Γραφέας Πεζικού
Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS
Gallery
Καβαλα
ΜΕΛΗ
Archive for the ‘Ποιητική Ανθολογία-Ποίηση-Ποιήματα’ Category
29Απρ
Τη νύχτα φοβάμαι μονάχος.το σκοτάδι με πνίγει.Τρελή η μουσική με σκοτώνει,ύπνος μου λείπει…Τη σκιά μου πατάω και φοβάμαι την άβυσσο.Τους Ποντικούς της Νύχτας φοβάμαι.Τα μάτια της Γάτας το βράδυ φοβάμαι.Το Φαρμάκι φοβάμαι στις ψυχές των ανθρώπων που βγαίνει σε δόσεις!Κλονίζομαι όταν το Θάνατο αντικρίζω,στα μπουντρούμια της χαράς!!!….Αθεράπευτα ρομαντικός,περιμένω…το ΦΩΣ της αυγής, κι’ ελπίζω.Επανέρχομαι στα του κόσμου !Απογοήτευση στη πράξη …νύχτα και μέρα ίδια γεύση!Συνήθεια;συμβιβασμός;ψευδαίσθηση; Ηρωισμός;……..
Δεν το γνωρίζω,Δεν το ψάχνω.Με συνεπαίρνει η αμαρτία ,ο κατήφορος,η καταστροφή; Χριστέ και κύριέ μου!?;….
Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΚΑΒΑΛΑ 22 Ιανουαρίου 1997
0 comment
27Απρ
Μεσοπέλαγα χάθηκα,χωρίς νερό και Φως,στην άκρη του γκρεμού,μοναχό,με βρήκε το πρωί…Στα όρη στα ψηλά βουνά, μιλώ γιά σένα !Στα πουλιά,ρωτάω αν υπάρχεις;που υπάρχεις;Στα λουλούδια φωνάζω δυνατά τ’ όνομά σου.Στον αέρα ψιθυρίζω τη λέξη σ’αγαπώ–και γίνεται ηχώ και γίνεται αντίλαλος…μεσ’τα φαράγκια και τις χαράδρες-μιλώ με σένα-Στους κορμούς των δέντρων καρδιές και βέλη σχεδιάζω.Στο χορτάρι,τη μορφή σου ζωγραφίζω!Στους βράχους γράφω τ’όνομά σου γράφω με κόκκινη μπογιά.-
Καβαλα 27/4/2012
Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ
1Νοε
…Έχω μια θύελλα μέσα μου ,όσο είμαι για σένα…όσο είσαι για μένα…Όσο ή αίσθηση παραμένει…όσο πιστεύω στα λόγια σου….
Σ’αυτή τη νύχτα…Σάυτά τα φύλλα…Σάυτήν τη σιωπή,θα είμαι πυξίδα….χάρτης και ναύτηςστα χέρια σου..
Για να βρω Άγκυρες όσο θα είμαι μαζί σου..όσο θα είσαι μαζί μου..Πάρε με να πεθάνω!
Αν η αγάπη είναι αμαρτία ,να με αγαπήσεις ,να πάμε μαζί στη κόλαση..Έτσι…για να μπορώ να καυχηθώ ότι έχω δει τον διάβολο και είναι όλα μέσα μου….Ερωτήσεις και Απαντήσεις.Αν εγώ δεν ρωτήσω…..;Πως θα μου απαντήσεις;…..
Πηγή
Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού
Καβάλα 1 Νοέμβρη 2011
27Οκτ
.@.Η επιλογή της μοναξιάς ζυγίζει πάνω μου…
Είπαμε τα πάντα και τίποτα….
Το πάθος μου πεθαίνει,
Αλλάζει χρώμα…
@.Το σώμα μας ,λευκό χαρτί για την ιστορία μας!…
Γράψτε το τέλος
Είμαι έτοιμη! ……
Τώρα ο κόσμος πέφτει…..
Πέφτω κι Εγω……
@.Όμως μπορώ να αγαπάω μόνον,ετσι……
Χωρίς Φρένα…….
Όποιο και αν είναι τό κόστος …..
Μέχρι τελικής πτώσης!….
@.Και μετά μόνο ένα τραγούδι να σου πώ……
Σαν να έχει γραφτεί μόνον για σένα….τη Μοναξιά!!!
Πηγή «Eclipse total del.»
Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού
Καβάλα 28 Οκτωβρίου 2011
25Οκτ
…Ο Μπάρμπα Γιάννης από το Θεολόγο της Θάσου που σήμερα είναι 95 χρόνων ,έγραψε τους παρακάτω στίχους και τους παρέδωσε στη σύζυγό μου,που χθες βράδυ τον επισκέφτηκε στο σπίτι της Θυγατέρας του Ελένης:
@»Η αγάπη θέλει φρόνηση,θέλει ταπεινοσύνη,θέλει λαγού περπατησιά και αετού γρηγοροσύνη..»
@»Όποιος μ ακούει να τραγουδώ,θαρρεί δεν έχω πόνο μ,εγώ με το τραγούδι μου ,τον πόνο ξαλαφρώνω…»
@» Και με τα τόσα βάσανα πάλι η ζωή γλυκιά είναι,κι όποιος τον θάνατο ζητά, τρελός θα πρέπει για νάναι»…
@»Μην απελπίζεσαι ποτέ,μην χάνεις την ελπίδα ,δεν θέλει ο άνθρωπος πολύ,να του…λασκάρει η βίδα!»…
Υ/Γ:Με τον μπάρμπα Γιάννη γνωριστήκαμε το καλοκαίρι στο νοσοκομείο της πόλης μας, νοσηλευόμενοι εγώ από τροχαίο κι αυτός από πτώση …
Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού
Καβάλα 25 Οκτωβρίου 2011
9Ιουλ
Σταχυολόγησα μερικά απλά εύληπτα και κατανοητά, ως και… αυτονόητα μηνύματα απ το προφίλ του φτωχικού μου ιστολογίου, που μ αρέσουν,και με πολλή-πολλή Αγάπη Σας τ’ αφιερώνω…
@»Η ηθική είναι η πράξη που δεν έχει κανένα συμφέρον!»(Σοπενάουερ)
@»Όταν ακούς να τραγουδούν,πλησίασε άφοβα,οι κακοί ΔΕΝ τραγουδούν ποτέ!»..(Γκαιτε)
@»Εμείς αδερφέ μου,δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο!Εμείς…Τραγουδάμε για να σμίγουμε τον Κόσμο!»..(Γιάννης Ρίτσος)
@»Στενεύουν τα περάσματα κι οι φίλοι μου φαντάσματα!»….
@»Δεν σε ξέρω ,αλλά σ’αγαπώ!»…»Είσαι παντού και πουθενά!»…
@»Φύγανε τα καλύτερα μας χρόνια…γιατί κάποτε απ την άκρη της γης ,με οδηγό την Ελπίδα ξεκινήσαμε, με σκοπό, τον ουρανό να φτάσουμε…κι’απ τη πηγή της ΑΓΑΠΗΣ να πιούμε νερό!!!»…
@-Σε ρώτησα:»Πόσο μ’αγαπάς;Κι’εσύ μου είπες»κοίτα-κοίτα»και έγειρες το κεφάλι Σου στον ώμο Σου…και….τέντωσες τα χέρια,που σημαίνει μέχρι εκεί… στον Ουρανό!!!…
@»Πάλι μέτρησα τ’αστέρια,κι’ όμως κάποια λείπουνε Μόνο τα δικά Σου χέρια δεν με εγαταλείπουνε…
Πως μ’αρέσουν τα μαλλιά Σου,στη βροχή να βρέχονται, τα φεγγάρια στο κορμί Σου,να…. πηγαινοέρχονται!
Να κοιμηθούμε αγκαλιά,να μπερδευτούν τα όνειρά μας..Κι άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε!!!
@»Η λεβεντιά ,ο Έρωτας ,η Αγάπη κι η Φιλία,δεν κατοικούνε σε κορμί απου δεν έχει αξία!»…(Κρητική μαντινάδα, που μου χαρίστηκε από διαδικτυακή μου φίλη)..
Υ/Γ:Αυτά για σήμερα,έπεται και συνέχεια…
Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού
Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης
http://www.thema-xronou.gr
Kαβάλα Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
7Ιουλ
Ένας φίλος είπε γεια,ένας λεβέντης στη καρδιά
ένας αητός χάθηκε ψηλά,μια αγάπη έφυγε,ένας θησαυρός,
μια καλημέρα λιγότερη ,ένα χαμόγελο
μια ηλιαχτίδα- κόκκινη κλωστή,μια συντροφιά,ένας άνθρωπος!….
@@@@@
Στη μαρμαρένια σκαλωσιά,στο κάγκελο,Σταυρωτά ο χάρος τον σημάδεψε,
Το λάδι, σώθηκε…Το Φως έσβησε,καημός αντάρα κουρνιαχτός!…..
@@@@@@
Πικρό ποτήρι η Ζωή και ραγισμένο,το πένθος αγιάτρευτη πληγή,
άσβηστη ατέλειωτη σιωπή!
Στη Καρδιά,λύπη απέραντη και καταχνιά
Στο Μυαλό,παντοτινή η Θύμηση…Στερνή του πόνου η παρηγοριά!….
Υ/Γ:Αντίο φίλε Τάκη! Καλό Σου ταξίδι…..Και να είναι ελαφρύ το χώμα της Καβάλας που σε σκεπάζει!….
Καβάλα 7 Ιουλίου 2011
Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης
Γραφέας Πεζικού(http://www.thema-xronou.gr)
22Ιουν
…Στου γηροκομείου την αυλή πάνω σ’ενα παγκάκι κάθεται ολομόναχο θλιμμένο γεροντάκι,
Σκέφτεται όσα έκανε όλα αυτά τα χρόνια,και βλέπει πως κατάντησε σ’αυτή τη καταφρόνια,
Ευτυχισμένοι ζούσανε…αυτός κι’η φαμελιά του την όμορφη γυναίκα του και… με τα δυο παιδιά του,
Αυτός και η γυναίκα του δεν χόρταιναν δουλειά,θέλανε τα παιδιά τους,να ζήσουνε καλά!
Γι’αυτό και τα μορφώσανε απ’το υστέρημά τους καμάρωναν που γίνονταν,σπουδαία τα παιδιά τους!
Κουράγιο βρε γυναίκα μου ώσπου να μεγαλώσουν
είναι παιδιά πολύ καλά,θα μας το ανταποδώσουν!
Τα δυο παιδιά σπουδάσανε και στην Αμερική κάνανε οικογένεια και μείνανε εκεί!
Από την στενοχώρια τους πριν κλείσει ένας χρόνος πεθαίνει η γυναίκα του και μένει ο γέρος μόνος!…
Ζητήσανε απ’ τ’αγόρι του,να πάει ο καημένος, θυμάται τι τ’απάντησε… κι’ειναι φαρμακωμένος!
Πατέρα πολλά μας έκανες και σ’ευχαριστούμε,μα είναι δύσκολα εδώ,με γέροντες να ζούμε!!
Ο γέρος τους απάντησε να’χετε την ευχή μου κι’εγώ θα έβρω μια γωνιά στο άλλο το παιδί μου…
Μα όταν το ανέφερε στην κόρη του μια μέρα,εκέινη του απάντησε»δεν γίνεται πατέρα»!!!
Σπίτι μεγάλο ‘εχουμε,η κόρη καμαρώνει…μα όσα μέτρα μείνανε τα κάναμε Σαλόνι!…
Πόσο ο γέρος λαχταρά να’ναι με τα παιδιά του,να’χει τα εγγόνια του πάνω στα γόνατά του…
Αυτή,η σκέψη η γλυκιά το γέρο αποκοιμίζει,του ιδρύματος η ερημιά όμως,τον τριγυρίζει…
Ο γέρος εκοιμήθηκε, με πρόσωπο θλιμμένο την άλλη μέρα το πρωί, τον βρήκαν Πεθαμένο!!!…
Πηγή:Ανώνυμη λαϊκή θυμοσοφία και ποίηση…
Και για την αντιγραφή Γραφέας Πεζικού
Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ(http://www.thema-xronou.gr)
Καβάλα Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011
22Απρ
……………………………………………………………………………..
Μέρα Μαγιού μου μίσεψες,μέρα Μαγιού σε χάνω,’ανοιξη ,γιε,που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω
Στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης.
Και με το δάχτυλο απλωτό μου τάδειχνες ένα-ένα
τα όσα γλυκά,τα όσα καλά κι αχνά και ροδισμένα.
Και μούδειχνες τη θάλασσα να φέγγει πέρα λάδι,
και τα δεντρά και τα βουνά στο γαλανό μαγνάδι.
Και τα μικρά και τα φτωχά,πουλιά,μυρμήγκια, ,θάμνα,κι αυτές τις διαμαντόπετρες που ίδρωνε δίπλα η στάμνα.
Μα,γιόκα μου,κι αν μούδειχνες τ αστέρια και τα πλάτια,τάβλεπα εγώ πιο λαμπερά στα θαλασσιά σου μάτια.
Και μου ιστορούσες με φωνή γλυκειά,ζεστή κι αντρίκια τόσα όσα μήτε του γυαλιού δεν φτάνουν τα χαλίκια.
Και μούλεες,γιε,πως ολ’ αυτά τα ωραία θάναι δικά μας,και τώρα εσβήστης κ’ έσβησε το φέγγος κ’η φωτιά μας…….
Που πέταξε τ αγόρι μου;Που πήγε;Που μ’ αφήνει;χωρίς πουλάκι το κλουβί χωρίς νεράκι οι κρίνοι;…
Δε έμενες,καρδούλα μου,στ’άσπρο,μικρούλι σπίτι,να σ’έχω σαν αφέντη μου,να σ’έχω σα σπουργίτι.
Να ταΐζω σε στη χούφτα μου σπυρί-σπυρί τη ζωή μου και μεσ’τον ίσκιο σου να ζω ,καμαρωτό δεντρί μου….
……………………………………………………………………………
Πηγή:Ποιητική Ανθολογία(1650-1964)Κ.Πορφύρη
Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού
Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης
http://www.thema-xronou.gr
Kavala.gr 22 April. 2011
16Απρ
Προσφατα σχολια