Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Tree Of Life Festival at Asprovalta Greece 2017

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘Ποδόσφαιρο’



13Σεπ

…….Στο πέναλτι που σφύριξε ο απαράδεκτος  διαιτητής Γιώργος Δαλούκας προκειμένου ο Παναθηναϊκός να κερδίσει προχθές το απόγευμα τον Αρη στη Θεσσαλονίκη,μπορεί κανείς να συνοψίσει όλη την κακοδαιμονία της χώρας.’Άλλωστε τέτοιες προκλητικές αποφάσεις,λαμβάνονται συχνά πυκνά σε όλα δυστυχώς τα επίπεδα.Στην Οικονομία,στην Υγεία,στην Παιδεία,στα Δημόσια ‘Εργα!Στο ποδόσφαιρο είναι οι»στημένοι»ή, απλώς ανίκανοι διαιτητές,που ανέρχονται στην ιεραρχία της διαιτησίας,έρποντας,γλείφοντας και με τα κέρατα τους,και όταν  τα καταφέρουν να καθιερωθούν στη μεγάλη κατηγορία,φροντίζουν ή να ανταποδώσουν τη χάρη,ή,απλώς να ταχθούν με κάθε θυσία με το μέρος του ισχυρού για να ‘χουν το κεφάλι τους ήσυχο.’Άλλωστε ,ξέρουν καλά ότι το μέλλον τους εξαρτάται περισσότερο από άλλους παράγοντες,παρά από την απόδοσή τους!

Στην Οικονομία,το ίδιο έργο με τους ίδιους βασικούς κανόνες,παίζεται με τους προμηθευτές,εργολάβους του δημοσίου που αντί να νοιάζονται πρώτα και κύρια  για την ποιότητα του έργου που έχουν αναλάβει ,είναι  προσηλωμένοι στη φροντίδα των διαύλων,που τους κρατούν διαπλεκόμενους με την εκάστοτε εξουσία.Εννοείται,πως δε δίνουν μία για το ποιος κυβερνά.Ποιος είναι ο πρωθυπουργός,ο υπουργός,ο νομάρχης ή ο δήμαρχος.Το ζητούμενο είναι να γίνεται η δουλειά.Τα κανάλια της διαπλοκής να συντηρούνται τακτικότατα έτσι ώστε τίποτα να  μην αλλάζει. 

ΣτηνΥγεία:ΟΑνταγωνισμός  για το διαχρονικό  σκάνδαλο της προμήθειας των νοσοκομείων δε γίνεται με όρους  υγιούς ανταγωνισμού.Το ζητούμενο δεν είναι η ποιότητα η τιμή και η ταχύτητα παράδοσης των υλικών,αλλά η διατήρηση των «καλών αγωγών»λειτουργίας αυτού του συστήματος,που εξυπηρετεί τους εμπλεκόμενους.!.

Στην παιδεία,όπου η καριέρα των πανεπιστημιακών εξαρτάται περισσότερο από τις  γνωριμίες τους,παρά από αυτό καθ’αυτό, το έργο τους.!.

Όχι πως δεν υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά σε όλους τους τομείς.Υπάρχουν!Μόνο,που το ταβάνι της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας ,είναι τόσο ψηλό,που να μην ενοχλεί πολύ τη διεξαγωγή του παιχνιδιού…’Όσο για τις ελάχιστες εξαιρέσεις,που παρ’όλα αυτά ,φτάνουν στην Κορυφή,υπάρχουν απλώς, για να επιβεβαιώνουν το θλιβερό κανόνα,δυστυχώς….

Πηγή:www.evdomi.gr

Αναρτήθηκε από Grafeas Pezikou

Christodoulos S.Zissakis

http://www.thema-xronou.gr

Kavala.gr 13 Septermbr. 2010


3Αυγ

«Παρότι ΔΕΝ ασχολούμαι τελευταίως με το σύγχρονο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ούτε σαν φίλαθλος,αλλ ούτε και σαν οπαδός(παραμένω όμως ιδεολόγος ΑΕΚΤΖΗΣ από το 1947)!!! …Συγκινήθηκα ιδιαίτερα από τη στάση του συγκεκριμένου αυτού βαθιά φιλοσοφημένου ατόμου αφενός μεν  στα γήπεδα του πρόσφατου Μουντιάλ και αφετέρου δε  από τον αστικό» μύθο» που τον περιβάλει στην πατρίδα του και  που φυσικά κινείται στα όρια της υπερβολής και που…… «λέει πως, εκεί γύρω  στο ’89-’90,δεκάχρονο παιδί,γύρισε στο σπίτι από το σχολείο κρατώντας στο ένα χέρι τη σάκα του και στο άλλο μια ρακέτα του τένις.Ζήτησε από τη μητέρα του φαγητό κι αυτή του σέρβιρε μία μπάλα ποδοσφαίρου!Μόνο!Διότι στην οικογένεια Φορλάν η μπάλα ήταν και παραμένει σαν τη…σαλάτα στο τραπέζι.Βοδινό με μπάλα,όσπρια με μπάλα,το περίφημο τσάι ματέ κι αυτό με μπάλα σερβίρεται.»Πως, λοιπόν ο μικρός Ντιέγκο θα κουβαλούσε ξανά ρακέτα,όταν ο παππούς ύπήρξε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής κι ο μπαμπάς το ίδιο?Δύο χρόνια αργότερα,το 1991,ο Ντιέγκο Φορλάν ορκίστηκε,ενώπιον του Θεού,στην κατάκοιτη από αυτοκινητιστικό  δυστύχημα,αδερφή του:»Θα γίνω μεγάλος ποδοσφαιριστής,θα βγάλω πολλά λεφτά και θα σε πάω στους καλύτερους γιατρούς για να ξαναπερπατήσεις»!Η αδερφή του Αλεξάνδρα και ο φίλος της Γκονζάλο είχαν πέσει με φόρα πάνω σ’ένα φοίνικα,ξημερώματα της 14ης Σεπτεμβρίου του 1991,την ώρα που ο Θεός έριχνε όλη του τη βροχή σε μία μόνο περιοχή του Μοντεβιδέο.Ο φίλος της σκοτώθηκε  επιτόπου!Αυτή θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής της σε αναπηρικό καροτσάκι.Η Αλεξάνδρα,που στα 17 της χρόνια, όπου περπατούσε στο Μοντεβιδέο, άφηνε συντρίμμια πίσω της τους άνδρες-όπως ο Ντιέγκο τους αντιπάλους του,στο Μουντιάλ-και ήθελε να γίνει μοντέλο!….Τα νοσήλια για την Αλεξάνδρα πολλά,κόστισαν περίπου 500.000 ευρώ το χρόνο.Η οικογένεια είχε μαζέψει λεφτά από το ποδόσφαιρο,αλλά κάποτε τελείωσαν.Προσφέρθηκε  και βοήθησε  κι ο Ντιέγκο Μαραντόνα,αλλά η Αλεξάνδρα ΔΕΝ κατάφερε να περπατήσει .Τότε άρχισε  και ο αγώνας ζωής του Ντιέγκο Φορλάν.Παράτησε τα γράμματα,διέκοψε τις ξένες γλώσσες,μιλούσε: αγγλικά,γαλλικά,πορτογαλικά,ιταλικά-και αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο.Είχε έναν ιερό σκοπό απέναντι  στην αδερφή του.Το τραγικό συμβάν,είχε αλλάξει τα πάντα  στη ζωή της οικογένειας.Ο Ντιέγκο ,που στο μεταξύ γέμιζε  τα συρτάρια του με βιβλία φιλοσοφίας,φιλοσόφησε τη ζωή:»Προέχει ή ίδια η ζωή κι όχι το ποδόσφαιρο.Αυτό είναι απλά για να βοηθάει.’Έβλεπα τους γονείς μου να κλαίνε συνέχεια .Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνες τις μέρες»…»Αν προπονηθείς  σωστά,μπορείς  να γίνεις σαν τον Μαραντόνα»,-τον προέτρεψε ο μπαμπάς του Πάμπλο.-«Μαραντόνα είναι μόνο ένας,εγώ θα γίνω σαν τον Μάρκο Φαν Μπάστεν,θα παίζω  στο χωνί»,αντέτεινε ο μικρός Φορλάν.Ο Φαν Μπάστεν,μέγας killer των δικτύων,υπήρξε σέντερ φορ της Μίλαν και της Εθνικής Ολλανδίας.Τι,όμως, είναι το» χωνί;»Είναι μια κουβέντα που έίχε πει  ο άλλοτε αρχηγός  της παγκόσμιας  πρωταθλήτριας Eθνικής Ουρουγουάης Νασάτσι και είχε διαβάσει  ο Φορλάν.»Το γήπεδο είναι σαν χωνί.Το στόμιο είναι η μεγάλη περιοχή «.Εκεί ακριβώς έπαιξε ο Φορλάν  στην καριέρα του Λίγο έξω και πολύ μέσα στο» χωνί»και η αντίπαλη εστία  μεταβαλλόταν  σε χωνευτήρι των γκόλ.Ο Πάμπλο Φορλάν  γνώριζε κόσμο  στην Αργεντινή,καθότι  ο ίδιος είχε πάρει μέρος  σε δύο Μουντιάλ,το ’66 και το’74 αλλά εκεί είχε παίξει μπάλα,στην Ιντεπεντιέντε,ο πατέρας του,Χουάν Κάρλος Φορλάν Κοράσο.Α,το δεύτερο……επίθετο της οικογένειας Φορλάν,είναι το Κοράσο.Καρδιά δηλαδή.Στην Αργεντινή τον Ντιεγκο Φορλάν  υποδέχτηκε ο μέγας δάσκαλος  του ποδοσφαίρου Λουίς Σεζάρ Μενότι(τεχνικός της πρωταθλήτριας κόσμου Αργεντινής το 1978)και δύο χρόνια αργότερα το …ΔΝΤ!Εξαγριωμένοι Αργεντίνοι από την έλευση του ΔΝΤ και τις επιπτώσεις  που είχε για τη χώρα τους,έβγαιναν κάθε μέρα στους δρόμους κι έκαιγαν  το σύμπαν.Ο νεαρός  Φορλάν,20χρονο παιδί τότε,ζούσε έναν εφιάλτη.Δεν γνώριζε αν θα έπαιρνε  ποτέ  τα λεφτά του,δεν ήξερε αν στο δρόμο για την προπόνηση θα έπεφτε στους διαδηλωτές κι έτρωγε καμιά ξώφαλτση.Μέχρι που μία μέρα  τον ζήτησαν  στα γραφεία της Ιντεπεντιέντε.»‘Εχεις τηλέφωνο από το Μάντσεστερ!»Hullo,Diego,Mr Ferguson speaking.Iwant you here».Ηταν μόλις 22 ετών.The dream comes true…Το πρώτο πράγμα που έκανε στο Μάντσεστέρ ήταν να κάνει  τη βίλα προσβάσιμη  στη αδερφή του.Αμέσως μετά,έδωσε ένα σεβαστό χρηματικό ποσό για τη  δημιουργία του Fundacion Alejandra Forlan!’Ενα ίδρυμα αποκατάστασης παρόμοιων  τραυματισμών.Εντός γηπέδου όμως τα πράγματα ήταν δύσκολα.Μετά από έξι μήνες βρήκε δίχτυα.Πέτυχε  μεν και καθοριστικά γκόλ,αλλά για να παίξει  έπρεπε να πάθαινε  κάτι το Ολλανδικό «τέρας»,ο Ρουουντ Φαν Νίστελρόι.’Ομως ήταν τόσο πεισματάρης ,που μπήκε σε μια σειρά και ιδιαίτερα μετά τα δύο γκόλ που πέτυχε εις βάρος της Λίβερπουλ,ανάγκασε την Κερκίδα σε  αυτοσχέδιο σύνθημα»He comes from Uruguay,he made the scousers cry».’Ομως ,ο υπερβολικά συναισθηματικός  Ντιέγκο δεν άντεξε τη «δημοκρατία των αποδυτηρίων»του Σερ ‘Αλεξ.Σε κάποια στιγμή ενός αγώνα κόντρα στην Τσέλσι,γλίστρησε κι έχασε το γκόλ.Στα αποδυτήρια έγινε ο κακός χαμός.Ο Φέργκιουσον του εκσφενδόνισε τα  παπούτσια  με τις άλλες τάπες που έπρεπε να φοράει.Αυτό ήταν το τέλος.Ο Ντιέγκο Φορλάν χαιρέτησε  το Μάντσεστερ για την Ισπανία τον Αύγουστο του 2004 εκεί βρήκε  την  Ιθάκη του,εκεί μεγαλούργησε με τη Βιγιαρεάλ,πήρε το Eyropa League με την Ατλέτικο Μαδρίτης,εκεί θα κατακτούσε τον κόσμο ολόκληρο στο Μουντιάλ.Ο Φορλάν δεν προκάλεσε τον λαμπεροψεύτικο κόσμο του lifestyle,έστω κι αν παντρεύτηκε  το μοντελο Ζάιρα Νάρα.Είναι ήπιων τόνων,μιλάει λίγο και μόνο όταν έχει κάτι να πει.Στην Ατλέτικο έκανε παρέα  και με τον Γιούρκα Σειταρίδη,ο οποίος μόνο καλά λόγια έχει να λέει για την προσωπικότητα του Ουρουγουανού.Κι όταν βάζει γκόλ,το αφιερώνει πάντα στην Αλεξάνδρα του……»Είναι πηγή έμπνευσης για μένα,είναι ή ίδια η ζωή»,λέει ο Ντιέγκο….»‘Οταν τον βλέπω να τρέχει ,ξέρω ότι το κάνει για μένα»,δηλώνει η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ….

Πηγή

Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού

http://www.thema-xronou.gr/

Kavala/gr. 3 Aug.   2010