Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Tree Of Life Festival at Asprovalta Greece 2017

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘θάνατος’



8Νοέ

ΗΔήμητρα έφτασε στην εκκλησία στο»δεύτε τελευαίον ασπασμόν «γιατί ηταν ταξίδι με την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗκαι το αεροπλάνο είχε καθυστέρηση.Το ‘οδιο κείνο βράδυ ,έφυγε στη Φραγκφούρτη με τον Αντρέα …Δε κάθησε ούτε τη μάνα της να παρηγορήσει .Ούτε,στο μνημόσυνο ήλθαν τα αδέρφια του Κώστα .Ο δημοσιογράφος Γιώργος Λιάνης ,τι συγγένεια είχε με τη Δήμητρα ?Αυτός είναι γιός του του Θεμιστοκλή του Τραπεζικού .Ο Θεμιστοκλής ‘εχει δυό παιδιά -το Γιώργο και την Ελβίρα ,που είχε παντρευτεί τον πρώην  Υπουργό Ταταρίδη.Η μητέρα του Γιώργου ,έχει πολλούς συγγενείς στη Βουλγαρία ,απ ότι έχω ακούσει …-Ο Πατέρας της Δήμητρας ,είχε αντιληφθεί ,το δεσμό της,με τον Αντρέα;Από το 1985ήταν άρρωστος απο καρκίνο στα γεννηικά όργανα -κι μάλιστα είχε υποβλήθεί και σε εγχείρηση οδυνηρή για κάθε άντρα .Δεν είχε επαφή ο Στρατηγός -με τό έξω κόσμο .Πάντως ,θα σας πω καί κάτι σχετικό .Αν το μάθαινε ,δεν ξέρω μέχτι που θα μπορούσε να φτάσει για να αποτρέψει το ρεζιλίκη της οικογένειας .Θα πρέπει όμως να Σας πω και κάτι ακόμη .Η Δήμητρα ανέκαθεν ,ήταν άτομο πολύ μειωμένης ηθικής..Κανίς ΔΕΝ ήξερε από την οικογένεια ,πότε παντρεύτηκε και πόσους παντρεύτηκε .Στις εφημερίδες διαβάσαμε ‘οτι τη ταν πατρεμένη με το Καπόπουλο .Είχε ακουστεί -παλιότερα-ότι είχε παντρευτευτεί ,έναν φαρμακοποιό .Τώρα ετοιμάζεται να παντρευτεί το Πρωθυπουργό .Τι να πει κανείς;Διερωτώμαι γιατί πολησαμε στο Ρίμινι ;Για να μας κυβερνάνε οι απάτριδες;καιοι απόλεμοι;με τα τσουλίδια;Ποτέ αυτή ή χώρα δεν γνώρισε τέτοιο ξεπεσμό .τόση διαφθορά ,τέτοιο κατάντημα…

Υ/Γ> αποσπάσματα απο το βιβλίο του Γ.Καρατζαφέρη Η «Λιάνη στηρίζει την αλλαγή»..

Καί  για την αντιγραφή

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Eργα και ημέρες της Δήμητρας και τ Αντρέα…στα χρόνια της «αλλαγής»…

31Οκτ

Θεατρίνοι στο πλάϊ-θεατές-θαυμαστές απ εκεί-κι ό κόσμος άσκοπα γελάει και νοχελικά ,ο- μόχθος σκληρός σαν γρανίτης κι ο αγώνας άνισος -άχαρος!Μεγάλο τ ανοιγμα -αγεφύρωτο το χάσμα!Πλούσια η προσφορά-πενιχρή η ζήτηση..Στενή η ατραπός -απλησίαστη η δικαίωση -απαθής η λεωφόρος πανηγυρίζει !Σε θέση βολής ,τα κανόνια και τ άρματα σωπαίνουν μπροστά στο ολοκαύτωμα .Νηνεμία επικρατεί στο πυθμένα!Απλοί -θεατές-ξεκομένοι κι αντιμέτωποι με το περιθώριο ,τελετουργικά κι άσκοπα οδοιπορούμε αμφισβητώντας την άμπωτη του κατεστημένου σκοντάφτουμε στη παλίρροια του παραλογου .Συνειδητά και σα τα μηρμύγκια φορτωμένοι στροβιλίζουμε ξεκρέμαστοι ,δρασκελώντας τις ρίζες μας σαρκάζουμε τη μοναξιά  ,την ολοκλήρωση και το είναι μας σκιαγραφούμε -στο πέρασμα της εφηβείας .Βετεράνοι πολεμιστές ,της καθημερινότητας και δίχως ανακωχή -μακαρίζουμε την ανυπαρξία της αποσύνθεσης ..κι οδοιπορούμε στ ΄’Αγνωστο!

 

ΚΑΒΑΛΑ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟ 90

 

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο επισκέπτες…

29Οκτ

…σελίδα 62..»αυτοί που επι κατοχής -πλήρωσαν -με τη ΖΩΗ τους την ελληνική ΤΟΥΣ!!! Ιθαγένεια…Προτίμησαν να πεθάνουν ΕΛΛΗΝΕΣ πραγματικοί Ελληνες!Το μάθαμε στην Αρναία ,γιατί γνωρίζαμε ..το Κώστα Μαλαμίδη και το Μιχάλη Κριτσανίδη-που-ηταν Πραβινοί(ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΗ Ν. ΚΑΒΑΛΑΣ)Τό μάθαμεκαι δακρύσαμε !Δεν λυπήθηκαν,τη ζωή τους ;Μήπως θ’ αλλαζε το αίμα τους;αν έλεγαν πως ήταν Βούλγαροι?πρόσθεσε ένας απ τους πραβινούς προσφυγες..τόσοι κι τόσοι-και μόνο για την ησυχία τους ,και μόνο για να παίρνουν τρόφιμα Βουλγαρογράφτηκαν! -Κι’άυτοί;Αυτοί,είναι;… που -ήθελαν;να δώσουν- τη Μακεδονία! -στούς Βουλγάρους???..Αυτονών τα παιδιά ,αυτονών τους συναγωνιστές -λένε σήμερα..»Βουλγάρους»?…***Μαλαμίδης-Κριτσανίδης-Νικολέρης-Βαργεμέζης-Αραμπατζάνης-Γκούλιας-Κανλής-Λιθαρής-Παπαγαβριήλ-Ταταρίδης-Οθωναίος-Νούφρης-Τσιγκάς-Βέτας-ΖΗΣΑΚΗΣ-Μαυρογιάννης-Τσιτράκης-Πάπογλου-Κυρμητσόπουλος-Σταματιάδης-Κωνσταντινίδης-Ρομπότας-Χατζηθεόκλητος-Τούρπας-Απολλωνιάδης-Ειρηναίος-Παπαγεωργιάδης-Γκίκας-Σουτσμέζης-Καποσίδης-Χαρίσης-Ζήσης-Αδαμίδης-Ζάρας-Παπαγιαννόπουλος-Σαβακλής -Κουβελιώτης-Προδρόμου-Σόλων-Τσαμουταλίδης-****σημείωση συγγραφέα -μονίμου τότε ανθυπολοχαγού της σχολής Ευελπίδων->»Αυτά τα ονόματα ΔΕΝ πρέπει-να ξεχαστούν!Αυτών των αγωνιστών η θυσία -επισκιάζει -και την πιό θαυμαστή-πατριωτική πράξη!…Καί έπρεπε-να είχε γίνει ΣΗΜΑΙΑ,για να κρύβονται -στη θέα της ….οι πατριδοκάπηλοι!»..Η εκτελεση στα 6 μετρα έγινε ανημερα πρωτοχρονιάς 1942 στο στρατόπεδο Π.Μελά-στη Νέα Ευκαρπία Θεσ/νίκης…

Υ/Γ! έπεται συνέχεια επι του προκειμένου!

Και… για την αντιγραφή! Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

ΑΘΗΝΑΙ 1964

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Μνημόσυνο στο θειο ΖΗΣΑΚΗ ΧΡΙΣΤΟ….απ το βιβλίο» ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΓΜΟΙ» του Κ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ-τ.Βουλευτή

28Οκτ

..Οσο… πλησίαζε το σκαφος ,στο νησί-οι.. μυρουδιές των πεύκων -της ελιάς και του ανθόμελου -γίνονταν πιο έντονες !Τις ανασαίναμε -τις αισθανόμαστε -τις ζούσαμε!Τ ‘αγριόμελο -το θυμάρι -το πεύκο -τη θάλασσα κι’όλα μαζι με την…ΑΝΑΣΤΑΣΗ «Ζωής» που κόντευε;-..ΦΤΑΣΑΜΕ! ..αποβιβαστήκαμε -δίχως πρόγραμμα; -δίχως σχεδιο;-στη τύχη τα παντα,ακόμα κι ο τελικός προορισμός μας χωρις προσανατολισμό; ..Κι’από δυό-τρείς που ξεκινήσαμε

   απ τη καβάλα..στο σκαφος-στο θαλασσινό -τελικά αυγατίσαμε και γίναμε ΕΝΙΑ ..όλοι μας σκεφτόμαστε -περίπου τα ίδια -δηλαδή το πως θα καναμε ΟΛΟΙ μας μαζί Ανάσταση σε κάποια του νησιού- εκκλησά !Και φιλοσοφώντας -αμήχανα τη προσωπική ΖΩΗ μας -το ρίξαμε στο φαγητό -ότι κεινη την ώρα είχαν τα μαγειριά του νησιού; ..Και μετα απ το τραπέζι -προχώρησε η γνωριμία και έπεσε και το γέλιο της αρκούδας -στη περιοχή «ΑΡΚΟΥΔΑ «της πρωτεύουσας του νησιού -το … Λιμένα..Λες κι είχαμε χρόνια πριν-γνωριστει όλοι μαζί!Πράγματι ..ήταν κάτι που σπάνια συμβαίνει -και δύσκολα κανείς μπορεί απ το μυαλό του να το σβήσει; ..Η ευτυχία ,η αναμελειά ,η θαλμπωρή ,η γνωριμία και οι στιγμές -δεν λεν να μ’ αφήουν..σε ησυχία ..και με συνοδεύουν μέχρι τα τώρα …Οι κυρίες ,ήταν υπάλληλοι του Υπ.δημ.Τάξης,επι Αποστολάκου- τυπουργού το 1966..Η αγάπη σαν τ’ αλάτι νοστίμησε ξάφνου το φαϊ,που ακόμα με συνοδεύει στη ζωή μου τη πικρή ..η ευτυχισμενη κείνη στιγμή -πούρθε αναπαντεχα-σαν την απρόσμενη χαρά κι’ απο το πουθενά;..Γι’αυτο κι’ ακόμη θυμάμαι και ΔΕΝ ποτε μου δεν θα ξεχάσω -το πένθος το Νωπό -του ενός -εκ των τριών ανδρων -τησ παρέας ..πούρθε κ έδεσε -χωρίς ιδιαίτερο κόπο -στις Κυρίας Καίτης τη καρδιά -και άμεσα -αμέσως ενώθηκαν σε πρώτης τάξης σχέση οι δυό δυστυχισμένες της ζωής υπαρξεις ..ο ΠΑΡΑΣΧΟΣ ξκαι η ΚΑΙΤΗ ..που δεν μπορω ακόμη να εξηγήσω -επειδη και οι δυό τους -σήμερα είναι μέλη στη γειτονια των αγγέλων-αφού προηγούμενα παντρευτηκαν και κανανε παιδια -αλλα-τα εσωτερικά τους -λιγο περίεργα -δεν φρόντισα -ποτε-να μαθω-απο διακκριτικότητα ..αλλα -αυτοί που κατάφεραν -το τοσο γρήγορο ξεφάντωμα -αν και καποιας -ηλικίας -και απόστασης ΣΕΡΡΑΙΣ-ΑΘΗΝΑ..οι ίδιοι καταφεραν και κάπως άδοξα να μας αφήσουν-λόγω απογόνων τους -προφανώς τ’αφήκανε στο τέλος για-να- το-παρουνε και μαζι τους κει ψηλα που φύγανε ..και ΔΕΝ μας αποχαιρετήσανε..Αυτά ειναι λοπόν της ζωής τ ανεξηγητα -ανέκδοτα-..όταν η ευτχία έρχεται αναπάντεχα και δεν ΑΝΤΕΧΕΙ-σε «δοκιμασίες» προφανώς … η’ ακόμα και η ΤΥΧΗ δεν άντεξε και τόσο για να περισώσει -οτι πίσω τουσ αφήσανε …τι να θυμηθώ ;τι να ξεχάσω;και τι να κρατήσω απ την ιστορία?…μόνο μιά ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ; και….

Υ/Γ…η ιστορία διαδραματίζεται οταν λεύτερος τους ανέμους κυνηγούσα

ΚΑΒΑΛΑ Απρίλης 1966

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ  

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ …

23Οκτ

Η» ζωή μου όλη κι’ -οντως-ειν ένα τσιγάρο -που ΔΕΝ το γουστάρω,κι’ομως το φουμάρω»!Και όντως και προφανώς και δεόντως» -το μερτικόμ ..απ τη χαρά ,μουτόχουν παρει αλλοι-γιατ’ειχα χέρια ,καθαρά ,και μιά καρδιά πάρα πολλη μεγάλη!Κάποτε δε,»λειτούργησα» κι’ως αγριολούδο -τραγουδώντας το ‘ΠΑΡΑΠΟΝΟ’.. «Tι θέλεις ,απ’ τα νιάτα μου που ειναι πικραμένα -γιατ’ γω περπάτησα κι’απόλυτα  γυμνός -τι θέλεις;  απομενα!τραγούδησα πολλακις και  «τι; να τη κάνω τη χαρά; ,χαραστον που την εχει!να τη σηκώσω στα βουνά .στο κρύο ΔΕΝ αντεχει..στο σπιτικό μου -ειναι στενά και μεσα μονον -βρέχει!και τη στόλισα …στεφάνι στα μαλλιά -τη χαρά-και πάω να τραγουδήσω-μα..ο στεναγμός ..μου πνιγει τη μιλια -κι όλο γυρίζω πίσω!-….ΝΑΙ! και στη φτωχογειτονια που με γέννησαν? ..έβρεχε συνεχώς και μου τόμαθε κι αυτο.?» βρέχει στη φτωχογειτονιά -βρέχει και στη καρδια μου! ΑΧ, ψεύτη κι’άδικε ντουνιά -μάναψες το καημό μου »Είσαι μικρός και δε χωράς τον αναστεναγμό ΜΟΥ!…Kαι προθύστερα βράχο-βράχο το καημόμου τόλεγα-τραγούδαγα βουρκωμένος -τον μετρούσα(το καημό)καιπολύ  πονούσα! ..ώσπου ηρθε ο Μέλιος ο Καδράς και μούμαθε -τ άστρα να μετρώ -αλλα και ποτέ σωστά να μη τα βρώ! ..κι’ έκτοτε ‘αρχησε αυτη καθαυτή η μικρή- Οδύσσεια ΜΟΥ-που δυσκολεύομαι πούθαι να την αρχήσω και να την εξιστορώ… πανω στο χαρτι με το στυλο -τη πεννα -το πληκτρολλόγιό μκου ;ΝΑΙ τ αποφασισα κι αρχίζω απ την εκετελεση στα -6-  μέτρα! -Aνήμερα πρωτοχρονιάς του 42 -του θειου μου στο ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ  Π.Μελά στη Ν.Νέα Ευκαρπία θεσ/νικης -οταν οι γερμανοτσολιαδες της κατοχής του ζήτησαν -για να γλιτώσει -προφανώς» κηλιδωμενος» τη ΖΩΗ του -«να ξεχάσει πως ειν΄Ελληνας ;να αλλαξοπιστήσει;-να βουλγαρογραφτει; και να φύγει απο καθε τι πουχε σχέση με τ αριστερά-κομμουνιστικά -πιστεύω.ΤΟΥ-κι ολα αυτα- ό αγράμματος _καπνεργάτης -τους τα επέστρεψε- περηφανος -χωρίς καμια απολύτως συζήτηση-και…..εκετλεστηκε τελικα απ το» τιμημένο» εκετελεστικό της Καποχής  -απόσπασμα των ακραιφνών εθνικοφρόνων δωσιλόγων της Εποχής..και το σπουδαιοτεροΟΛΩΝ  -οταν του ζητηθηκε απ τους εκετελεστές του -η τελευταια «σωτήρια»του λέξη» μετάνοιας’τους απάντησε -περήφανα -και με το κεφαλι του ψηλα»το! εχε γεια καημένε κόσμε!»-και τετελεστε-με αλλους 41 συντρόφους του ..!Κι’ έμεινε σε μενα το εξής ερώτημα;’Αραγες άξιζε θειε μου -η θυσία;-για ένα κόμμα πουγινε σημερα επαγγελματικό-χωρίς ουσία κια διχως σημασία; -μονον κακό να κανει -ως συνιστωσα-της ακροδεξιάς συμμορίας? ;και να μεταλλαχτει σε ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ;με ΠΑΜΕ +ΚΝΕ κ.λ.π.τριβόλια του Περισσού κι’ ως απόκομμα της συμφοράς μας!!!..Κι ύστερα θειέ μου έρχονται καθε τρείς και λίγο -οπλισμενοι -πάνοπλοι στο σπιτι; -να συλλαμβάνουνε τον αδερφο ΣΟΥ και πατέρα μας με την αιτιολγία ;χαχαχα-_πως κλαπηκε ένα λάστιχο- Αυτ/του απο τη μοίρα αυτ/των! ;..Και μετα απο βασανισμούς φρικτούς -ξύλο πείνα και ακατονόμαστα- τερατουργήματα -τον πηγαίνανε «δήθεν»για εκετελεση οι.. Μπουρανταδες -στα υψώματα του ΑΗ- ΣΥΛΛΑ; κι’ αφου τον πέρναγαν- σαδιστικά εξω απ το σπιτι μας- υβρίζοντας τον τουλεγαν -για τελευταία -πλεον του φορα- ν’ αποχαιρετήσει τα- 4- παιδιλά του -αφου λίγο πιο πέρα τουσκαβαν το λακο του να τον θάψουν ζωντανο; -επειδή -ΔΕΝ  πρόδιδε συντρόφους ΤΟΥ..αυτό εγινε …η εικονική του- δλδ- εκετελεση αλλες τρείς φορές κατα τον ιδιο ακριβώς τρόπο; -μέθοδο; και σαδισμό; ..μεχρι που τον κλεισανε οριστικά στη φυλακή απομονωμένο;..Το μόνον που θυμαμαι -κάποια γριά -άγνωστη!-μας έφερνε στο σπίτι μας -τρόφιμα έλασχιστα και βούτυρο αναλατο- κρυμμένο στα βρακια της! ..μην πεθάνουμε της  πείνας- όπως ένα αδερφάκι(ο Πασχαλάκης) μας-πουφυγε στα 2,5 χόνια του -από αβιταμίνωση!  Πολλά μα παραπολλά και παράτολμα για την εποχη- έκανε η άγνωστη αυτή- γιαγιά-για εμάς-..που ποτε μας δεν μάθαμε -ούτε καν- και τ’ ονομάτης – ας ειναι Καλά; ..’οπου κι όποια είναι-ηταν και θα είναι! ..Την παρακαλώ μονον να δεχτει αυτο το ταπεινο μνημοσυνο- που αυτοσχεδιάζωντας τις καμω-,εγω ο ταπεινός κι’ ευργετηθής- πουποτε μου- και με τιποτε … ΔΕΝ τη  ΞΕΧΝΑΩ!!Κί’υστερα -κι ύστερα..φίλοι μου αγαπημένοι;…ήρθανε τα ΠΤΡΙΝΑ ΚΕΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ με την- οδύσσεια- να καθεύδει οριζόντια και κάθετα; ..κι ήρθε και η Σειρά μου -στη τρίτη( Γ1)τάξη- του- 6τάξιου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ αποβληθηκα με αλλους 20 συμμαθητές μου (εγώ οριστικά )απο το «κύριο» τότε ΓΕΩΡΓΙΟΥ Γυμνασιάρχη-λόγω» κοινωνικών φρονηματων»! (επειδη ΔΕΝ μπορουσα να διατρεχω περι τα 4 τεσσερα +4 χιλόμετρα για να παρευρίσκομαι συστηματικά στα τότε ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ και στην» εκκλησία» -κάθε τρείς και λίγο; …Ο ΑΓΩΝΑΣ τώρα και σ’οτι μ’ αφορά γίνεταιΤΡΑΧΥΤΕΡΟΣ-(καλοκαίρι του 55)-…Παιδί για ΟΛΕΣ τις δουλειές σε ιατρείο -μαθηετυόμεος λόγω ηλικίας Εισπράκτωρ στ’ ΑΣΤΙΚΑ λεωφορεια;,και μαθητευόμενος σε συνεργειο επισκεής ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ «Μάστρο-μήτσος ,,για 15 μέρες και οταν πληρώθηκα;με- 5-πεντε δρχ!.Εγκατέλειψα -απογοητευμένος τα ρούχα της δουλειάς μου -στο ΓΚΑΡΑΖ-και χαιρέτησα βυζαντινά !!!…   ΤΟΤΕ λοιπον- πληροφορήθηκα-κι’ εντελώς τυχαία-πως στο γραφείο της»Ο.Ε.Ετελωνισταί Καβλάλας «και κατα κόσμον «σφιγκοφωλιά»!..Πως-ζητείται θεληματάριος -λόγω στράτευσης του προυπαρχοντός μου- Θανάση!.Κι’.όπου λογω γνωριμιών του πατρός μου -κληθηκα- να περάσω -απο τυπικές καθόλα εξετάσεις-καθότι καθαρά -ιδιωτική εργασία;.Πέτυχα λοιπον- και- προσλήφθηκα με το» παχυλο» μηνιάτικο 300 δρχ.το μήνα! …Τα φορτώματα- τα χμαλίκια- τα περπατήματα- να- πηγαίνω καθημερινα τα-ψώνια σε 12+8=2ο σπίτια!; ..Πάει εγω αποκαταστάθηκα!;?!..Τώρα έχουν σειρά τα υπόλοιπα- 3- τριά-αδέρφια -μοκρότερα μου-που όλοι τους πανέξυπνοι καταφεραν να» επιβιώσουν»  -Εναςμε-υποτροφία απο τη Σχολή Εργοδηγών!’Αλλος (απόφοιτος του ΠΥΘΑΓΟΡΑ)προσλαμβανεται στη Δ.Ε.Η!!!;και ο τελευταίος μας-εδωσε στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ των οποίων- τ’ αποτελέσματα-θετικά-μαθαμε μετα απο 10-δέκα- χρόνια και μέσα απο τα συρτάρια του ΔΗΜΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ!;Προηγουμένως ‘ομως-ως αριστούχος- της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ τον προσέλαβε ο Δ/ντής της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΑΒΑΛΑΣ  ως υπάλληλο της ΤΡάπεζας.!Κι’ο ταλαίπωρος-πολύτεκνος .-πατέρας πάλαιυε -αόκνως με μισο ΤΑΞΙ;! ..Κι’ άρχεται «αισίως «η ΧΟΥΝΤΑ… Των καραβανάδων -για να σώσει την Ελλάδα -απο το κομμουνισμο!;Και άρχισε… κι’οπως και σύγχρονα ζήσαμε -το διαχωρισμό των μιασμάτων απο τα εθνικόφρονα παιδιά -(εμείς είμαστε ενός αλλου κατώτερου θεού παιδιά; )»κατάληξη -επιβράβευση του ηθους -της αξιοπρεπειας και του γνήσιου και παιδιά της μπέσας»;για εμας καιμονον η αντίστροφη -μ’ετρηση;ΝΑΙ..με..(α)Το-κόψιμο της υποτροφίας του αδερφού- μας Κώστα-απο τους εργοδηγούς; !.(.β)απόλυση τ’ αδερφο’υ μας- Απόστολου -απ την Εμπορική Τράπεζα!.. Και(γ)Η απόλυση απο Δ.Ε.Η.- Τ ‘αδερφου μας ΜΑΚΗ(ΒΑΛΣΑΜΗ)!;…Και ..τ’ελος και  στο σπιτι τοσταθερό  τηλεφωνό μας- 25489- μπήκε σε ολοληρωτική-απο την «Ασφάλειά » ΦΡΑΓΗ»επί 7 και πλεον χρόνια!.. με την αιτία πως είμασταν 5 πεντε άομα -που η χούντα απαγόρευε παρόμοιες  συναθροίσεις; ..και το μέγα ΕΛΕΟΣ αδέρφια! Μετανοείτε;!..Κι’η»ΖΩΗ» δυστυχως..και  συνεχίζεται μ’ ελαχιστες παραλλαγες,μεχρι τα τωρα κι’ ΕΔΩ και ΤΩΡΑ με τις-χουντοσυμμοριες-της κοινοβουλευτικής ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ μετά – των συνιστωσών αυτής -εντός και εκτός -κοινοβουλίου-ΔΥΣΤΥΧΩΣ;!…….Κι’έπεται- και η εν καιρώ-. συνέχεια.!.ΑΝ αντέξω τα βασανηστ’ηρια ρια συνείδησης μου-σε συνάρτηση μετα της κλονισμένης μου ΥΓΕΙΑΣ-λέγω ευθαρσώς- το  …ΑΝ;?…….

ΞΑΝΘΗ οχτώβρης 2016

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΞΙΑ! ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΓΜΟΙ? η ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΙΟΤΕΡΟ ΟΔΥΝΗΡΟ???..

14Οκτ

΄Ενας φίλος είπε..»Γειά»-ένας λεβέντης στη καρδιά !΄’Ενας αητός ,χάθηκε -ψηλά !Μιά αγάπη ,έφυγε ,ένας θυσαυρός Μιά καλημέρα λιγότερη,ένα χαμόγελο ,μιά ηλιαχτίδα -κόκκινη κλωστή ,μια συντροφιά ,ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ!…Στή   μαρμαρένια σκαλωσιά ,στο κάγκελο,Σταυρωτά ,ο χάρος τον σημάδεψε.Το λάδι, σώθηκε.Το φώς  έσβησε !Καημός-αντάρα ,κουρνιαχτός !!!Πικρό ποτήρι η ζωή και ραγισμένο ,τι πένθος -αγιάτρευτη,πληγή.Άσβηστη ατέλειωτη σιωπή ..Στη καρδιά ,λυπη απέραντη και καταχνιά.Στο μυαλό ..παντοτεινή η θύμηση -στερνή παρηγοριά…

Καβάλα Νοέμβρης του 84

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ    

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στό… φίλο που έφυγε!

22Οκτ

….Γεννιέται γύρω στα 440 π.χ.στην Αθήνα.Μικρό κορίτσι τρέχει ανέμελο στους χωμάτινους δρόμους της πόλης παίζοντας με τις φίλες του.Είναι ασχημούλικο,με κοκκινωπά μαλλιά που η μάνα του τα δένει πίσω με σχοινάκι για να μην το ενοχλούν…έντονα ζυγωματικά,καστανά μάτια γεμάτα παιδική αθωότητα!

Βλέπει τελειωμένο τον Παρθενώνα,αλλά σαν μικρό παιδί είναι αμφίβολο αν τον εκτιμά.Όταν όμως οι γονείς του το οδηγούν στο εσωτερικό του,θαμπώνεται από το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς!!!

Στο σπίτι ακούει συνεχώς για τον μεγάλο πολιτικό και στρατιωτικό ηγέτη,τον Περικλή που εκμεταλλευόμενος τη νίκη των ελληνικών δυνάμεων  επί των Περσών,και τη ναυτική δύναμη της Αθήνας,μετέτρεψε την Αθηναϊκή συμμαχία σε Αθηναϊκή ηγεμονία!Φυσικά δεν ξέρουμε το όνομα του,γιαυτό ας δώσουμε στο κοριτσάκι αυτό ,ένα όνομα της εποχής: Μ Υ Ρ ΤΙ Σ.

Σύντομα,στις αρχές του πελοποννησιακού πολέμου,ο φοβερός λοιμός του 430 π.χ.θα αποδεκατίσει το 1/4 του πληθυσμού της Αθήνας.Τα συμπτώματα:πονοκέφαλος,υψηλός πυρετός,ανορεξία.Από τη νόσο προσβάλλεται στα 429 και ο Περικλής και καθώς τα Αντιβιοτικά είναι προνόμιο της εποχής μας,θα πεθάνει και η απώλειά Του,θα επηρεάσει καθοριστικά την έκβαση του Πελοποννησιακού πολέμου…Θα προσβληθεί όμως και η Φίλη μας,που παρά τη φροντίδα της μητέρας της θα καταλήξει δυστυχώς σε ηλικία 11 χρόνων,όπως πιθανόν κι όλη της η οικογένεια..

Θα τους θάψουν σ ένα ομαδικό τάφο χωρίς κτερίσματα,χωρίς φροντίδα των ζωντανών,στην περιοχή του Κεραμικού,που από το 2000 π.χ. αποτέλεσε δημόσιο χώρο Ταφής των Αθηναίων και διατηρείται σήμερα ως αρχαιολογικός χώρος που σε κάνει να ριγάς!

Το Κοριτσάκι δεν θα ξεχαστεί.Θα περάσουν 24 αιώνες,η αρχαιολογική όμως σκαπάνη,θα βρει ανέπαφο το κρανίο του ακόμη και τα νεογιλά του δόντια και έτσι οι επιστήμονες θα ανακαλύψουν με τη μελέτη του DNA ότι το μικρόβιο της Τυφικής Σαλμονέλας,προκάλεσε το Θάνατο τόσων ανθρώπων,διάσημων σαν τον Περικλή και άσημων σαν την Μύρτιδα.Δεν θα σταματήσουν όμως εδώ.Μία διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από έναν Ελληνα επίκουρο καθηγητή ορθοδοντικής και ένα Σουηδό ειδικό γλύπτη προσώπου,θα ζωντανέψουν κυριολεκτικά το μπούστο της φίλης μας,στην περιοδεύουσα έκθεση που στεγάζεται τώρα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών:’ΜΥΡΤΙΣ Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν’,.Και θα μας αφήσουν κυριολεκτικά εμβρόντητους…

Υ/Γ:ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ λοιπόν στον καθηγητή Μανόλη Παπαγρηγοράκη και στο Σουηδό γλύπτη.

Πηγή:evdomi.gr

Αναρτήθηκε από grafeas  pezikou

christodoulos stef.zissakis

http://www.thema-xronou.gr

Kavala.gr   22 Oktober.   2010

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Μυρτις,ο Χρυσος αιωνας,ο λοιμος και… τα εύσημα.!.

16Ιούλ

Βρισκόμαστε στις αρχές του Καλοκαιριού του 1949 και στα τελειώματα του «Ανταρτοπολέμου»!Η Μητέρα σε ενδιαφέρουσα(εγκυμονούσε)στο τέταρτο(4ο) αγοράκι της Πολυμελούς οικογένειάς μας.Τα εν ζωή τρία(3)αδελφάκια,αγοράκια ηλικίας 9χρόνων(εγώ),6χρόνων ο Μάκης,και 4 χρόνων ο Κώστας(τον οποίο χάσαμε πέρυσι)Ξεκινήσαμε περιχαρείς-επειδή λόγω ηλικίας αγνοούσαμε τον κίνδυνο-με αρχηγό τη Γιαγιά(μητέρα του πατέρα μας)που τόλεγε η ψυχή της καθότι ΔΙΣ ταλαιπωρημένη Πρόσφυγας με μια ντουζίνα παιδιά στα νιάτα της..
να πάμε για «ΔΙΑΚΟΠΕΣ»στο χωριό Εράσμιο Ν.Ξάνθης κόντα στο Δάσος του
Κοτζά Ορμάν και δίπλα στο Νέστο ποταμό,στη Φωληά του Κούκου δηλαδή στο
κέντρο των εχθροπραξιών.Στο χωριό αυτό ζούσαν οι άλλοι παπούδες κ.λ.π. συγγενείς της Μητέρας,αλλά και του Πατέρα μας!Πήραμε λοιπόν το Υπεραστικό λεωφορείο της γραμμής,από την Καβάλα για Ξάνθη και απ’εκεί με άλλο λεωφορείο για τον τελικό μας προορισμό,το χωριό Εράσμιο.
Το λεωφορείο όμως αυτό μας αποβίβασε υποχρεωτικά στο χωριό Εύλαλο,γιατί
υπήρχε ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ λόγω των Πολεμικών Επιχειρήσεων στη περιοχή κυρίως κατά τις νυχτερινές ώρες.
Θαρραλέα,όπως ήταν λοιπόν η μπαρουτοκαπνισμένη Γιαγιά,μας προτρέπει να
συνεχίσουμε,περπατώντας,στο «ναρκοθετημένο»χωματόδρομο,μέχρι το προορισμό μας-που να βρεθεί τότε άσφαλτος?-μια απόσταση περί τα 10 χλμ.
Μόλις όμως φθάσαμε στο ενδιάμεσο χωριό το ‘Αβατο,πεζοί…μας κάνουν σήμα
από το Στρατιωτικό Απόσπασμα,να σταματήσουμε και μας υποχρεώνουν να
διανυκτερεύσουμε εδώ,Δηλδ.(στο ‘Αβατο)λόγω των Νυχτερινών Πολεμικών
Επιχειρήσεων,που θα άρχιζαν σε λίγο,γιατί πήρε και να σουρουπώνει!
Μας οδήγησαν λοιπόν στο σπίτι του Μουχτάρη(Πάρεδρου)του χωριού, ώς είθισται,για τα περαιτέρω.»Κοιμηθήκαμε»τρόπος του λέγειν,και το πρωί με τη
δροσούλα,αφού ευχαριστήσαμε για τη φιλοξενία,μας επιτράπηκε η συνέχεια
του ποδαρόδρομου για το προορισμό μας που ήταν περί τα 5 χλμ βάδην ακόμη
αφού όμως προηγουμένως»ειδοποιήθηκε αρμοδίως»συγγενικό μας πρόσωπο
για να μας παραλάβει καθ’οδόν!
Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι βαδίζαμε,σε φάλαγγα κατ’άνδρα,στο απάτητο
κέντρο του χωματόδρομου,για λόγους ασφαλείας από τις αδέσποτες Νάρκες!
Στην ατέρμονη αυτή,επικίνδυνη και αδιέξοδη πορεία μας,κάποια στιγμή αντικρύζουμε ξαφνικά το Αλογόκαρρο του Νονού μου(Δ.Ελευθεράκη)με αναβάτη και οδηγό τον ίδιο,που με ανακούφιση και απερίγραπτη χαρά, επιβιβαστήκαμε και έλαβε τέλος η ταλαιπωρία μας από το παράτολμο και εξουθενωτικό Βάδην……
Κάποτε λοιπόν φθάσαμε»αισίως»στο προορισμό μας!»Ανάγκα και Θεοί Πείθονται «!!!Και αυτό γιατί-δεν το κρύβω-η ανάγκη και η λαχτάρα μας οδήγησε στο χωριό των Παππούδων κ.λ.π.Συγγενών,σε αυτούς τους χαλεπούς
καιρούς!
Το βράδυ λοιπόν,άρχησε το Μακελειό ,και οι Σφαίρες έπεφταν ΣΑΝ βροχή και
έσχηζαν τον έναστρο ουρανό,σφυρίζοντας σαν ΣΑΊΤΕΣ επί πολλές ώρες…..
ατέλειωτες!Κόλαση… και Κουρνιαχτός,ο ορυμαγδός του πολέμου….κάτι που
ποτέ ΔΕΝ θα ξεχάσω!!! Π ιός να Κοιμηθεί?.Που κάθε τρις και λίγο για κατού ρημα πηγαίναμε?Μοναδική,όσο και φοβερή εμπειρία,διηγώντας τη να Κλαις….
Από τον Κύκλο των Αναμνήσεών μου!
Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
Καβάλα 16-7-2009


4Μαρ

Πρόκειται γιά τό σκουριασμένο βλήμα από πολεμικό όπλο τού Β’ Παγκοσμίου
Πολέμου ,πού άσκαστο μισοπαραχωμένο σέ εύκολο σημείο στό βουναλάκι μέ τά
πευκάκια τής γειτωνιάς μου εκεί πού εμείς παίζαμε ,Ανακαλύφθηκε από τρία -3-
γειτωνόπουλά μου,μικρά αγοράκια,ριψοκίνδυνα λόγω άγνοιας,καί περιέργειας
λόγω ηλικίας πού κατά τήν προσπάθεια τών πιτσιρικάδων νά τό περιεργασθούν
έσκασε καί σκότωσε επί τόπου τά δύο από τά τρία μικρά αγοράκια πού ήτανε
άμεσα εμπλεκόμενα μέ τό ε λόγω βλήμα(τόν Ερ…καί τόνΓκαζ..)καί τό περιεργάζονταν.
Τραυμάτησε σοβαρά τό τρίτο κατά σειρά παιδάκι καί έλαφρά κάποιο διερχόμενο
από κοντά παιδάκι(τόν Σιμ..καί τον Ντί..)τά οποία δύο αυτά παιδάκια επέζησαν τού
τραυματισμού τους καθόσον μεταφέρθηκαν στό Νοσοκομείο από διερχόμενο άνθρωπο
πού πέρναγε κείνη τήν ώρα μέ δύο γαιδουράκια του φορτωμένα μέ άδειες κάσες
δεξιά καί άριστερά τους.
Τώρα τό πώς καί τό γιατί γλύτωσα εγώ πού ήμουν ό 5ος τής νεανικής αυτής παρέας
οφείλεται μάλλον στό ότι είμαι από φύσει καί θέσει δειλός σέ παρόμοια παιχνίδια
τά οποία ακόμη καί σήμερα φοβάμαι ,δέν είμαι περίεργος καί είμαι κατά βάση συντη
ρητικός σέ παρόμοιες εκδηλώσεις .Συναισθήματα νομίζω προερχόμενα από οδυνηρές
εμπειρίες τών παιδικών μου χρόνων από τίς ταλαιπώριες άμεσων συγγενικών μου
προσώπων τά πέτρινα έκείνα χρόνια τής Κατοιχής καί όχι μόνο!!!

Υ/Γ Γλύτωσα επειδή ΔΕΝ ακολούθησα μέχρις τό σημείο τής έκρηξης,τήν παρέα αλλά
παρέμεινα αρκετά μακρυά τους,ίσως καί από ένστικτο….!

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΟ ΒΛΗΜΑ

4Μαρ

Στά δυόμισυ μου χρόνια χάνω τόν μοναδικό μου τότε αδελφούλη τόν Πασχάλη
από αβιταμίνωση καί καχεξία λόγω έλλειψης στοιχειωδών καί απαραίτητων ειδών
διατροφής γιά τήν επιβίωση κατά τή διάρκεια τής κατοχής της πατρίδας μας από τούς
Γερμανοβουλγάρους.Δέν μιλάω γιά φάρμακα κ.λ.π.γιά γαλατάκι καί ζαχαρίτσα μιλάω
πού πίνουν τά νεογνά ,παρότι από αυτά πού αμυδρά θυμάμαι (κάποια μαυροφορεμένη
γυναίκα μεγάλης ηλικίας)μάς προμήθευε κάπου-κάπου κρυφά (ΔΕΝ γνωρίζω πώς καί
γιατί?)μέ λίγη ζάχαρη καί ελάχιστο βούτυρο ,καί αν δέν μέ απατάει ή μνήμη μου πρέπει
αυτή ή γριούλα νά ήτανε παρούσα στό αυτοσχέδιο φέρετρο τού μωρού μας τό οποίο ΠΡΙΝ
ξεψυχήσει βαφτίσθηκε καί ονομάσθηκε Πασχάλης.
Ευτυχώς έχω φωτογραφηθεί μαζί μέ τούς γονείς μου καί τό μωρό μας στόν Κήπο τής Δημαρχείας τής πόλης μας ,καί έτσι τόν βλέπω μέ συγκίνηση κάθε φορά πού θυμάμαι
τά μαύρα κι’άραχνα εκείνα χρόνια τής Κατοχής καί όχι μόνο……….
Εγώ όρθιος καί αυτός στή αγκαλιά τής μάνας ΜΑΣ.-
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ