Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Archives

  • 2016 (43)
  • 2015 (7)
  • 2014 (2)
  • 2013 (18)
  • 2012 (25)
  • 2011 (187)
  • 2010 (172)
  • 2009 (145)

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘χαμός’



29Οκτ

Ποιά νάσαι -άραγε;-ουράνια ευλογία!Που μου στέκεις τόσο μακρυά;Μην είσαι η τύχη μου η μαύρη ;μην εισαι αυτή που τη ΖΩΗ μου κυνηγά;Μην είσαι η τύχη μου η» καλή»?η’ μήπως είσαι της μοίρας μου -η φωνή-!Ποιά είσαι τελικά ΣΥ που τη ζωή μου κυβερνάς;με μιά-ακαθόριστα «ζεστή»φωνή-πούρχεται απο ψηλά;Μην είσαι-η-αγάπη-η-μεγάλη»;μήπως -ΚΑΙ-είσαι αυτή που καρτεράω υπομονετικά;μην-είσαι-το-«γραμμένο»στ΄΄αστρο,μου-που-ποτέ-σωστά-ΔΕΝ μέτρησα;Μην το»γραφτό»μου,είσαι με τους μοιραίους αριθμούς;ΜΗΝκαι τυχόν το μαυρο μου -τελικά- το ριζικό μ’ είσαι;τ’άγνωστο;το «τυχερό» μου -τ’απίθανο;η’-τελικά είσαι η γλυκιά κι αιώνια -συντροφιά;Μήπως η παντοτεινή και μόνιμη χαρά;ΣΩΣΤΗ Κυρία και μοναδική ΑΝΟΙΞΗΣ φωνή;ΟΤΑΝ σε «μουσικές»μελαγχολικές -καταθλιπτικές-προβάλλεις-ανάμεσα!..Και-τι; μπορώ ο ταπεινός να υποθέσω ;ΠΩΣ η φτωχή μου-η ψυχή -σε-καλεί ;να τη γνωρίσεις;να-τη-μοιρολογήσεις-η’-να-την-οριστικά-σκορπίσεις..στους(5) ,πέντ΄ανέμους,-και-πριν-ακόμη-τη-γνωρίσεις?Και..να-τη-πενθήσεις?; …ΙΣΩΣ!..κι’επειδη-συνήθως – στη μικρη μας τη ΖΩΗ όλα -μα-όλα-ειναι πιθανά κα-παίζονται!…νάναι-ίσως-κιέτσι…κάτι-που-η-νεκροψία-προφανώς-και-περιτράνως -θα το δείξει υπερηφάνως?…ΙΔΩΜΕΝ……….

 


 

Υ/Γ..τότε που στην εφηβεία μου μέτραγα τ’ αστρα-και-ποτέ σωστα ΔΕΝ βρήκα

 

ΚΑΒΑΛΑ Φθινόπωρο του 1959

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το μοιραίο..πρόσωπο»;που ποτέ μου-δεν-συνάντησα!…..

28Οκτ

..Οσο… πλησίαζε το σκαφος ,στο νησί-οι.. μυρουδιές των πεύκων -της ελιάς και του ανθόμελου -γίνονταν πιο έντονες !Τις ανασαίναμε -τις αισθανόμαστε -τις ζούσαμε!Τ ‘αγριόμελο -το θυμάρι -το πεύκο -τη θάλασσα κι’όλα μαζι με την…ΑΝΑΣΤΑΣΗ «Ζωής» που κόντευε;-..ΦΤΑΣΑΜΕ! ..αποβιβαστήκαμε -δίχως πρόγραμμα; -δίχως σχεδιο;-στη τύχη τα παντα,ακόμα κι ο τελικός προορισμός μας χωρις προσανατολισμό; ..Κι’από δυό-τρείς που ξεκινήσαμε

   απ τη καβάλα..στο σκαφος-στο θαλασσινό -τελικά αυγατίσαμε και γίναμε ΕΝΙΑ ..όλοι μας σκεφτόμαστε -περίπου τα ίδια -δηλαδή το πως θα καναμε ΟΛΟΙ μας μαζί Ανάσταση σε κάποια του νησιού- εκκλησά !Και φιλοσοφώντας -αμήχανα τη προσωπική ΖΩΗ μας -το ρίξαμε στο φαγητό -ότι κεινη την ώρα είχαν τα μαγειριά του νησιού; ..Και μετα απ το τραπέζι -προχώρησε η γνωριμία και έπεσε και το γέλιο της αρκούδας -στη περιοχή «ΑΡΚΟΥΔΑ «της πρωτεύουσας του νησιού -το … Λιμένα..Λες κι είχαμε χρόνια πριν-γνωριστει όλοι μαζί!Πράγματι ..ήταν κάτι που σπάνια συμβαίνει -και δύσκολα κανείς μπορεί απ το μυαλό του να το σβήσει; ..Η ευτυχία ,η αναμελειά ,η θαλμπωρή ,η γνωριμία και οι στιγμές -δεν λεν να μ’ αφήουν..σε ησυχία ..και με συνοδεύουν μέχρι τα τώρα …Οι κυρίες ,ήταν υπάλληλοι του Υπ.δημ.Τάξης,επι Αποστολάκου- τυπουργού το 1966..Η αγάπη σαν τ’ αλάτι νοστίμησε ξάφνου το φαϊ,που ακόμα με συνοδεύει στη ζωή μου τη πικρή ..η ευτυχισμενη κείνη στιγμή -πούρθε αναπαντεχα-σαν την απρόσμενη χαρά κι’ απο το πουθενά;..Γι’αυτο κι’ ακόμη θυμάμαι και ΔΕΝ ποτε μου δεν θα ξεχάσω -το πένθος το Νωπό -του ενός -εκ των τριών ανδρων -τησ παρέας ..πούρθε κ έδεσε -χωρίς ιδιαίτερο κόπο -στις Κυρίας Καίτης τη καρδιά -και άμεσα -αμέσως ενώθηκαν σε πρώτης τάξης σχέση οι δυό δυστυχισμένες της ζωής υπαρξεις ..ο ΠΑΡΑΣΧΟΣ ξκαι η ΚΑΙΤΗ ..που δεν μπορω ακόμη να εξηγήσω -επειδη και οι δυό τους -σήμερα είναι μέλη στη γειτονια των αγγέλων-αφού προηγούμενα παντρευτηκαν και κανανε παιδια -αλλα-τα εσωτερικά τους -λιγο περίεργα -δεν φρόντισα -ποτε-να μαθω-απο διακκριτικότητα ..αλλα -αυτοί που κατάφεραν -το τοσο γρήγορο ξεφάντωμα -αν και καποιας -ηλικίας -και απόστασης ΣΕΡΡΑΙΣ-ΑΘΗΝΑ..οι ίδιοι καταφεραν και κάπως άδοξα να μας αφήσουν-λόγω απογόνων τους -προφανώς τ’αφήκανε στο τέλος για-να- το-παρουνε και μαζι τους κει ψηλα που φύγανε ..και ΔΕΝ μας αποχαιρετήσανε..Αυτά ειναι λοπόν της ζωής τ ανεξηγητα -ανέκδοτα-..όταν η ευτχία έρχεται αναπάντεχα και δεν ΑΝΤΕΧΕΙ-σε «δοκιμασίες» προφανώς … η’ ακόμα και η ΤΥΧΗ δεν άντεξε και τόσο για να περισώσει -οτι πίσω τουσ αφήσανε …τι να θυμηθώ ;τι να ξεχάσω;και τι να κρατήσω απ την ιστορία?…μόνο μιά ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ; και….

Υ/Γ…η ιστορία διαδραματίζεται οταν λεύτερος τους ανέμους κυνηγούσα

ΚΑΒΑΛΑ Απρίλης 1966

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ  

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ …

25Σεπ
Απλοί θεατές ,ξεκομμένοι,αντιμετωποι ,με το περιθωριο !Τελετουργικά κι’ασκοπα οδοιπορούμε,αμφισβητώντας ,την άμπωτη,του κατεστημένου,σκονταφτουμε στη παλίρροια,του παραλόγου!Συνειδητα και φορτωμένοι σαν τα μυρμήγκια,στροβιλίζουμε,ξεκρέμαστοι -δρασκελώντας τις ρίζες μας !Σαρκάζουμε τη μοναξια,που.. ενδεχομενα επιλεξαμε.Τήν ολοκλήρωση και.. το ΕΙΝΑΙ μας σκιαγραφούμε -στο πέρασμα της εφηβείας- !Βετεράνοι της ΖΩΗΣ και της καθημερινοτητας ,πολεμιστες -χωρίς ανακωχή -μακαρίζουμε ,την ανυπαρξίατης αποσύνθεης ….
ΚΑΒΑΛΑ- Φλεβάρης  του 1986

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»?..

14Μαρ

@Η καταιγίδα,κόπασε
Νύχτα,απλώθηκε
Φώς πουθενά
μαυρίλα παντού
@Τά λόγια μου μπερδεύω
μεσ’τή μουσική,στό καπνό
καί στό ημίφως
@Τό τσιγάρο σιγοσβύνει
τό αλκόλ δέ κατεβαίνει
οί σταγόνες τής βροχής
βαρέθηκαν νά πέφτουν-σταμάτησαν
αγέρας,φύλλα,ξερά κλαδιά
στροβιλίζουν
@Τό σπίτι βαρύ ,σκοτεινό
τυλίγεται στό πέπλο τής μοναξιάς
μιλιά δέ βγάζει κανείς
‘ως καί τά μάτια σωπαίνουν
@Στή γωνιά κάποιος στριφογυρίζει
χορεύει μόνος,παράδοξο,πρωτόγονο χορό
Χάνεται πάλι στό σκοτάδι,μόνος,σκυφτός
χωμένος στή σιωπή καί στή λήθη τής βροχής…

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1965


12Ιαν

@ Στήν απεραντωσύνη τού κόσμου
προβάλεις στά κόκκινα
Ψηλά κάτ’απ’τά σύννεφα.
Προσπαθώντας νά καταλάβω,τί μού συμβαίνει-Χάνομαι
στό πέλαγος τών αναμνήσεων-καί τών εφηβικών μου ονείρων,πού
κυκλοφορούν στό Είναι μου.
@ Απελευθερωμένοι από ταμπού καί ανίερες προκαταλήψεις…
Απογειωνόμαστε ενωμένοι-ψυχή καί σώμα
συνυπάρχουμε ,κόντρα στόν άνεμο .Δρασκελώντας τίς ρίζες μας,
Σαρκάζουμε τή μοναξιά -καί Αποθεώνουμε τήν ολοκλήρωση σέ
Κόκκινο φόντο!!!…
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΓΕΝΑΡΗΣ 97

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ολοκλήρωση

8Ιαν

Θεατρίνοι στό πλά»ι»,θαυμαστές απ’ εκεί
κι’ό κόσμος γελάει
@Ό μόχθος σκληρός,ό αγώνας άνισος
μεγάλο τό άνοιγμα,αγεφύρωτο χάσμα
@πλούσια ή προσφορά,πενιχρή ή ζήτηση
στενή ή ατραπός,απλησίαστη ή δικαίωση
απαθής ή λεωφόρος πανηγυρίζει
@σέ θέση βολής τά κανόνια
τ’άρματα σωπαίνουν μπροστά στ’ολοκαύτωμα
Νηνεμία επικρατεί στό πυθμένα!-
ΟΚΤΩΒΡΗΣ 1985
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απλοί επισκέπτες