Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Archives

  • 2016 (43)
  • 2015 (7)
  • 2014 (2)
  • 2013 (18)
  • 2012 (25)
  • 2011 (187)
  • 2010 (172)
  • 2009 (145)

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘Η Ζωή εν Τάφω’



12Ιαν

…..Τα κούτσουρα,στη φωτιά αφηγούνταν τα έργα και τις ημέρες που πέρασαν ανεπιστρεπτί,με τον άνεμο έξω να μιλάει για το απώτερο μέλλον.Μάλλον γι αυτό κάποιοι,κάθε τρεις και λίγο και με το πρόσχημα των έντονων και ανεξίτηλων  αναμνήσεων από το πρόσφατο παρελθόν και για να μάθουν τα φρέσκα τυχόν χαμπέρια και να σμικρύνουν το άγνωστο και τις «εκπλήξεις»…έστω ακόμη και μέχρι να ζεσταθούν κει πάνω μερικά ντόπια αγριοκάστανα,ο «χρόνος «έκλεισε με τις παρέες να αγκαλιάζονται! Μικροί-μεγάλοι  να φιλιούνται ευχόμενοι ατενίζοντας με δέος το Ολύμπιο άπειρο και απείρου κάλλους τοπίο,όπου οι γοερές τους ευχές γέμισαν ακούσματα απόμακρων μουσικών αποχρώσεων….ανοίγοντας πόρτες και φεγγίτες για να φύγει το περίσσευμα για τις γειτονιές του κόσμου!…Το κρασί σε όλες τις αποχρώσεις του «Κόκκινου»λευτερώθηκε νοερά απ τη στενωσιά της κάθε νταμιτζάνας,πηγαίνοντας σ όποια κούπα ήθελε και προτιμούσε..Οπότε και  άρχιζαν τα όργανα,τα τραγούδια κι’ παραγγελιές…. Ρεμπέτικα,έντεχνα,Καββαδίας κι αντάρτικα!Πήρανε φόρα, κι ας μην είμαστε για τραγούδι , όλοι καλλίφωνοι…,όπου λύκοι,τσακάλια αρκούδες κι αγρίμια ,άκουγαν με δέος στο δυσθεώρητο άπειρο τα»…..μαλλιά σγουρά…»και για»…ήρωες με δώδεκα ζωές…»και καθώς οι ώρες πέρναγαν,στ απείρου το κάδρο και στον καμβά της αιωνιότητας  καλλιτέχνη  ζωγράφου με τα χρώματα της ίριδας του Ουράνιου και  Ολύμπιου Τόξου,ζευγάρωναν τις σκονισμένες απ το καιρό μνήμες ,με τους καλούς οιωνούς του κάθε πέρυσι και καλύτερα,με την αλλαγή του δύσμοιρου χρόνου του κάθε φέτος και χειρότερα..Αν βέβαια αφήσουμε στο απυρόβλητο της ιστορίας ,προκλητικά αλώβητους όλους αυτούς που χρόνια τώρα σχεδίαζαν την άλωσή μας ..και Αν όντως δεν βάλουμε κι εμείς το χεράκι μας με λίγο ‘Ελλη και Νίκο, έστω και για ένα αξιοπρεπές μνημόσυνο ακόμη, ψηλαφώντας την απ άκρου εις άκρο άδικη καταδικαστική απόφαση -εκτέλεση  στα πέτρινα χρόνια της θολούρας του μίσους  και της μισαλλοδοξίας  του άκρατου κι  αδικαιολόγητου πολιτικού  ρατσισμού και στείρου φανατισμού….Με την ευχή πάντα στη Καρδιά στο Νου και στα Χείλη…»ας μη λιγοστέψει η ανάσα μας»

Υ/Γ:Μνήμες και εικόνες  από μια αλλιώτικη πρωτοχρονιά με συντροφιά τ’ αστέρια του Ουρανού και της Γης τους νεκρούς ….

Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού

Χριστόδουλος Σ.Ζησάκης

http://www.thema-xronou.gr

Kavala.gr 12 Jan.  2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καποια πρωτοχρονια σιμα κι ανταμα με «Ολυμπιους κι Επιγειους Θεους»…