Γραφέας Πεζικού
Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS
Gallery
Καβαλα
ΜΕΛΗ
Archive for the ‘Προσωπικά’ Category
31Μαρ
….Ακόμη θυμάμαι από τά πολύ παιδικά μου χρόνια την φτώχεια την εξαθλίωση(Κατοχή κ.λ.π.)τον θάνατο του μικρούλη μου αδελφούλη του Πασχάλη από αβιταμίνωση,νηστεία,αφαγία,δυστυχία!…κάπου δω θα σταματήσω για να επανέλθω στο σκοπό και την αιτία που με αναγκάζουν να γυρίσω πάρα πολλά χρόνια πίσω στη μαύρη(κάτι που μοιάζει απολύτως με το σήμερα) κι άραχνη ζωή μου.Τότε το 1943-4 κάθε τρείς και δύο είχαμε επισκέψεις στο σπίτι μας από μικτά τμήματα δωσίλογων με κατακτητές και για του ψίλου πήδημα αφού προηγουμένως κάνανε φύλλο´ και φτερό κάθε γωνιά και……με μιά γελοία δικαιολογία……..και πάντα έφευγαν παίρνοντας μαζί τους και τον πατερούλη μου φορώντας του προηγούμενα σιδερένια βραχιολάκια στα χεράκια του ,το πότε τον ξαναβλάπαμε ένας Θεός θυμάται.Έγώ τότε 4 ετών για να εμψυχώσω τη μητέρα και τη γιαγιά,τό έπαιζα άνδρας,το άλλο αδελφάκι μικρούλι δεν καταλαβαινε και πολλά λόγω ηλικίας 1,5 χρόνων….Στραβά κουτσά εδώ που τα λέμε,κάπου μεγάλωσα,κάνοντας πάντα «εξαγωγή» την πίκρα που σ αυτή τη τρυφερή ηλικία που’έκρυβα όσο πιό βαθειά μπορούσα στη βασανισμένη ψυχούλα μου!!!!Ξέχασα να» δικαιολογήσω» την πραγματική αιτία που μας επισκέπτονταν σε τακτικά διαστήματα οι πατριώτες με τους καταχτητές της πατρίδας μας<Επειδή ο πατερούλης είχε έναν αδελφό μεγαλύτερό του το Χρήστο το Καπνεργάτη-συνδικαλιστή,ο οποίος,δεν πρόλαβε να μάθει γράμματα,προτού έλθει στην Ελλάδα το 1922 από την Αν Θράκη,και τα έμαθε διαβάζοντας το Ριζοσπάστη μέσα στο Καπμνομάγαζο όπου εργάζονταν, Χαρακτηριστικε κομμουνιστής κι άρχισαν οι διώξεις του,οι φυλακίσεις του,οι εξορίες του και ο θ’άνατός του στο Στρατόπεδο Π.Μελά στη Ν Ευκαρπία Θεσ/νίκης μαζί με άλλους 40 συντρόφους του,γιατί λέτε;Επειδή ΔΕν δέχτηκε να πολιτικογραφηθει Βούλγαρος!Από βιβλία και εφημερίδες της εποχής μαθαμε ότι όταν το εθνικόφρον πατρωτικό εκτελεστικό απόσπασμα των 6 μέτρων του φύτευε στο στήθος τη μοιραία σφαίρα,κείνος τραγούδαγε το «εχε γειά καημένε κόσμε»….Έτσι λοιπόν με νύχια και δόντια έγινα 15 χρόνων με ‘αλλα 3 αδερφάκια πίσω μου,αναγκάστηκα να διακόψω τις σπουδες μου για να βοηθήσω στα οικονομικά του σπιτιού μου!Έκανα πολλές σχετικά δουλειές και κατεληξα στο λιμάνι ….Άσπρη μέρα μέχρι σήμερα (πλην χιονισμένη δεν έχω δει) Παρόλα αυτά κατάφερα έκανα οικογένεια και δυό γιούς και τρία εγγονάκια.Τώρα δε που ήτανε να τα χαρώ τραυματίστηκα άσχημα σε τροχαίο και ατυχία επάνω στην ατυχία κατάφερα να μην κοιμάμαι μήπως και στα 72 μου μείνω ανάπηρες και ολοκληρωθεί ο γολγοθάς μου ..Τύχη;ΒΟΥΝΟ!!!!Και εκτός των άλλων να φτάσω στο σήμερα και να υποφέρω τα πάνδεινα όπως οι περισσότεροι…πόσο ν αντέξω; από του να κρατηθώ;και πως να μη λυγίσω από που ν αντλήσω δύναμη.Όταν η αγία συμβία μου ‘εχει φορτωθεί τα πάντα και να έχει τόσο μεγάλη την ανάγκη από χείρα βοηθείας,που αδυνατώ να τις προσφέρω!Τα παιδιά είναι μακρυά και έχουν κάνει τις δικές τους οικογένειες…Να ναι καλά κι γεροί να μην έχουν τη δικη μας τύχη τους ευχόμαστε από καδιάς,και όλο το κόσμο βέβαια…!…
Υ/Γ:Δεν έχω καμιά πρόθεση να Σας στενοχωρήσω οσοι θα με διαβάσετε,αλλά έτσι νοιώθω βρισκόμενος σε αγχώδη κατάθλιψη και όχι μόνο..υπόψη δε ότι έχω να βγω απ το σπίτι μου 9 μήνες και δεν γνωρίζω αν και πότε θα περπατήσω..δεν παραλείπω να πω ότι είμαι (θύμα εκτός των άλλων),και των γιατρών που με κουράρησαν μετά το τροχαίο…….με κανανε (Πειραματόζωο)!!!!ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΔΕΡΦΙΑ
Καβάλα 31 Μαρτ 2012
Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
1 comment
23Φεβ
…Πάνε τώρα 7 επτά ολόκληροι μήνες,που δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και εκ του λόγου τούτου δεν βγαίνω καθόλου ‘έξω απ το σπίτι μου,με μοναδική συντροφιά την ηρωική γυναίκα μου την Ασπασία,στην οποία στηρίζω την επιβίωσή μου έστω και προσωρινά «ας ελπίσουμε «γιατί στο τέλος δεν μας έχει μείνει και τίποτ άλλο και δεν μπορούμε χωρίς αυτήν να υπάρχουμε!Τελικά έφτασα στα 72 μου και παρόλο που απόλυτα ασπάζομαι το»Μηδένα προ του τέλους μακάριζε»το απόφθεγμα του ενός εκ των 7 σοφών(Του Σόλωνα του Αθηναίου) της Αρχαίας Αθήνας του Περικλή κι της Ασπασίας !!!Αλλά λυγίζεις όταν το μέλλον είναι αβέβαιο ως προς την αποκατάσταση της υγείας!Έφτασα να» ζηλεύω» αυτούς που περπατούν έστω και με άδειες τις τσέπες(όπως είναι και οι δικές μου)….Φτάνω σε σημεία τις σκέψεις μου όταν τις αρχειοθετώ και τις κατηγοριοποίώ …αναγκάζομαι να καταλήγω δίχως να το καλοσκέφτωμαι ότι όντως «η ελπίδα πεθαίνει στο τέλος «αλλά για πόσο άραγε καιρό θα μπορώ να ζω με τις σκέψεις αυτές…Μακάρι να μου δοθεί κάποιο φως στον» υγρό τάφο»και βλέπω απ το παράθυρο τη φύση και ότι έχει σ αυτήν,δεν χαίρομαι πλέον με τη χαρά των άλλων,εγώ το» Γελαστό Παιδί» χωρίς υπερβολή!!!Παραλληλίζω τη ζωή μου με αυτήν του φυλακισμένου,με μόνη τη διαφορά ότι είμαι στο σπίτι με την ΜΟΝΑΔΙΚΗ στο κόσμο ύπαρξη που νυχθημερόν ζεί και αναπνέει δίπλα μου ,δεν προλαβαίνω να σκεφτώ ή να θελήσω κάτι αμέσως λειτουργεί χωρίς βαρυγκώμηση και προλαβαίνει παντού κάι πάντοτε εντός και εκτός σπιτιού.Παρακαλάω,προσεύχομαι κλαίγοντας κρυφά πολλές φορές, κάθε στιγμή και λεπτό το μεγάλο Θεό μας τη Παναγιά και το Χρηστό μας να την κρατήσουν όρθια,γιατί κι αυτή είν έτοιμη να λυγίσει και να σπάσει,αν δεν έχει σπάσει και μου το κρύβει για να διατηρώ ακόμη τις ελπίδες μου.Και για να εξηγούμαι,προκειμένου να γίνω αντιληπτός και να βοηθήσω την κατανόηση σε τυχόν σχολιασμό Σας οτι από ένα τροχαίο (τρακάρισμα)κοντεύω να μείνω «ανάπηρος «δηλαδή με πατερίτσα εφ όρου ζωής!Λυπάμαι για το ότι γνωστοποιώ τα προσωπικά μου δεδομένα(Υγείας)αλλά συγχωρήστε Εμε μου κάνει καλό( όσο γίνεται βέβαια),σε έναν άνθρωπο που ζεί εφ όσον ακόμη αναπνέει…και ότι η κατάκλιση σε συνδυασμό με την 7μηνη κλεισούρα… μου αφαιρεί κάθε ενδιαφέρον δυστυχώς…..πολλές φορές όταν τυχαία κοιτάζω στο καθρέφτη,δεν γνωρίζω πλέον τον εαυτό μου και αυτό δεν με ενθουσιάζει καθόλου,μάλλον το ανίθετο..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΈΧΕΣΤΕ!!!ΓΙΑ ΜΕΝΑ Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΣΑΣ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ…
ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ-ΥΓΕΙΑ-ΥΓΕΙΑΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΠ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ
ΚΑΒΑΛΑ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ 2012
4Φεβ
…..Γιατί συνήθως πληρώνει (πάντοτε σχεδόν)αυτός που τελικά δεν φταίει σε τίποτε;Όπως ακριβώς συμβαίνει το τελευταίο καιρό με τη συμβία μου ή οποία μέσα στην ατυχία μου( που με κατάντησε σχεδόν κατάκοιτο για πολλούς μήνες τελικά) ,με άγνωστη ακόμη την έκβαση και το» τέλος»…Πονάω αφάνταστα μέχρι θανάτου, όταν την βλέπω να αγωνίζεται με ηρωισμό και υπεράνθρωπα και μέ κάθε τρόπο να προσπαθεί να με κρατήσει την βλέπω να λιώνει σαν το κεράκι να γηράσκει πρόωρα και να να κλάιέι όταν ΔΕΝ την παρακολουθώ στα μάτια και στα χείλια!Με απεγνωσμένες προσπάθειες αγνωνίζεται να νοιώθω καλύτερα γενικώς,….Τι αδικία ‘ομως,δίχως καμιά συμετοχή στο ατύχημα από τις 17/7/2011 την βλέπω να καταρρέει και να βρίσκεται σε χειρότερη ψυχοσωματική κατάσταση από μένα,αναρωτώμενος αν τελικά θ αντέξει το τεράστιο βάρος που την εναπέθεσα χωρίς καν κι εγώ να βρίσκομαι με καλύτερη ψυχολογία κι διάθεση όταν έχω και περπατήσω από τότε και να περιμένω καρτερικά κλεισμένος στο σπίτι μου,την «άγια μέρα»που θα χειρουργηθώ????…Καθημερινά προσεύχομαι και παρακαλάω το θεό να την έχει γερή και δυνατή διότι είμαι σίγουρος ,ότι και ή ίδια τό θέλει πιότερο από μένα,τουλαχιστόν μέχρι να σηκωθώ στα πόδια μου…ΔΕΝ μπορώ να πω ότι είναι μοναδική ,,αλλά αντιθέτως μπορώ άνετα να πώ ότι είναι σπάνιο φαινόμενο ΑΝΘΡΩΠΟΥμ αυτή την αυταπάρνηση και την αφοσίωση..Είμαστε στα χειρότερα από χειμώνα όπως οι περισσότεροι!Στα χάλια μας οικονομικά ,με δυό γιους οικογενειάρχες αλλά μακρυά μας!Ο ένας στο εξωτερικό και ο άλλος στη Ξάνθη,ζούμε ένα δράμα,που σε ότι με αφορά ούτε στα χειρότερα των ονείρων μου μπορούσα να φανταστώ..συνάνθρωποι μου αυτά μπορούν να φανταστούν στον καθένα,αλλά μέχρι ένα σημείο ο ατυχία και η αναποδιά που συμβαινεί με μας.Τελικά βάλθηκε κάποιος(Ο θεός;)μα μας αποδεκατίσει..Αλά το δίκιο θα είναι να πάρει -αν πάρει κάποιον από εμάς πρώτον αυτός να είναι εγώ που προκάλεσα ΟΛΑ αυτά τα δεινά .και μέσα σ όλα η οικοδομή μας στερείται ζέστης λόγω ασυμφωνίας εξαγοράς καυσίμου(πετρελαίου και παγώνουμε κιόλας εκτός τωμ άλλων..μετά τι διάθεση και κουράγιο να μείνει ;;;;;
Υ/ΓΓράφω το άρθράκι αυτό για να μείνει και να διαβασθεί από συγγενείς, γνωστούς και φίλους και να βάλω τα πράγματα στη θέση τους ως αναφορά την ηρωική μορφή τησυμβίας μου ,και μη προσπαθώντας να συμψηφίσω κάτι,απλά να την ευχαριστήσω αν άνθρωπος και σαν σύζυγος….. όσο υπάρχω ακόμη ζητώντας συγνώμη από ΟΛΟΥΣ !!!!!
Χ.Σ.ΖΗΛΑΚΗΣ
ΚΑΒΑΛΑ4 ΦΛΕΒ. 2012
30Δεκ
…Τρομερά συγκινητικό τούτες τις μερες,να δέχεσαι ευχές στο κρεβάτι του πόνου,κι να ανταποδίδεις με τα καλύτερα συναισήματα..Το συγκινητικό και μέχρις δακρυών είναι η προσφορά μικρών παιδιών,είτε με κάλαντα,είτε με μικροδωράκια χειροποίητα .απ τα χρυσά τους χεράκια!Αλήθεια πόση μεγάλη χαρά μου δώσανε,όσα παιδάκια συμπριφέρθηκαν με αυτόν τον τρόπο και μου στόλισαν< εκτός απ τις φωνούλες και με τα αξιόλογα τεχνουργήματά τους>τη μικρή βιβλιοθήκη που βρίσκεται τοποθετημένος ο υπολογιστής με τον οποίο< μετά δυσκολίας πλέον >επικοινωνώ μαζί Σας και ζητώ συγνώμη Αν τελικά Σας απασχολώ αδιάφορα και καταθλιπτικά!Οι άγιες και χαρούμενες αυτές μέρες μέ βρίσκουν λαβωμένο και δακρύβρεχτο με το κάθε τι που σκέφτομαι από το παρελθόν και με το κάθε τι που μου συμβαίνει τώρα γύρω μου…Κάθε λίγο και για να μην χαθούμε λοιπόν,θα προσπαθώ με νύχια και με δόντια να γράφω δυό λόγια χωρίς ιδιαίτερη αξία και σημασία για τρίτους,πάρα μόνον γι δική μου έστω και με την ολιγόλεπηαυτή αυεξωστρεφή επικοινωνιακή επαφή ,που τόσο πολύ θέλω να διατηρήσω μαζί Σας…Θα ήταν μεγαλη παράληψη κι αδικία εάν δεν ανέφερα το καιουριο κινητό που μου χάρισε ο μεγάλος γιος μου ο Στέφανος ,τον οποίο υπερευχαριστώ ευχόμενος τα καλύτερα για τον ‘ίδιο και ην οικογένειά Του !!!
Καβαλα 30 Δεκ.2011
Χ..Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
27Δεκ
..όταν παρουσιάστηκα το καλοκαίρι του 62 στο ΚΕΝ Κορίνθου για να υπηρεήσω την στρατιωτική μου θητεία,είχα μεσα στην ατυχία μου -την τύχη-να έ’ιμαι με πολλούς κληρωτούς συναδέλφους καταγόμενους από τη Κρήτη.Με έναν δε εξ αυτών ονόματι Κωνσταντίνο Καναβαράκη από το Ηράκλειο της Κρήτης.Με τόν οποίο συνδέθηκα τόσο που ακόμη τον θυμούμαι με τα καλύτερά του αλλά και τα χειρότερά του.Από ότι μου έλεγε,τότε ήταν πρόσφατο το γεγοντός ότι έχασε την αγαπημένη του!Προπάθησα να τον παρηγορήσω όσο μου ήταν δυνατό,γιατί κι εγώ τις πρώτες μέρες της στράτευσής μου δεν ήμουν και στα καλύτερα μου….Το 1980 μετά δηλαδή από 18 ολόκληρα χρόνια τον ξαναβρήκα τυχαία σε μια εκδομική μας επίσκεψη στο Ηράκλειο,είχε η γυναίκα του ονόματι Όρση Καναβαράκη,κατάστημα ειδών λαϊκής τέχνης.Ο Ντίνος με τις μουστάκες του τότε ήταν Ταμίας στο Ι.Κ.Α.Περάσαμε οικογενειακώς αν πρίγκιπες.Και το γεγονός που μου έκανε την καλύτερη εντύπωση,ήταν ότι στη πρώτη σελίδα του οικογεγειακού του άλμπουμ,είμαστε σε φωτογραφία αγκαλισμένοι έξω απ το 12ο Λόχο…Τρελλάθηκα!!!Μας ξενάγησε μας πήγε και διασκεδάσαμε στο κέντρο Αβυσσινός,όπου τότε συμπτωματικά ήταν τουλάχιστον 30 ηθοποιοί που αγκάλιασαν στην κυριολεξία τα όμορφα αγόρια μου.Από τότε ψάχνω το φίλο και δεν καταφέρνω να τον βρώ…..κάτι που πολύ με κοστίζει ,γιατί περνάνε χίλια δύό απ το μυαλό μου ,μήπως και….
Καβάλα 27 Δεκ.20111
Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ
26Δεκ
….η Καρδιά μου έχει παγώσει,η ψυχή μου έχει ματώσει η διάθεση είναι σε απόγνωση,…Οι φίλοι όμως εξακολουθούν να συμπαρίστανται τηλεφωνικά στον αγώνα της επιβίωσης που κάνουμε με τη συμβία μας,αλλά νομίζω πως είναι ε’ιναι άνισος ,σαν τον Δαυίδ και τον Γολιάθ!Πως να επιζήσεις όταν ένα ένα σε εγκαταλείπουν καταμεσής στο πέλαγος που είναι και λόγω του καιρού φουρτουνιασμένο θυμωμένο και δεν κάνει ούτε εξαιρέσεις,αλλ’ούτε και χάρες.Σε βρίσκει αδύναμο και σε κοπανάει μια που να χορταίνεις αλμυρό νερό παγωμένο και γεμάτο απογοήτευση…Τώρα θα μου πείτε <αισιοδοξία>ΝΑΙ συμφωνώ,αλλά δεν βρίσκω την πηγή να την αντλήσω,ούτως ώστε να την γαλουχήσω και σφιχτά να την κρατήσω όσο μπορώ και όσο μου χρειάζεται!Προσπαθώ όσο θα είμαι σε θέση να διατηρώ άσβεστη την ελπίδα ….Σήμερα πήρα από μια φίλη μου τα 4 κεριά με e-mail με την ελπίδα να την ανανεωνη ένα μικρό παιδάκι.Μου άρεσε και την προώθηα σ όλες μου τις επαφές….Ευχαριστώ και δημόσια την ΑΘΗΝΑ τη φίλη απ τη Σάμο…
Καβάλα 26 Δεκ.2011
Χ Σ ΖΗΑΚΗΣ
25Δεκ
…Φέτος και για πρώτη μου φορά βλέπω κι ακούω,τις ευχές ,σαν να με κοροϊδεύουν!Παρ’οτι είμαι βαφτισμένος Χριστόδουλος,καθιερώθηκε απο πολλά χρόνια πρίν το όνομα Χρήστος,κι έτσι γιόρταζα και γιορτάζω κάθε Χριστούγεννα.Αυτήν όντως την άγια μέρα…αλλά όπως προείπα,φέτος δηλαδή σήμερα μου εύχονται τηλεφωνικά ή και προσωπικά φίλοι,γνωστοί και συγγενείς(όπως έκαναν κάθε χρόνο)με την μόνην ουσιαστική διαφορά,στην κατάσταση που είμαι και προσπαθώ μετά κόπων και βασάνων,να κρατήσω και να κρατηθώ σε μια αξιοπρεπή ψύχραιμη και εποικοδομητική ψυχολογία,με κάθε τρόπο,ακόμη και με φάρμακα…αλλά μέχρι στιγμής δεν τα καταφέρνω,όπως θα έπρεπε και όπως θα το ήθελα,για να μην βασανίζω και τη συμβία μου,η οποία εκτός των ‘άλλων ,έχει ανάγκη από ηρεμία και ξεκούραση!Γιαυτό λοιπόν εκλαμβάνω ως υπερβολή τις τετριμμένες αυτές ευχές,προς θεού όμως δεν καταλογίζω σε κανένα κακή πρόθεση,το αντίθετο μάλιστα η πρόθεση του καθενός αγγίζει τα όρια της ανθρωπιάς της αγάπης και της καλής ομολογουμένως διάθεσης.Και στον μελλοθάνατο ακόμη ο καθένας δίνει απο καρδιάς τις καλύτερες των ευχών του….Μην σας κουράζω περισσότερο περιγράφοντας τα σημερινά μου συναισθήματα.Εγώ γράφω και σκοτώνω των ανελέητο και ανάλγητο χρόνο μου και δεν με ενδιαφέρει πόσοι και ποιοι θα με διαβάσουν,τους οποίους βέβαια εκ προοιμίου ευχαριστώ από ψυχής μου
Καβάλα 25 Δεκ.2011
Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
14Δεκ
…..θα μου πείτε τώρα γιατί σας ζαλίζω με τα τις υγείας μου …εν ολίγοις σ όσους ακόμη νοιάζονται για μένα γράφω δυο λόγια και τους πληροφορώ ότι πήρα παράταση άλλους 6 μήνες αγωνίας κόπου,βασάνων πόνων κ.λ.π.συμπαρομαρτούντων!!!
Καβάλα 14 Δεκ.2011
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ
Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ
11Δεκ
ΑΔΥΝΑΤΩ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΚΩΝΩ//ΜΗΝ ΜΕ ΓΡΑΦΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΕΙΞΤΕ ΚΤΑΝΟΗΣΗ ΣΤΟ ΔΡΜΑ ΜΟΥ
27Νοε
Προσφατα σχολια