Γραφέας Πεζικού

@Η καταιγίδα,κόπασε
Νύχτα,απλώθηκε
Φώς πουθενά
μαυρίλα παντού
@Τά λόγια μου μπερδεύω
μεσ’τή μουσική,στό καπνό
καί στό ημίφως
@Τό τσιγάρο σιγοσβύνει
τό αλκόλ δέ κατεβαίνει
οί σταγόνες τής βροχής
βαρέθηκαν νά πέφτουν-σταμάτησαν
αγέρας,φύλλα,ξερά κλαδιά
στροβιλίζουν
@Τό σπίτι βαρύ ,σκοτεινό
τυλίγεται στό πέπλο τής μοναξιάς
μιλιά δέ βγάζει κανείς
‘ως καί τά μάτια σωπαίνουν
@Στή γωνιά κάποιος στριφογυρίζει
χορεύει μόνος,παράδοξο,πρωτόγονο χορό
Χάνεται πάλι στό σκοτάδι,μόνος,σκυφτός
χωμένος στή σιωπή καί στή λήθη τής βροχής…

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1965

@ Στά σύνορα τής λήθης
στήν άκρη του γκρεμού
καταμεσής στό πέλαγος,στό βάθος τ’ουρανού
σέ βρήκα μοναχή
@ Στά χρώματα τής ίριδας,στό φτερό τού Αετού
στή καρδιά τής καταιγίδας,στό τέλος τής βροχής
σέ πλησιάζω
@ Τόν ήλιο ατενίζω ,σκαρφαλώνω απεγνωσμένα
στό άπειρο κρατιέμαι
Ψηλώνω,ανοίγοντας τά χέρια μου
τόν ίσκιο μου ξεπερνάω,προσπαθώ νά σέ φτάσω.-

ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΑΠΡΙΛΗΣ 91