Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Archives

  • 2016 (43)
  • 2015 (7)
  • 2014 (2)
  • 2013 (18)
  • 2012 (25)
  • 2011 (187)
  • 2010 (172)
  • 2009 (145)

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘Μοναξιά’



8Νοέ

Σοκκάκια στενά κι ανηφοριές χωρίς τελος ,που δεν σε βγάζουν πουθενά-γολγοθάς το σκοτάδι που δεν βγάζει σε ξέφωτο -δίψα μεγάλη για φώς για νερό για ήλιο για κόσμο γι’ ανθρώπους!Προσπαθώ κάποιο βλέμα ν ανατικρύσω -φεγγάρι αγάπη μου; …Μόνος μου μιλώ και παρακαλώ -τη νύχτα να νικήσεις φεγγάρι αγπαη μου; Και…νάρθεις χαρούμενο -να ξεπροβάλλεις τροπαιούχο ..να δώσεις ζωή στην έρμη πόλη; -που ο φοβος φωλιάζει και τρεφετ’ η σιωπή Κάνε τον κόπο μου κουράγιο και δώσμου ελπίδα ν’ αντέξω; -για να υποδεχτώ το ΦΩΣ τη γαλήνη το κύμα,ν ανοίξω το βήμα να ανέβω τον ανήφορο κσι το γολγοθά μου να τελειώσω; ..γι’άνάσταση ,η σιωπή μου να πεθάνει; ..Στο μεγαλείο σου,φεγάρι αγάπη μου; -στο ξημέρωμά σου ,η ζωή να πάρει το δρόμο της και με θάρρος να μ’όδηγήσει -στην έκσταση τ ‘ερωτα -στης αγάπης το άνθος!Το φεγγάρι αργεί ,τα μάτια μου κλείνουν και το κρασί με φέρνει κοντύτερά ;.Η θάλασσα ησύχασε -οι δρόμοι φουρτούνιασαν; ,εσένα μόνος μου ψάχνω -όταν ακόμη και της άνοιξης τα συννεφα πέρασαν; κι ήρθαν πιο γκρίζα πιότερο άγρια κι απλησίστα -να γεμίσουν με ζόφο τη φρικτή μοναξιά μου!…..

Καβάλα γενάρης του 97

χ.σ. ζησάκης 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φεγγάρι αγάπη μου ….

4Νοέ

Νύχτες ,ατέλειωτες,σκοτάδι πυκνό -χςιμώνας-Κοντά σου με φέρνουν τ όνειρά μου κι οι σκέψεις μου !Η τρυφερή σου φωνούλα τ αυτιά μου χαϊδέυει,ζεστασιά,ο ήχος της,στη παγωνιά του χειμώνα!Συντροφιά μου καθημερινή κι απαραίτητη-τό είναι -μου μ αγγίζεις -αχ,να γινότανε για λίγο να ξανάρθεις κοντά μου !μακρυνή κι απρόσιτη πανώρια αγάπη -λάμπεις μεσ το ΦΩΣ των ματιών μου -άγνωστη μορφή με γλυκειά τη φωνή σου !Τη φωνή π αγάπησα,τη φωνη π αγαπάω ,τη φωνή που γνωρίζω !και μεσ το πλήθος του κόσμου ,σε χιλιάδες φωνές -ανάμεσα σέμύριους ανθρώπους μ οδηγεί η φωνη αυτή -τα βήματάμου που ψάχνουν ν σέβρουν ,μεσ’τις μοναξιές του κόσμου-ανάμεσα τους ξεχωρίζει η μοναδική σου φωνή που σαν φωτεινός οδηγός μου στη παγωνιά του κόσμου -ποτε δεν μεχει προδώσει..

 

Υ/Γ>Την εποχή που ‘επαψα τ’ αστρα να μετρώ -και τους ανέμους να κυνηγώ …

 

καβάλα  δεκέμβρης 1961

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ΦΩΝΗ ΣΟΥ…

28Οκτ

Μονάχος ,τις νύχτες,ξεχασμένος -τη συντροφιά Σου γυρεύω,ονειροπολώ !Συλλογιέμαι τους πόθους Σου -συλλογιέμαι τις αγάπες Σου-τις ιδέες Σου-το κόσμο Σου -την αφέλειά Σου -τη νιότη Σου-το θάρρος Σου-!Στόν ήλιο της αυγής …σε περιμένω ,να διαλύσεις-τα πυκνά ,μαύρα σύννεφα της ψυχής μου -που τη γέμισαν με τη κακία τους οι άνθρωποι-της νύχτας άνθρωποι-του σκότους -της μαυρίλας ..Έρχεσαι -κάποτε κια συντροφιά μου κρατάς !Μα ΔΕΝ μπορείς ,να μείνεις παραπανω ..η νύχτα σε σκιάζει ,οι…οχτροίμ.. ‘σε φοβίζουν ..και οι «ανθρωποι»περίεργα σε κοιτάζουν;-σκύβεις το κεφάλι…από εκτίμηση -και-φεύγεις …..κι εγώ περιμένω καρτερικά..ο ΗΛΙΟΣ(εσύ) να ξαναφανεί και το ΦΩΣ(Σου) να… διώξει ΑΝ μπορέσει-τις κακές μου σκέψεις ..του μαύρου -του ζόφου -του Σκότους,που με περιζώνει πεισματικά..

ΚΑΒΑΛΑ  οχτώβρης του 73

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΟΤΑΝ…ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ!…

23Οκτ

Ατέλειωτος δρόμος -χωρίς χαμόγελα και πικροδάφνες-στο βάθος τ οριζοντα -αμασαίνω βαρειά!Καταδικασμένος ν αναπολώ ,θύμησες παληές -ξεθωριασμένες ,που κατφωμένες στον ίσκιο του είναι μου -στροβιλίζουν μπροστά μου ,ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΕΣ-και μου θυμίζουν πως έχω ,γ ε ρ ά σ ε ι ..και μ΄απειλουν ..να συμβιβάζομαι -δίχως όρους-«υπερβολές ,θα μου πεις»λόγω απόστασης !Δεν μ’αγγίζουν οι ψευδαισθήσεις ,τα πολύχρωμα φώτα!Επιμένω κι’αποφεύγω τις χείμαιρες -που τη ποιότητα ,σκοτώνουν!Επιλέγω τα δύσκολα ,τ’ακατόρθωτα ..στη φρικτή μοναξιά μου -που ποτέ ΔΕΝ με πρόδωσε!Πάλι..».υπερβολές ,θα μου πείς»..μα,τώρα…ειν’ΑΝΟΙΞΗ,κι’όλα,βρίσκουν ,και πάλι το δόμο τους,βαθειά ανάσα ΖΩΗΣ ,ανεβαίνει στιο στήθος.Η λογική επανέρχεται -ψυχραιμία λοιπόν -ΔΕΝ χάθηκε τίποτα,κι’όλα στο τόπο τους είναι ,έτοιμα να σε υποδεχτούν -‘οπως παλιά !Συναισθηματικά ,φορτισμένος …ΕΠΙΜΕΝΩ πατώντας στα βιώματα της μακρυνής μου ,εφηβείαςΑΚΟΥΜΠΑΩ στα λάθη μου ..ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ τους πόθους -τις ελπιδες και τ όνειρά ..Και περιμένω,την άλλη..την ΑΝΟΙΞΗ ,τη γλυκειά ,τη δική μου Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η …….

ΚΑΒΑΛΑ ΑΠΡΙΛΗΣ του 89

Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ    

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ΦΡΙΚΤΑ ΜΟΝΟΣ»…..

9Οκτ

Το δειλινό μαζεύτηκε ,νωρίς !Τα πουλιά τρύπωσαν στις όχθες0 στο ποτάμι που τρέχει-ο ήλιος,κούρνιασε ,στούς κόκκινους ,βράχους!Το χώμα σηκώνεται στο ποδοβολητό των ανθρώπων …Κραυγές κι’αλλαλαγμοί άγριων αλόγων,που αγαπιούνται !Μιά μέρα ΝΑΙ ακόμη μια μέρα κρύφτηκε -κι η ζωή συνεχίζεται!Στο κλουβί του ,ο σπίνος λαγιάζει αποσταμένος -στο κατώφλι τα φώτα -σβησμένα ..καλαμιές και ξερόχορτα ,στα διψασμένα χωράφια ..το Φθινόπωρο έρχεται,επικίνδυνα !Τα φύλλα αδύνατο να κρατηθούν,η χλωρίδα πεθαίνει .Κι η ζωή ..συνεχίζεται!Ανταύγειες ,ξεθωριασμένες,στον ορίζοντα .Το δρομί ,το μικρό ,ΔΕΝ βγάζει πουθενά !Σταυροί κι αλυσσιδες ,σπαρμένεςπαντού .Ο σχοινοβάτης,κουφάρι με δεκανίκια -παριστάνει τονήρωα !Ο φτωχούλης του θεού -διάτριτος πεζοπόρος -μετράει τον ίσκιο ΤΟΥ κι η ΖΩΗ !….Συνεχίζεται …

ΟΧΤΩΒΡΗΣ 1984 ΚΑΒΑΛΑ

Χ .Σ . ΖΗΣΑΚΗΣ  

 

 

 

 

 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ΖΩΗ ΜΑΣ ..ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ..ΔΡΟΜΟΣ!

26Σεπ

Καβάλα μου ,το πρωϊνό ΣΟΥ μύρια λουλούδια και χαρές!- «,ηταν κάτοτε,ως τα χτες»! -Στολίζανε το διάκοσμο ΣΟΥτους κάμπους ΣΟΥ και τις πλαγιές !Τη θάλασσα,τον ουρανό ΣΟΥ.τ’αγιόκλιμα,το μυρωμένο,το πεύκο πουχεις στο βουνό ΣΟΥ -κάθε παιδί ΣΟΥ αγαπημένο !Σκαρφαλωμένα,τα σπιτάκια ΣΟΥ μεσ’τα πεύκα ,και στους βράχους -πολύχρωμα λουλούδια στα λοφάκια ΣΟΥ,γρασίδι άπλετο στους λάκκους !Τ΄άνθη..που την ..ΑΝΟΙΞΗ πατρίδα μου σε πλέκανε-κάποτε-Στεφάνι!Καίτο θυμάρι του βουνού ΣΟΥ,κατεβαινε…σεργιάνι,για να κάνει….

ΚΑΒΑΛΑ Απρίλης του 1960

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ …ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ,ΤΗΝ ΙΔΙΑ!.

24Σεπ

Μούκλεψαν το χαμογελο -μου πήραν τη θωριά μου!Στά μάτια μου ,με κόπο κι’αγωνία κρατάω τη χαρά μου ,το «βλέπω»το τελος…πούρχεται .Ανοιχτός ,απο τη φύση μου ,σ’εχθρους και φίλους!Ετοιμος πάντα ,για το τίμημα να πληρώσω ή νάπαλλαγώ΄!Οι γύρω μου καλωσυνάτοι ,αρέσκονται στα κεκτημένα.Ανησυχούν, μονον ιδιωτικά,μονόπλευρα!Ανέραστοι,αυτοσαρκάζονται!-Τη σούπα τους, χαλάω-εγώ ο ταπεινός !…..

Οί αγάπες ,συμπεριφέρονται μέσα μου -σαν ανήμερα θεριά!Κοστίζουν,πονάνε,οι πληγές,που μ’αφήνουν -αντέχουν στο χρόνο! -Αλλά στη ψυχή μου μετράνε -το πιότερο χρυσάφι του κόσμου! ..Ευτυχειτε παρ όλα αυτά» ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ»….

ΚΑΒΑΛΑ 27.Ο1.2009

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ..?..Τ’ΕΙΝ’ΑΥΤΟ???….

14Μαρ

@Σάν κυνηγημένο πουλάκι,κρύφτηκες στό κόρφο μου
Σέ κράτησα στά χέρια μου
σέ χάδεψα,σέ ζέστανα
Συγκινήθηκα κι’ έκλαψα,όταν μέ τρεμάμενη φωνή,
μούπες Σ’Αγαπώ!
Τόν ερχομό σου χρόνια περίμενα
κι’ άλλα τόσα όπως παληά θά καρτερώ
τό γυρισμό σου,ξαφνικά!
@Δέ πρόλαβα,καλά-καλά νά σέ δώ ,νά σέ χαρώ
έφυγες,βιαστικά σάν τό πουλάκι πού επιστρέφει
στή φωληά του,φοβισμένο!
Εμεινα μόνος,μέ τά χέρια ανοιχτά πού νοσταλγούν
πάλι δυνατά νά σέ σφίξουν.
Συννέφιασαν καί μαύρισαν γύρω μου όλα!
Τά μάτια μου,ερμητικά κλειστά,
αρνούνται νά δεχθούν άλλη εικόνα
κρατώντας τή σκιά σου -ορκίζονται
νά περιμένουν τήν ‘Ανοιξη!

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΦΛΕΒΑΡΗΣ 1966


8Ιαν

@ Ατέλειωτος δρόμος,χωρίς χαμόγελα καί πικροδάφνες
στό βάθος τ’ορίζοντα,ανασαίνω βαρειά καταδικασμένος
ν’αναπολώ θύμησες παληές,ξεθωριασμένες,πού
καρφωμένες στόν ίσκιο τού είναι μου,στροβιλίζουν
μπροστά μου ολοζώντανες,καί μού θυμίζουν πώς έχω γεράσει
καί μ’απειλούν να συμβιβάζομαι δίχως όρους
Υπερβολές θα μού πείς,λόγω απόστασης.
@ Δέν μ’αγγίζουν οί ψευδαισθήσεις,τά πολύχρωμα φώτα,Επιμένω
κι’αποφεύγω τίς χείμερες,πού σκοτώνουν τήν ποιότητα.Επιλέγω
τά δύσκολα,τ’ακατόρθωτα στή φρικτή μοναξιά μου,πού ποτέ δέν
μέ πρόδωσε.
@ Υπερβολές θά μού πείς,μά τώρα ειν’Άνοιξη,καί όλα βρίσκουν
καί πάλι τό δρόμο τους.
Βαθειά ανάσα ζωής,ανεβαίνει στό στήθος
Η λογική επανέρχεται ,ψυχραιμία λοιπόν,δέν χάθηκε τίποτα
όλα είναι στόν τόπο τους,έτοιμα νά σέ υποδεχθούν όπως παληά.
@ Συναισθηματικά φορτισμένος,επιμένω πατώντας στά βιώματα
τής μακρυνής μου εφηβείας,ακουμπάω στά λάθη μου
αφουγκράζομαι τούς πόθους καί τά όνειρά μου,καί περιμένω τήν
άλλη Άνοιξη,τή γλυκειά ,τή δική μου Ανάσταση!…….
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΑΠΡΙΛΗΣ 1989

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΦΡΙΚΤΑ ΜΟΝΟΣ

8Ιαν

Απλοί θεατές ξεκομμένοι,αντιμέτωποι μέ τό περιθώριο
τελετουργικά καί άσκοπα οδοιπορούμε
αμφισβητώντας τήν άμπωτη τού κατεστημένου
σκοντάφτουμε στή παλίρροια τού παραλόγου.-
@ Συνειδητά,σάν Μυρμίγκια φορτωμένοι-στροβιλίζουμε ξεκρέμαστοι,
δρασκελώντας τίς ρίζες μας
σαρκάζουμε τή μοναξιά,τήν ολοκλήρωση
σκιαγραφούμε τό ΕΙΝΑΙ μας,στό πέρασμα της Εφηβείας.-
@Βετεράνοι πολεμιστές της καθημερινότητας,χωρίς ανακωχή
μακαρίζουμε τήν ανυπαρξία της Αποσύνθεσης!-

ΦΛΕΒΑΡΗΣ 1986
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σημεία τών Καιρών