Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘ελπίδα’



21Απρ

Προχθές κατά την μετακόμιση,έπεσε τυχαία στα χέρια μου ένα βιβλιαράκι κιτρινισμένο απ το χρόνο ..έκδοσης 1960 του αείμνηστου καθηγητή μου Μίμη Παπακωνσταντίνου ,Φιλόλογου που είχα την τιμή και την τύχη να τον έχω στην Νυχτερινή Εμπορική Σχολή  Καβάλας,απ την οποία απεφοίτησα ,όταν( αναγκάσθηκα και διέκοψα   το ημερήσιο Γυμνάσιο και για να είμαι ειλικρινής όταν μας υποχρέωσαν να το εγκαταλείψουμε στα πέτρινα χρόνια της 10ετίας του 1950 επειδή λέει δεν υπακούσαμε και δεν ακολουθήσαμε το σχολικό πρόσταγμα- πρόγραμμα να εκκλησιαζόμαστε κανονικά και να είμαστε παρόντες στο κατηχητικό…Μισή ώρα και πλέον δρόμος από το σπίτι στο Γυμνάσιο Αρρένων,δεν μας επέτρεπεται να είμαστε παρόντες στα κελεύσματα του Γυμνασιάρχη μας ) Έτσι λοιπόν βρεθήκαμε εκτός σχολείου και εκτός μάθησης,παρόλα αυτά δεν το βάλαμε κάτω και προσπαθήσαμε να βολευτούμε σε κάποια εργασία την ημέρα και να παρακολουθούμε τα μαθήματα κάθε βράδυ ακόμη και Σαββάτο στην 7τάξια  Νυχτερινή Εμπορική όπως προαναφέραμε.Εδώ είχαμε μεγάλη επιτυχία στις επιδόσεις μας στα γράμματα ,αφού καταφέραμε να αποφοιτήσουμε με αρκετά για την εποχή του καλό βαθμό στο απολυτήριό μας το οποίο είχε την ίδια ακριβώς αξία (ισότιμο & ισοδύναμο)των ημερήσιων σχολών μέσης εκπαίδευσης .Και για να επανέλθουμε στο βιβλιαράκι που με μεγάλη συγκίνηση κρατάμαι στα χέρια μας μετά από 54 χρόνια (δεν λέω βοήθησε πολλούς και πολλές μαθητές /τριες αυτό )αφού το έδωσα για βοήθημα στις σχολικές τους απιδόσεις,και στην πρόοδό τους ,επειδή διαπραγματεύονταν πολλά και διάφορα φιλολογικά και όχι μόνον θέματα όπως ορθογραφικούς κανόνες ,εκθέσεις ιδεών κ.λ.π.και ήταν χρήσιμο για μαθητές ΟΛΩΝ των τάξεων των Σχολείων Μέσης Εκπαιδεύσεως ως και υποψηφίους ανωτάτων σχολών .Στη συνέχεια θέλω να χαρακτηρίσω την  επιστημονική επάρκεια του συγγραφέα -καθηγητή μου ό οποίος εκτός των άλλων ήταν και καθοδηγητής στην παραπέρα ζωή και καθημερινότητά μας,που πολλές φορές έφτανε και την συμπαράσταση που είχαμε από το οικογενειακό μας περιβάλλον.Πάντοτε είχε κάτι να μας πει και να μας προτρέψει άοκνα αγόγγυστα και στοργικά τι θα πρέπει να διατηρήσουμε ζωντανό στην  μετέπειτα εξωσχολική ζωή μας,φέρνοντας παραδείγματα προς μίμηση και προς αποφυγή …Με την ευκαρία νομίζω ότι κάνω ένα μνημόσυνο στον ευπατρίδη και αξιολάτρευτο καθηγητής μας ,με τον οποιο κατάφερα και αλληλογραφούσα μέχρι πριν από το θάνατό του αφ ενός και επειδή σημάδεψε ανεξίτηλα το νου και τη ψυχή μου αφ ετέρου……..Έχω ορκισθεί στον εαυτόν μου να μην το ξεχάσω ποτέ όσο θα υπάρχω και θα τον ευχαριστώ απ τα βάθη της πονεμενης μου ψυχής ,ανάβοντας ένα κεράκι στη μνήμη του !Θυμάμαι δε ότι κατάγονταν από το χωριό Δεσφίνα της Στερ.Ελλάδος!!!Ευθυτενής ,ασυμβιβαστος ειλικρινής και ιδεολόγος μου άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων που κρύβω μέσα μου…..Και μέσα στο βιβλιαράκι του,σαν να κρατώ την αέναη ψυχή του !!!!!!

Υ/Γ:ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΜΕΓΑΛΕ ΜΟΥ ΔΑΣΚΑΛΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Ξάνθη 21 Απρίλη 2014

 

Χ.Σ. ΖΗΣΑΚΗΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ΕΚΘΕΣΕΙΣ»ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΜΟΥ

7Μαρ

Στό πρόσωπό σου,αιώνια,αθάνατη,ημέρα ηλιόλουστη,ανθίζουν τά δέντρα στό φώς τ’ ουρανού.Στό απέραντο τής θάλασσας βασίλειο χαίρεται ό ήλιος τό δίκηο του
Σ’ακολουθώ σά σκιά στό μαύρο σου δρόμο κι έρχομαι αντίθετα στόν ήλιο.
@Τά δάση σέχουν συντροφισσα καί σ’αγαπούν,κοντά τους βρίσκεις τίς σκέψεις σου
αγωνίζεσαι.Πιό θάναι τό τέλος σου τό τέλος τής «γής».Μέ φοβίζει τό άπειρο,στενή ή άβυσσος νά δεχθεί τωραίο μας όνειρο.
@Στά βουνά τό φωνάζω,ό αγέρας θυμώνει.Τό σαρώνει,τό σβύνει κι’άψυχο τό πετάει στά πόδια τής «γής».Ασυλλόγιστα τό ταπεινώνουν οί άνθρωποι ,τό βασανίζουν μά δε λυγίζει
Κρατάει σφιχτά απ’ τό στήθος τό δίκηο κι’απ’τά μαλλιά τήν αλήθεια.
@Ερχεται μανιασμένο τό κύμα τό σπρωχνουν σειρές απ’ανθρώπους πού μέ λύσσα ζυγώνουν νά σκλαβώσουν τ’ όνειρο»πού στίς καρδιές τών πιστών στυλωμένο αντιστέκεται
Η νίκη πλησιάζει τ’όνειρο χάνεται -γίνεται πράξη-ανταμώνει τό χάρο -κερδίζει τή μάχη.
@Η αρχή τού τέλους ριζωμένη ελπίδα στά θεμέλια π’ανοίχτηκαν μέ τό αίμα καί τά πέτρινα κορμιά τών αγωνιστών.
@Τά νύχια μου μπίγω στού χάρου τά χέρια τά κρύα -δέν τόν παρακαλάω-αγωνίζομαι γιά νά αντικρύσω τό κόσμο ολόκληρο -απέραντο περιβόλι-νά γεμίσει καινούργια δέντρα
πού φύτεψαν εργάτες απ’όλη τή»γή»μέ τίς καρδιές τους καί τά πότισαν μέ τό άλυκο αίμα τους-Αδικοσκοτωμένοι-.!
@Ω σείς κατ’απ τίς ρίζες τών δέντρων σηκωθείτε ..»μακάριοι»κι’αθώοι,νά δείτε τί ωραία πού είναι νά ζεί κανείς δυό φορές .Τή μιά ν’αγωνίζεται ,τήν άλλη νά χαίρεται γιά τούς σπόρους πού έσπειρε στή «γή»π’άλλαξε όψη ντυμένη στά» κόκκινα «….?

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
Μάρτης 1967

Υ/Γ Μετά από μερικές μέρες ανέλαβαν τή διακυβέρνηση τής χώρας οί Συνταγματάρχες
γιά νά μάς σώσουν από τόν επερχόμενο σοσιαλισμό.Τά γραφόμενά μου καί λόγω εποχής αφενός καί λόγω ηλικίας μου αφετέρου φανερώνουν τήν αγωνία μας στή παρέα
στή δουλειά,στό σχολειό,στίς ανθρώπινες σχέσεις κ.λ.π.συμπαρομαρτούντα τών καιρών


14Ιαν

@ Χρόνια τώρα χωρίς φώς
μέρες καί νύχτες-χωρίς ήλιο καί φεγγάρι
Τή μοίρα μας γράφουμε,σέ μαύρο χαρτί
τή νύχτα με λυχνάρι.
.//.
Χωρτίς νερό κι’αέρα,μόνοι βαδίζουμε -πατώντας τόν ίσκιο μας
Δίχως όνειρα ξυπνάμε τίς αναμνήσεις τής φτώχειας,καί τής
αγάπης τής πρώτης,πού πέρασε στήν Αιωνιότητα
@ Μουσικές,τραγούδια τής θάλασσας-κελαδήματα
μάς φέρνουν θύμησες παληές-στή καρδιά καί στό νού
τό αίμα μας στίς φλέβες μας-ενώνουμε,έστω κι’αργά
προσπαθώντας απεγνωσμένα-νά ζήσουμε…
.//.
Σταυροί σπαρμένοι στή θάλασσα,μποδίζουν τή στράτα μας,
Σφιχτά δεμένοι,μέ χονδρες αλυσίδες…ελπίζουμε!!!-
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 76

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χρόνια δύσκολα

14Ιαν

@ Μέ συνέπεια καί θάρρος τό παρόν αντιμετωπίζω
ελπίζω στό μέλλον τό απώτερο -Χαράς ευαγγέλια όταν γελάς
στήν άλλη του σύρματος,καταβροχθίζω με βουλημία τις λέξεις σου
τίς μετρημένες κουβέντες σου-γεμίζω χαρά,προσεύχομαι γιά σένα.
@ Δέν χτίζω στήν άμμο,δέν ονειρεύομαι κι’ελπίζω-περιμένω τό μήνυμα
που φέρνει τό πουλί Ο Ερωδιός-πετώντας αργά…
.//.
@ Τήν απαίσια όψη τού κόσμου κρατάω στά μάτια μου,
μιά λέξη σου μόνο καί μ’ανεβάζει-απόλυτα,ψύχραιμα,ολοκληρωτικά
κι’απρόσκοπτα.
@ Φίλος…παμμέγιστος,απροσπέλεστος.Βράχος στήν πορεία πολύτιμος.
Ειλικρινής,Μοναδικός.Στήν ανάγκη παρών μέ τό χαμόγελο,σύντροφος,
άντρας,αδερφός στό νού καί στή καρδιά…αέναος.-
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 96

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άδολη σχέση

11Ιαν

@ Τή νύχτα φοβάμαι μονάχος
τό σκοτάδι μέ πνίγει
Τρελλή ή μουσική της νύχτας-μέ σκοτώνει
Ύπνος μού λείπει
@ Τή σκιά μου πατάω- καί φοβάμαι τήν άβυσσο τούς ποντικούς
τής νύχτας,τά μάτια τής γάτας τό βράδυ φοβάμαι
Τό φαρμάκι φοβάμαι στίς ψυχές τών ανθρώπων-πού βγαίνει σέ δόσεις.
@ Κλονίζομαι όταν τόν θάνατο,αντικρύζω,στά μπουντρούμια της χαράς..
Αθεράπευτα ρομαντικός,περιμένω τό φώς τής αυγής,κι’ ελπίζω.
@ Επανέρχομαι στά τού κόσμου
απογοήτευση στή πράξη-νύχτα καί μέρα,ίδια γεύση
Συνήθεια?Συμβιβασμός?Ψευδαίσθηση?Ηρωισμός? Δέν τό γνωρίζω,δέν τ’ο ψάχνω.Μέ συνεπαίρνει ή αμαρτία,’ο κατήφορος,ή καταστροφή …..
Χριστέ μου!…
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΓΕΝΑΡΗΣ 97

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νυχτερινή Αφιέρωση