Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Kατηγορίες

Posts Tagged ‘αγάπη’



3Αυγ

«Παρότι ΔΕΝ ασχολούμαι τελευταίως με το σύγχρονο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ούτε σαν φίλαθλος,αλλ ούτε και σαν οπαδός(παραμένω όμως ιδεολόγος ΑΕΚΤΖΗΣ από το 1947)!!! …Συγκινήθηκα ιδιαίτερα από τη στάση του συγκεκριμένου αυτού βαθιά φιλοσοφημένου ατόμου αφενός μεν  στα γήπεδα του πρόσφατου Μουντιάλ και αφετέρου δε  από τον αστικό» μύθο» που τον περιβάλει στην πατρίδα του και  που φυσικά κινείται στα όρια της υπερβολής και που…… «λέει πως, εκεί γύρω  στο ’89-’90,δεκάχρονο παιδί,γύρισε στο σπίτι από το σχολείο κρατώντας στο ένα χέρι τη σάκα του και στο άλλο μια ρακέτα του τένις.Ζήτησε από τη μητέρα του φαγητό κι αυτή του σέρβιρε μία μπάλα ποδοσφαίρου!Μόνο!Διότι στην οικογένεια Φορλάν η μπάλα ήταν και παραμένει σαν τη…σαλάτα στο τραπέζι.Βοδινό με μπάλα,όσπρια με μπάλα,το περίφημο τσάι ματέ κι αυτό με μπάλα σερβίρεται.»Πως, λοιπόν ο μικρός Ντιέγκο θα κουβαλούσε ξανά ρακέτα,όταν ο παππούς ύπήρξε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής κι ο μπαμπάς το ίδιο?Δύο χρόνια αργότερα,το 1991,ο Ντιέγκο Φορλάν ορκίστηκε,ενώπιον του Θεού,στην κατάκοιτη από αυτοκινητιστικό  δυστύχημα,αδερφή του:»Θα γίνω μεγάλος ποδοσφαιριστής,θα βγάλω πολλά λεφτά και θα σε πάω στους καλύτερους γιατρούς για να ξαναπερπατήσεις»!Η αδερφή του Αλεξάνδρα και ο φίλος της Γκονζάλο είχαν πέσει με φόρα πάνω σ’ένα φοίνικα,ξημερώματα της 14ης Σεπτεμβρίου του 1991,την ώρα που ο Θεός έριχνε όλη του τη βροχή σε μία μόνο περιοχή του Μοντεβιδέο.Ο φίλος της σκοτώθηκε  επιτόπου!Αυτή θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής της σε αναπηρικό καροτσάκι.Η Αλεξάνδρα,που στα 17 της χρόνια, όπου περπατούσε στο Μοντεβιδέο, άφηνε συντρίμμια πίσω της τους άνδρες-όπως ο Ντιέγκο τους αντιπάλους του,στο Μουντιάλ-και ήθελε να γίνει μοντέλο!….Τα νοσήλια για την Αλεξάνδρα πολλά,κόστισαν περίπου 500.000 ευρώ το χρόνο.Η οικογένεια είχε μαζέψει λεφτά από το ποδόσφαιρο,αλλά κάποτε τελείωσαν.Προσφέρθηκε  και βοήθησε  κι ο Ντιέγκο Μαραντόνα,αλλά η Αλεξάνδρα ΔΕΝ κατάφερε να περπατήσει .Τότε άρχισε  και ο αγώνας ζωής του Ντιέγκο Φορλάν.Παράτησε τα γράμματα,διέκοψε τις ξένες γλώσσες,μιλούσε: αγγλικά,γαλλικά,πορτογαλικά,ιταλικά-και αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο.Είχε έναν ιερό σκοπό απέναντι  στην αδερφή του.Το τραγικό συμβάν,είχε αλλάξει τα πάντα  στη ζωή της οικογένειας.Ο Ντιέγκο ,που στο μεταξύ γέμιζε  τα συρτάρια του με βιβλία φιλοσοφίας,φιλοσόφησε τη ζωή:»Προέχει ή ίδια η ζωή κι όχι το ποδόσφαιρο.Αυτό είναι απλά για να βοηθάει.’Έβλεπα τους γονείς μου να κλαίνε συνέχεια .Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνες τις μέρες»…»Αν προπονηθείς  σωστά,μπορείς  να γίνεις σαν τον Μαραντόνα»,-τον προέτρεψε ο μπαμπάς του Πάμπλο.-«Μαραντόνα είναι μόνο ένας,εγώ θα γίνω σαν τον Μάρκο Φαν Μπάστεν,θα παίζω  στο χωνί»,αντέτεινε ο μικρός Φορλάν.Ο Φαν Μπάστεν,μέγας killer των δικτύων,υπήρξε σέντερ φορ της Μίλαν και της Εθνικής Ολλανδίας.Τι,όμως, είναι το» χωνί;»Είναι μια κουβέντα που έίχε πει  ο άλλοτε αρχηγός  της παγκόσμιας  πρωταθλήτριας Eθνικής Ουρουγουάης Νασάτσι και είχε διαβάσει  ο Φορλάν.»Το γήπεδο είναι σαν χωνί.Το στόμιο είναι η μεγάλη περιοχή «.Εκεί ακριβώς έπαιξε ο Φορλάν  στην καριέρα του Λίγο έξω και πολύ μέσα στο» χωνί»και η αντίπαλη εστία  μεταβαλλόταν  σε χωνευτήρι των γκόλ.Ο Πάμπλο Φορλάν  γνώριζε κόσμο  στην Αργεντινή,καθότι  ο ίδιος είχε πάρει μέρος  σε δύο Μουντιάλ,το ’66 και το’74 αλλά εκεί είχε παίξει μπάλα,στην Ιντεπεντιέντε,ο πατέρας του,Χουάν Κάρλος Φορλάν Κοράσο.Α,το δεύτερο……επίθετο της οικογένειας Φορλάν,είναι το Κοράσο.Καρδιά δηλαδή.Στην Αργεντινή τον Ντιεγκο Φορλάν  υποδέχτηκε ο μέγας δάσκαλος  του ποδοσφαίρου Λουίς Σεζάρ Μενότι(τεχνικός της πρωταθλήτριας κόσμου Αργεντινής το 1978)και δύο χρόνια αργότερα το …ΔΝΤ!Εξαγριωμένοι Αργεντίνοι από την έλευση του ΔΝΤ και τις επιπτώσεις  που είχε για τη χώρα τους,έβγαιναν κάθε μέρα στους δρόμους κι έκαιγαν  το σύμπαν.Ο νεαρός  Φορλάν,20χρονο παιδί τότε,ζούσε έναν εφιάλτη.Δεν γνώριζε αν θα έπαιρνε  ποτέ  τα λεφτά του,δεν ήξερε αν στο δρόμο για την προπόνηση θα έπεφτε στους διαδηλωτές κι έτρωγε καμιά ξώφαλτση.Μέχρι που μία μέρα  τον ζήτησαν  στα γραφεία της Ιντεπεντιέντε.»‘Εχεις τηλέφωνο από το Μάντσεστερ!»Hullo,Diego,Mr Ferguson speaking.Iwant you here».Ηταν μόλις 22 ετών.The dream comes true…Το πρώτο πράγμα που έκανε στο Μάντσεστέρ ήταν να κάνει  τη βίλα προσβάσιμη  στη αδερφή του.Αμέσως μετά,έδωσε ένα σεβαστό χρηματικό ποσό για τη  δημιουργία του Fundacion Alejandra Forlan!’Ενα ίδρυμα αποκατάστασης παρόμοιων  τραυματισμών.Εντός γηπέδου όμως τα πράγματα ήταν δύσκολα.Μετά από έξι μήνες βρήκε δίχτυα.Πέτυχε  μεν και καθοριστικά γκόλ,αλλά για να παίξει  έπρεπε να πάθαινε  κάτι το Ολλανδικό «τέρας»,ο Ρουουντ Φαν Νίστελρόι.’Ομως ήταν τόσο πεισματάρης ,που μπήκε σε μια σειρά και ιδιαίτερα μετά τα δύο γκόλ που πέτυχε εις βάρος της Λίβερπουλ,ανάγκασε την Κερκίδα σε  αυτοσχέδιο σύνθημα»He comes from Uruguay,he made the scousers cry».’Ομως ,ο υπερβολικά συναισθηματικός  Ντιέγκο δεν άντεξε τη «δημοκρατία των αποδυτηρίων»του Σερ ‘Αλεξ.Σε κάποια στιγμή ενός αγώνα κόντρα στην Τσέλσι,γλίστρησε κι έχασε το γκόλ.Στα αποδυτήρια έγινε ο κακός χαμός.Ο Φέργκιουσον του εκσφενδόνισε τα  παπούτσια  με τις άλλες τάπες που έπρεπε να φοράει.Αυτό ήταν το τέλος.Ο Ντιέγκο Φορλάν χαιρέτησε  το Μάντσεστερ για την Ισπανία τον Αύγουστο του 2004 εκεί βρήκε  την  Ιθάκη του,εκεί μεγαλούργησε με τη Βιγιαρεάλ,πήρε το Eyropa League με την Ατλέτικο Μαδρίτης,εκεί θα κατακτούσε τον κόσμο ολόκληρο στο Μουντιάλ.Ο Φορλάν δεν προκάλεσε τον λαμπεροψεύτικο κόσμο του lifestyle,έστω κι αν παντρεύτηκε  το μοντελο Ζάιρα Νάρα.Είναι ήπιων τόνων,μιλάει λίγο και μόνο όταν έχει κάτι να πει.Στην Ατλέτικο έκανε παρέα  και με τον Γιούρκα Σειταρίδη,ο οποίος μόνο καλά λόγια έχει να λέει για την προσωπικότητα του Ουρουγουανού.Κι όταν βάζει γκόλ,το αφιερώνει πάντα στην Αλεξάνδρα του……»Είναι πηγή έμπνευσης για μένα,είναι ή ίδια η ζωή»,λέει ο Ντιέγκο….»‘Οταν τον βλέπω να τρέχει ,ξέρω ότι το κάνει για μένα»,δηλώνει η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ….

Πηγή

Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού

http://www.thema-xronou.gr/

Kavala/gr. 3 Aug.   2010


11Φεβ

Χάος,σκοτάδι,βρώμικες φωνές
ήχος παράξενος από υπόγεια
μουσική γιά εκκλησιές
έρχεται απ τά πηγάδια τής θάλασσας
τό ύψος καί τό βάθος τής ζωής
ή ζωή κι’ό θάνατος-καρπός καί ακαρπία.
@
Ολα μεσ’τή ρουτίνα τού Φθηνοπώρου
μέ τήν πτώση τών φύλλων
τό σούρουπο τών βουνών
τό άφρισμα τής θάλασσας
τό πέταγμα τών γλάρων πού βρέχουν τά φτερά τους
τά ταξειδιάρικα πουλιά πού φεύγουν
γιατί βαρέθηκαν τόν ουρανό
@
Η φωνή μου μέ κόπο,μόλις,ακούγεται στούς Λίγους
μιά αχτίδα ήλιου,καλωσύνης καί δίκηου
προσπαθεί νά φωτίσει τίς τρώγλες τών πολλών
γεμάτες αράχνες καί μούχλα,πού τίς λένε καρδιές τών ανθρώπων,
Αδικία!
@
Στό πέρασμά σου συντρίμνια κι αντάρες
παγερέ χειμώνα κι’ άχαρε,τά πόδια τών ανθρώπων παγώνεις
κι’ άβουλες τίς ψυχές ,μετέωρες αφήνεις
ανάμεσα στή θαλμπωρή τού δίκηου,καί στή γοητεία
τής λεύτερης ζήσης πού τήν λένε Πρόοδο?
@
Τό σάρωμα τού δίκηου πλησιάζει ?Γιγαντώνεται?
τό τέλος τού ήλιου έρχεται,σιγά καί πρόωρα?
Ειν’ ή αρχή τής αλήθειας?τό ξέσπασμα τής αρετής?
ή αντίληψη τού κακού?τού όλεθρου ή κατάντεια?
@
Τά βουνά θά σταματήσουν ν’ ανθίζουν?
καί οί θάλασσες νά εκδικούνται?
Οί κάρδιες λεύτερες πιά θ’ αναπνέουν
χωρίς τις αναθυμιάσεις τής ντροπής καί τού μίσους?
Καί οί Ανθρωποι θά μονιάσουν?θ’ αγαπήσουν πάνω στή ΓΗ!!!!

ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1966

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ

5Φεβ

Τό χέρι σου,τής καρδιά σου τό χέρι,τό παίρνω
κιανάμεσα στά δυό μου χέρια -πού τρέμουν-τόφέρνω
σκύβω ιποτικά τό κεφαλι-τά μάτια μου κλείνω,καί
στά χείλη μου τ’ ακουμπώ,κι’ ευλαβικά ό ταπεινός
τό γλυκοφιλώ!Τό κρατάω σφιχτά ώσπου στό βάθος
τού δρόμου προβάλεις αναπάντεχα,ανείπωτη χαρά
στό τέλος τών ματιών μου -ασταμάτητα βρίσκεσε,καί
τά κλείνω προσπαθώντας νά τό βλέπω καλύτερα
τής Αγάπης τό Σημάδι!-
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1966

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τό χέρι σου

5Φεβ

Τά λογικά μου χάνω
δέν ξερω τί λέω
δέν ξέρω τί κάνω
τάχω χαμένα
Τά μάτια σου
τό κάτι άλλο σου
μού παίρνουν τόν ύπνο μου
μού παίρνουν τό είναι μου
@
Πιά νάσαι άραγε ουράνια ευλογία
πού στέκεις τόσο μακριά
μήν είσαι ή τύχη μου ή καλή
μήν είσαι τής μοίρας μου ή φωνή
πιά είναι ή καυτή ματιά σου
πούρχεται από ψηλά!
@
Μήν είσαι ή αγάπη ή μεγάλη
μήν είσαι αυτή πού περιμένω?
καί μή μπορώντας ν’αντιδράσω,
συμβιβάζομαι καί περιμένω
τήν Ανοιξή νά βγάλω φτερά ?νάγίνω πουλί? ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ….
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1966

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μονόλογος

14Ιαν

@ Τή καρδιά μου,μέ κόπο κρατάω μεσ’τά δυό μου χέρια καί
προσμένω μέ χαρά τή λαμπρή πού θάρθεις
μέ λουλούδια τής ‘Ανοιξης-νά φέρεις τή λύτρωση,με χαμόγελο
της Αυγής,μέ κελαδήματα πουληών-σέ μακρυνούς ορίζοντες
σέ δρόμους ευτυχίας-χωρίς επιστροφή σε κατασκευασμένα όνειρα.
.//.
@ Απελευτερωμένοι από ταμπού καί προσχήματα,συμβιβασμούς καί
φτηνούς έρωτες -πού σκοτώνουν-αθεράπευτα ρομαντικοί,
Νά μιλάμε γ’αγάπη,γιά όνειρα σέ στιγμές ευτυχίας…
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΓΕΝΑΡΗΣ 82

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσμονή

14Ιαν

@ Μέ συνέπεια καί θάρρος τό παρόν αντιμετωπίζω
ελπίζω στό μέλλον τό απώτερο -Χαράς ευαγγέλια όταν γελάς
στήν άλλη του σύρματος,καταβροχθίζω με βουλημία τις λέξεις σου
τίς μετρημένες κουβέντες σου-γεμίζω χαρά,προσεύχομαι γιά σένα.
@ Δέν χτίζω στήν άμμο,δέν ονειρεύομαι κι’ελπίζω-περιμένω τό μήνυμα
που φέρνει τό πουλί Ο Ερωδιός-πετώντας αργά…
.//.
@ Τήν απαίσια όψη τού κόσμου κρατάω στά μάτια μου,
μιά λέξη σου μόνο καί μ’ανεβάζει-απόλυτα,ψύχραιμα,ολοκληρωτικά
κι’απρόσκοπτα.
@ Φίλος…παμμέγιστος,απροσπέλεστος.Βράχος στήν πορεία πολύτιμος.
Ειλικρινής,Μοναδικός.Στήν ανάγκη παρών μέ τό χαμόγελο,σύντροφος,
άντρας,αδερφός στό νού καί στή καρδιά…αέναος.-
ΧΡ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 96

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άδολη σχέση