσυρε και τον ίδιο-θα βγάλει πλαστή την επιστολή,ακυρώνοντας έτσι και την τελευταία ελπίδα σωτηρίας του Μπελογιάννη(η Παππά θα απαλλαχτεί λόγω μητρότητας),ενώ θα χαρακτηρίσει «χαφιέ»τον Πλουμπίδη που συνελήφθη και εκτελέστηκε ,αποκηρυγμένος από το κόμμα,το 1954!Στην κίνηση αυτή ενδέχεται να συνηγόρησε το γεγονός ότι αμφότεροι Μπελογιάννης και Πλουμπίδης ήταν μάλλον υποστηρικτές της αυτονομίας της ΕΔΑ που περιοριζόταν ακόμη τότε στο ρόλο της νόμιμης βιτρίνας του εξόριστου ΚΚΕ…
‘Οπως προκύπτουν και από ορισμένα τεκμήρια που παραθέτει η συγγραφέας στο βιβλίο,η Παππά ήταν η μόνη που είχε την παρρησία να υποστηρίξει ότι ο»Μπάρμπας»(όπως ήταν το συνωμοτικό του όνομα)δεν υπήρξε «χαφιές».Αργότερα και μετά την περιθωριοποίησή της από το κόμμα,θα πει στοχαστικά ότι ο Ζαχαριάδης επιδίωκε τότε να φτιάξει έναν μάρτυρα(Μπελογιάννη)κι έναν προδότη(Πλουμπίδη)….
Υ/Γ:Για το τέλος άφησα ότι συνταρακτικά με» εντυπωσίασε» αρνητικά από την κουλτούρα ,τις παρωπίδες,το φόβο της απομόνωσης ή και της εξόντωσης ακόμη των στρατευμένων στελεχών με τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τις τραγελαφικές των φύση και θέση απόψεις και δοξασίες για το αλάθητο του κόμματος και της ηγεσίας του…με χαρακτηριστικό το παρακάτω:»Αν π.χ.το Κόμμα πει εμένα χαφιέ,τόσον εγώ όσον και αυτοί που με γνωρίζουν και μ’αγαπούν,οφείλουμε να υποστηρίξουμε τη θέση του Κόμματος.Θα πούμε τη γνώμη μας στο Κόμμα,όμως στον κόσμο θα πούμε ότι ο (Πλουμπίδης) είναι χαφιές!,γιατί το λέει το ΚΟΜΜΑ».-Νίκος Πλουμπίδης
Υ/Γ(β):Τα συμπεράσματα δικά Σας…
Τ Ε Λ Ο Σ
Πηγή:Η»πολιτική διαθήκη»της Ελλης Παππά από την εφημερίδα FREE SUNDAY της 26/9/10
Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης
Γραφέας Πεζικού(http://www.thema-xronou.gr)
Kavala.gr 21 Jan. 2011
0 comment
20Ιαν
…συνέχεια απο τα προηγούμενα:
-»Είναι πραγματικά λίγα τα στελέχη εκείνα του ΚΚΕ που κατάφεραν να υπερβούν τις παρωπίδες που τους επέβαλλε η»κομματική γραμμή»,καθώς και το φόβο της απομόνωσης ή και της εξόντωσής τους,και να προχωρήσουν σε μια νηφάλια δημόσια κριτική των κομματικών φετφάδων και των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων.Και είναι ακόμη λιγότερα όσα έκαναν αυτό χωρίς να πάψουν να είναι κατ ουσίαν κομμουνιστές»…η εν λόγω άποψη- εισαγωγή ως και η συνέχεια στην σημερινή μας ενασχόληση με την υπόθεση, προέρχονται από την εφημερίδα του Γ. Κύρτσου FREE SUNDAY της 26ης Σεπτεμβρίου 2010:
Το»πρότυπο»‘Ελλη Παππά
-»Η έκδοση της μαρτυρίας της συντρόφου του Ν.Μπελογιάννη αναδεικνύει τις αντινομίες που χαρακτήριζαν συχνά τη στράτευση των πιο ανεξάρτητων πνευμάτων στο ΚΚΕ….Η συλλογή των σχετικών με την εν λόγω εποχή χειρογράφων της Ελλης Παππά(Σμύρνη 1920-Αθήνα 2009)με τίτλο «Μαρτυρίες μιας διαδρομής»,που εκδόθηκε πρόσφατα με υποδειγματική επιμέλεια και σεβασμό στις επιθυμίες της συγγραφέως,από τη βιβλιοθήκη, ως γνωστόν, του Μουσείου Μπενάκη,αναδεικνύει ακριβώς αυτό:την επίπονη προσπάθεια ενός μεσαίου στελέχους να δώσει με αυταπάρνηση και ιδεαλισμό τον αγώνα του χωρίς να χάσει την πολιτική του διαύγεια και το θάρρος της γνώμης του.Το κόστος που πλήρωσε γι αυτό δεν ήταν αμελητέο,ωστόσο ίσως να αντισταθμίζεται από το γεγονός ότι αυτό το μικροκαμωμένο κορίτσι με τη δυνατή κράση και την ευρεία μόρφωση αντιμετωπίστηκε πάντα,απ’όσους παρέμειναν σοβαροί μέσα ή έξω από το κόμμα,ως πρότυπο αγνού αγωνιστή!Θα ήταν πραγματικά χρήσιμο στους ιστορικούς της περιόδου να ξαναδούν την ιστορία του ΚΚΕ και μέσα από τη ματιά των μεσαίων στελεχών του.Μέσα από εκείνους δηλαδή που δεν χρειάστηκε ποτέ να διαστρεβλώσουν την προσωπικότητά τους για να καταλάβουν υψηλές θέσεις στο κόμμα και οι οποίοι ταυτόχρονα διατηρούσαν μια ρεαλιστική εικόνα για τις οργανωτικές αδυναμίες και τις δυσκολίες της διείσδυσης των ιδεών του κόμματος στην Κοινωνία…Μέσα από τις σελίδες της μαρτυρίας αυτής περνούν δεκάδες πρόσωπα και πρακτικές ενός κόσμου που έζησε ,από τη δεκαετία του 40 ως το 1974,στο περιθώριο της πολιτικής και της κοινωνίας.Σε πρώτο επίπεδο,ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με πλούσιες πληροφορίες για την ιδιαίτερη καθημερινότητα ενός περίκλειστου μικρόκοσμου που κινούνταν ανάμεσα στο καθήκον του επαγγελματία επαναστάτη και τον αγώνα του για την επιβίωση με τους πιο πενιχρούς πόρους!Η στράτευση ερχόταν όμως πριν απ όλα και ήταν ολοκληρωτική,ιδίως στις συνθήκες των διώξεων που είχαν επιβληθεί από τους νικητές του εμφυλίου.Και στρατευμένος ήταν εκείνος,που υπάκουες τυφλά στην άκαμπτη κομματική καθοδήγηση ,η οποία κρυβόταν πίσω από την κακόγουστη επινόηση του»δημοκρατικού συγκεντρωτισμού»Καθώς η παράνομη δράση οδηγούσε συχνά στη Φυλακή,μάλιστα δε η Ελλη Παππά που πέρασε έγκλειστη το μεγαλύτερο διάστημα μέχρι το 1974,αφιερώνει αρκετές σελίδες σε αυτή την εμπειρία.Βασικός κανόνας για τον πολιτικό κρατούμενο ήταν να συνεχίζει τη δράση του,όσον ήταν δυνατόν ,ακόμη και μέσα από τις φυλακές.Η ίδια όχι μόνο ακολούθησε πιστά τον κανόνα αυτό,αλλά κατόρθωσε όσο ήταν έγκλειστη να φέρει στον κόσμο κι ένα παιδί,καρπό της σχέσης της με τον επίσης φυλακισμένο σε διπλανό κελί Νίκο Μπελογιάννη!Στη μάχη για την επιβίωση στις ακραίες αυτές συνθήκες,η αυτοβιογραφούμενη εντοπίζει μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα στην απομόνωση της ασφάλειας και στις κοινές φυλακές .Ενώ στα υπόγεια της απομόνωσης ο πολιτικός κρατούμενος είχε ορατό το βασανιστή μπροστά του ,στην κοινή φυλακή ο»εχθρός»μπορούσε και να έχει το προσωπείο μιας συντρόφου-συγκρατούμενης που υπέσκαπτε την κομματική του θεση,με τον πιο ύπουλο τρόπο.Στις διηγήσεις της στέκεται επίσης ιδιαίτερα στο φαινόμενο του «χαφιέ»,ενώ-σε αντίθεση με το κόμμα-είναι πολύ πιο επιεικής με τους»δηλωσίες»όσους κρατούμενους δηλαδή υπέγραψαν αποκήρυξη του ΚΚΕ για να γλιτώσουν τα μαρτύρια.Η κριτική στάση της Παππά απέναντι στις πρακτικές του κόμματος φαίνεται πάντως ,ότι είχε ξεκινήσει ήδη μετά τα Δεκεμβριανά του 1944 και κυρίως μετά την αποχή του ΚΚΕ απο τις βουλευτικές του 1946,μια απόφαση που η ίδια μαζί με τον Μπελογιάννη χαρακτηρίζουν επανειλημμένα μοιραίο λάθος που οδήγησε στη συνέχεια σε μια αλυσίδα καταστροφικών επιλογών.Η διαδικασία της απομυθοποίησης των γραφειοκρατιών του κόμματος,ενισχύθηκε περαιτέρω στα μάτια της ‘Ελλης Παππά μετά τα ταξίδια της στη Μόσχα και τη Ρουμανία,μέσα από τα οποία ήρθε σε άμεση επαφή,με την τραγελαφική φύση του»υπαρκτού σοσιαλισμού»!…
Τέλος Δεύτερου μέρους!
Συνεχίζεται
Στο Τρίτο μέρος η συνέχεια και το τέλος!
Πηγή:Η «πολιτική διαθήκη»της ‘Ελλης Παππά από την εφημερίδα FREE SUNDAY της 26/9/10
Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης
Γραφέας Πεζικού
http://www.thema-xronou.gr
Kavala.gr 20 Jan.2011
19Ιαν
….συνέχεια από το προηγούμενο:»Αλμπατρός!»συνεχίζει η ‘Ελλη Παππά,»Ο Νίκος το θεωρούσε αυτό μεγάλο έπαινο και έτσι το θεώρησα κι εγώ όταν μου το είπε.Έπρεπε να περάσω από πολλούς κύκλους της κολάσεως για να δω την ωμή αλήθεια.Ένα τέτοιο πουλί της καταιγίδας χρειαζόταν ο αρχηγός,ένα πουλί που θα ριχνόταν μέσα στην καταιγίδα και θα έπεφτε κεραυνοβολημένο για τη δόξα του κόμματος ,που είχε ακολουθήσει τυφλά τον αρχηγό του στα λάθη του για τη δόξα του ίδιου του αρχηγού»…..
Με αυτά τα λόγια καταλήγει ένα από τα κείμενα της «πολιτικής διαθήκης»που άφησε η ‘Ελλη Παππά,σύντροφος στη ζωή και στον αγώνα μιας ηρωικής μορφής του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας,του Νίκου Μπελογιάννη,που εκτελέστηκε στις 30 Μαρτίου 1952 από το μετεμφυλιακό καθεστώς.Τα κείμενα που άφησε ή ίδια αρκετά χρόνια πριν από το θάνατό της (πέθανε τον Οκτώβρη του 2009)στον διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη κ.Άγγ.Δεληβοριά με τον όρο να δημοσιευθούν μετά θάνατον, μόλις κυκλοφόρησαν σε βιβλίο που εξέδωσε το Μουσείο υπό τον τίτλο «Μαρτυρίες μιας Διαδρομής»(σε επιμέλεια του ιστορικού Κυρίου Τ.Σακελλαρόπουλου).Φωτίζοντας άγνωστες πτυχές της υπόθεσης Μπελογιάννη,όπως και της αλληλένδετης με αυτήν υπόθεσης Πλουμπίδη,η ‘Ελλη Παππά εξαπολύει δριμύ κατηγορώ κατά του τότε πανίσχυρου ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη,στον οποίο αποδίδει την(πολιτική)ευθύνη για τη θυσία του Μπελογιάννη.Όπως προκύπτει από τα γραπτά της ,η στάση του εκτός Ελλάδος γενικού γραμματέα του κόμματος απέναντι στην ανοιχτή επιστολή του Ν.Πλουμπίδη(επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ)η οποία δημοσιεύθηκε λίγες μέρες πριν από την εκτέλεση και στην οποία αναλάμβανε κάθε ευθύνη,δηλώνοντας έτοιμος να παραδοθεί προκειμένου να γλυτώσει ο Μπελογιάννης το εκτελεστικό απόσπασμα,ήταν η καθοριστική εκείνη κίνηση η οποία επίσπευσε και προσδιόρισε τις εξελίξεις!Ο Ζαχαριάδης είχε χαρακτηρίσει»προδότη»και «χαφιέ»τον Πλουμπίδη και κατασκεύασμα της Ασφάλειας την επιστολή του,ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ολοκλήρωση του μακάβριου έργου που επιτελούσε το μετεμφυλιακό καθεστώς καθώς αφαιρούσε κάθε περιθώριο (νομικό ή πολιτικό)ώστε να διασωθούν ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του….
«Το γιατί ο Ζαχαριάδης επέσπευσε την εκτέλεση του Νίκου αφαιρώντας κάθε νομική δυνατότητα αναβολής ,έκανα χρόνια να το βρω»αναφέρει η Παππά στη»διαθήκη»της και συμπληρώνει.»Δεν θα το έβρισκα ποτέ όσο η σκέψη μου έμενε κολλημένη στη μια πλευρά,του Πλουμπίδη»Γιατί ο Ζαχαριάδης χτύπησε τον Πλουμπίδη καταγγέλλοντας εσπευσμένα το γράμμα του;»ήταν το ερώτημα στο οποίο προσπαθούσα να απαντήσω.Έτσι όμως το «Πυρ!»που ακούσαμε να βγαίνει από το στόμα του Ζαχαριάδη εμφανιζόταν σαν»παρενέργεια»,σαν ένα λάθος,που άθελά του διέπραξε ο αρχηγός του κόμματος καθώς βιάστηκε να αποκηρύξει το γράμμα του Πλουμπίδη,χωρίς να μετρήσει τις συνέπειες που θα είχε για τη ζωή του Νίκου εκείνη η-επιεικώς»εσπευσμένη»-ενέργειά του».
Και κατά την ‘Ελλη Παππά,το»λάθος»αυτό το είχε επισημάνει ο ίδιος ο Μπελογιάννης,όταν πια όλα είχαν δρομολογηθεί..»Και να σκέφτεσαι ότι πάμε να πεθάνουμε για ένα λάθος»της είχε πει τότε.»Που σήμαινε:»Λάθος όλα»….
Τέλος Πρώτου Μέρους
Συνέχεια στο επόμενο με το Δεύτερο Μέρος
Πηγή:Απο την»πολιτική διαθήκη»της Ελλης Παππά στο ΒΗΜΑ της 10/09/2010
Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης
Γραφέας Πεζικού(http://www.thema-xronou.gr)
Kavala .gr 19 Jan. 2011
17Ιαν
Σήμερα θα προσπαθήσω να κολυμπήσω σε βαθιά και θολά νερά και δεν είναι καθόλου εκ των προτέρων βέβαιο ότι τελικά θα το καταφέρω…ασχολούμενος με την σκληρή και σκοτεινή εποχή των»πέτρινων χρόνων»,που μεταξύ μας τώρα,υπήρξαν τότε ελάχιστοι άνθρωποι ρομαντικοί ιδεολόγοι με επαναστατική κουλτούρα,οι οποίοι»προτίμησαν»το αδελφοκτόνο εκτελεστικό απόσπασμα,από το να «δώσουν»και να προδώσουν την ιδεολογία και τον πατριωτισμό τους…!Στάθηκαν προφανώς στο ύψος των περιστάσεων και εν δυνάμει αδικαίωτοι , στις συνειδήσεις φίλων και εχθρών!Των οποίων όμως η ανεπανόρθωτα τρωθείσα υστεροφημία ουδέποτε και καθοιονδήποτε τρόπο αποκαταστάθηκε» επίσημα»ούτε ακόμη και στον δικό τους ιδεολογικοπολιτικό χώρο μέχρι και σήμερα λόγω εσωτερικών συγκυριών των μετεμφυλιακών φατριών αφενός και του εξωτερικού παράγοντα αφετέρου,που χρόνια τώρα ταλανίζει τα πολιτικοκοινωνικά μας πράγματα….!…
Και συγκεκριμένα ακροθιγώς θα ψηλαφίσω την συνταρακτική τότε υπόθεση της δίκης-καταδίκης σε θάνατο του Νίκου Μπελογιάννη,σταχυολογώντας ορισμένα αποσπάσματα από δημοσιεύματα εφημερίδων που αναφέρονται στην «πολιτική διαθήκη»της Ελλης Παππά,συντρόφου του εκτελεσθέντος ανθρώπου με το γαρίφαλο,που κυκλοφόρησε εσχάτως- σύμφωνα και με την επιθυμία της -από το Μουσείο Μπενάκη όπου και την είχε εκχωρήσει ή ίδια λίγο πριν πεθάνει με την προϋπόθεση να δημοσιευθεί μετά το θάνατό της …όπερ και εγένετο.
Έτσι λοιπόν και πάντα με την ιδέα, το δέος και την αγωνία να περάσω αλώβητος…αρχίζω την αναδημοσίευση από το «ΒΗΜΑ» της Παρασκευής 10 Σεπτεμβρίου του 2010,μερικών γεγονότων που με έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση…
Μέρος Πρώτο
…»Αλμπαντρος»έλεγε τον Μπελογιάννη ο Ζαχαριάδης.Όπως το άλμπαντρος είναι το πουλί που πετάει μέσα στην καταιγίδα,έτσι κι ο Μπελογιάννης ανοίγει τα φτερά του μέσα σ’όλες της καταιγίδες»,έλεγε ο Ζαχαριάδης.
Η συγγραφέας θεωρεί αλληλένδετη την υπόθεση Πλουμπίδη με την υπόθεση του συζύγου της και εξαπολύει δριμύ «κατηγορώ» κατά του Ζαχαριάδη…και συνεχίζει»Ο Ζαχαριάδης ευθύνεται για την εκτέλεση του Μπελογιάννη»…
«Λάθος όλα»..Κατά την Έλλη Παππά,το «λάθος»αυτό το είχε επισημάνει ο ίδιος ο Μπελογιάννης όταν πια,όλα είχαν δρομολογηθεί:»Και να σκέφτεσαι ότι πάμε να πεθάνουμε για ένα λάθος»της είχε πει!….»Που σήμαινε:»Λάθος όλα»!’Όλα όσα έγιναν από την αποχή (σ.σ.εννοεί την απόφαση του Ζαχαριάδη να απέχει το ΚΚΕ από τις εκλογές 1946) κι έπειτα»γράφει η Παππά,»με ευθύνη της ηγεσίας και προσωπική ευθύνη του γραμματέα».Και συνεχίζει «Και τώρα ερχόταν άλλο ένα λάθος που δεν ήταν κατ’ανάγκην συνέπεια του αρχικού αλλά συνδεόταν από άλλον δρόμο με το αρχικό .’Ηταν αναγκαίο για να αποπλύνει το μέγα λάθος,που στάθηκε η αφετηρία σειράς λαθών.Ο Μπελογιάννης έπρεπε να Πεθάνει!»….
Συνεχίζεται….
Πηγή:»Πολιτική Διαθήκη»Ελλης Παππά στο «ΒΗΜΑ»
Προσφατα σχολια