Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

You are currently browsing the archives for the Ιστορικές αναζητήσεις category.

Kατηγορίες

Archive for the ‘Ιστορικές αναζητήσεις’ Category



11Δεκ

Το οργανωμένο έγκλημα ,πρελούδιο του εμφυλίου!Λες και περίμεναν τό σύνθημα της 12ης φλεβάρη 1945για να εξαπολύσουν το πρωτοφανές κύμα διωγμών .Η συμφωνία της Βάρκιζας σηματοδότησε σε πολιτικό επίπεδο τη στρατιωτική ήττα του ΕΑΜστα Δεκεμβριανά και την υπερίσχυση των αστικών πολιτικών δυνάμεων με την ισχύ των Βρεττανικών όπλων .Πρίν ωστόσο στεγνώσει, το μελάνι ,από την υπογραφή της,η Συμφωνία καταπατήθηκε.Την παράδοση των όπλων απο τον ΕΛΑΣ ακολούθησε αιματηρή καταστολή στις πόλεις και κυρίως ,στην ύπαιθρο ,γνωστή ως ΛΕΥΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ .Ηταν το πρελούδιο ενός εμφυλίου πολέμου ,που ΔΕΝ θαργούσε νάρθει ..Στό στόχαστρο όσοι είχαν μετάσχει στην ΕΑΜΙΚΗ αντίσταση και στήριξαν πολιτικά το ΕΑΜ.Τό ζητούμενο η παλινόρθωση του προπολεμικού στάτους κβό και η εξουδετερωση της ΕΑΜικής επιρροής .Σαν να μην πέρασε μιά μέρα από τότε που ο Βασιληάς και οι πολιτικοί εγκατέλειψαν τη χώρα ,για τη μέση ανατολή.Σαν να μην είχε συντελεστει κοσμογονία της Αντίστασης στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας .Και επειδή ούτε όραμα ,ούτε οργάνωση και σχεδόν ούτε οπαδούς είχαν για να ανατρέψουν πολιτικά τη κατάσταση ,εξαπέλυσαν παρακρατικές συμμορίες για τη βρόμικη δουλειά.όσα δλδ δεν μπορούσενα κανει φανερά το κράτος των νικητών του Δεκέμβρη του 44 το οποίο ηταν υποχρεωμένο για τα μάτια του κόσμου ,να διαρτηρεί ένα λούστρο νομιμότητας Μαυραγορίτες και δωσίλογοι ταγματασφαλίτες και κοινοί ληστές ,φιλοβασιλικοί και ακροδεξιοί υποκατέστησαν την κρατική εξουσία ,χωρίς κανένα περιορισμό και έλεγχο ,με την ανοχή ,της Εθνοφυλακής και της Χωροφυλακής και με πλήρη γνώση των Βρεττανών σε ρόλλο προστάτη κι χρηματοδότητου μεταβαρκιαζιανού καθεστώτος .Θλιβερός απολογισμός εκατοντάδες νεκροί ,χιλιαδες ξυλοδαρμοί ,βιασμοί καί διαπομπεύσεις.Αποκορύφωμα οι παραδειγματικοί αποκεφαλισμοί ανταρτών και η μεταφορά τψων κομμένων κεφαλιών τους .Πρωταγωνιστές του τρομοκρατικού οργίου ,ο διαβόητος Σούρλας και η συμμορία του στη Θεσσαλία .Ο Μαγγανάς καί ο Κατσαρέας στη Πελοπόνησσο,ο Τσαούς Αντών και ο Λαζίκ στη Μακεδονία .Η τερατώδης πράξη του τελευταίου στην Ξηρόβρυη Κιλκίς οδήγησε στη δολοφονία δεκάδων αμάχων ,μεταξύ των οποίων και πολλα γυναικόπαιδα .Προϊόντος του εμφυλίου οι παρακρατικές συμμορίες,μετεξελίχθηκαν σε ΜΑΥδες ,ενώ η τρομοκρατία έναντι της αριστεράς θεσμοποιήθηκε με δικαστικές διώξεις και αποκλεισμό από κάθε πολιτική δραστηριότητα και οικονομική βοήθεια .

Υ/Γ:Αγγλοι φωτογράφιζαν αποκεφαλισμούς

Βασιλική Λάζου

και για την αντιγραφή

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ  2016 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΟΡΓΙΟ Π ΑΝΟΙΞΕ ΤΗ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ…

29Οκτ

…σελίδα 62..»αυτοί που επι κατοχής -πλήρωσαν -με τη ΖΩΗ τους την ελληνική ΤΟΥΣ!!! Ιθαγένεια…Προτίμησαν να πεθάνουν ΕΛΛΗΝΕΣ πραγματικοί Ελληνες!Το μάθαμε στην Αρναία ,γιατί γνωρίζαμε ..το Κώστα Μαλαμίδη και το Μιχάλη Κριτσανίδη-που-ηταν Πραβινοί(ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΗ Ν. ΚΑΒΑΛΑΣ)Τό μάθαμεκαι δακρύσαμε !Δεν λυπήθηκαν,τη ζωή τους ;Μήπως θ’ αλλαζε το αίμα τους;αν έλεγαν πως ήταν Βούλγαροι?πρόσθεσε ένας απ τους πραβινούς προσφυγες..τόσοι κι τόσοι-και μόνο για την ησυχία τους ,και μόνο για να παίρνουν τρόφιμα Βουλγαρογράφτηκαν! -Κι’άυτοί;Αυτοί,είναι;… που -ήθελαν;να δώσουν- τη Μακεδονία! -στούς Βουλγάρους???..Αυτονών τα παιδιά ,αυτονών τους συναγωνιστές -λένε σήμερα..»Βουλγάρους»?…***Μαλαμίδης-Κριτσανίδης-Νικολέρης-Βαργεμέζης-Αραμπατζάνης-Γκούλιας-Κανλής-Λιθαρής-Παπαγαβριήλ-Ταταρίδης-Οθωναίος-Νούφρης-Τσιγκάς-Βέτας-ΖΗΣΑΚΗΣ-Μαυρογιάννης-Τσιτράκης-Πάπογλου-Κυρμητσόπουλος-Σταματιάδης-Κωνσταντινίδης-Ρομπότας-Χατζηθεόκλητος-Τούρπας-Απολλωνιάδης-Ειρηναίος-Παπαγεωργιάδης-Γκίκας-Σουτσμέζης-Καποσίδης-Χαρίσης-Ζήσης-Αδαμίδης-Ζάρας-Παπαγιαννόπουλος-Σαβακλής -Κουβελιώτης-Προδρόμου-Σόλων-Τσαμουταλίδης-****σημείωση συγγραφέα -μονίμου τότε ανθυπολοχαγού της σχολής Ευελπίδων->»Αυτά τα ονόματα ΔΕΝ πρέπει-να ξεχαστούν!Αυτών των αγωνιστών η θυσία -επισκιάζει -και την πιό θαυμαστή-πατριωτική πράξη!…Καί έπρεπε-να είχε γίνει ΣΗΜΑΙΑ,για να κρύβονται -στη θέα της ….οι πατριδοκάπηλοι!»..Η εκτελεση στα 6 μετρα έγινε ανημερα πρωτοχρονιάς 1942 στο στρατόπεδο Π.Μελά-στη Νέα Ευκαρπία Θεσ/νίκης…

Υ/Γ! έπεται συνέχεια επι του προκειμένου!

Και… για την αντιγραφή! Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ

ΑΘΗΝΑΙ 1964

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Μνημόσυνο στο θειο ΖΗΣΑΚΗ ΧΡΙΣΤΟ….απ το βιβλίο» ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΓΜΟΙ» του Κ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ-τ.Βουλευτή

5Ιούλ

Στο Φως νέα στοιχεία για τη δολοφονία του,που προέκυψαν  για τις τελευταίες ώρες του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα,σχετικά με τον  τόπο εκτέλεσης και ταφής  του, έρχονται στο φως της δημοσιότητας  ξεσκεπάζοντας  ακόμη και τα μέλη του εκτελεστικού  του αποσπάσματος  που αντιμετώπισε  ο Ποιητής  με εντολή από το καθεστώς Φράνκο,στις  αρχές του Ισπανικού  εμφυλίου.Όπως αναφέρουν»Τα Νέα»,ο ιστορικός  Μιγκέλ Καμπαλέρο Πέρεθ,από τη Γρανάδα,αφιέρωσε τρία χρόνια  ερευνώντας  εξονυχιστικά  αρχεία της αστυνομίας και του στρατού,προσπαθώντας να ανασυνθέσει  τις τελευταίες 13 κρίσιμες ώρες της ζωής του σημαντικού  Ισπανού Ποιητή και Θεατρικού Συγγραφέα! Ο Πέρεθ ισχυρίζεται στο βιβλίο του»Οι τελευταίες  13 ώρες του Γκαρσία Λόρκα»,ότι ανακάλυψε την ταυτότητα των έξι απο τους δώδεκα  αστυνομικούς ,και εθελοντές του εκτελεστικού  αποσπάσματος,αλλά και τριών  ακόμα  κρατουμένων,καθώς επίσης  και την ακριβή  τοποθεσία ,εκτέλεσης  και ταφής  του Ποιητή του Γκουανταλκιβίρ.Για τη δολοφονία του Λόρκα ο Ισπανός  ιστορικός  κατηγορεί τους δεξιούς  πολιτικούς και επιχειρηματικούς  αντιπάλους του ,μέλη επιφανών οικογενειών της Γρανάδας,ακόμα και κάποιους  από την άκρως συντηρητική οικογένεια του Πατέρα Του.Πρόθεσή του ήταν αρχικώς  να εξακριβώσει  την ορθότητα των πληροφοριών  που είχε συγκεντρώσει  το 1960 ο Ισπανός  δημοσιογράφος  Εντουάρντο Μολίνα Φαχάρδο,μέλος  της ακροδεξιάς  φάλαγγας  του στρατηγού Φραντσίσκο Φράνκο.»λόγω  των πολιτικών πεποιθήσεών του,ο Φαχάρδο είχε πρόσβαση  σε ανθρώπους που ήταν πρόθυμοι να του πουν την αλήθεια .Τα αρχεία  πιστοποιούν όσα είχε  πει,επομένως εύλογα υποθέτουμε ότι δεν λέει ψέματα για την τοποθεσία  στην οποία  ετάφη ο Λόρκα»γράφει ο Πέρεθ.Πρόκειται για λάκκο που είχαν ανοίξει  κάποιοι προσπαθώντας  να βρουν νερό ,κοντά σε μια απομονωμένη φάρμα.Απέχει δε,μόλις 500 μέτρα από το σημείο που είχε υποδείξει  ο ιστορικός Ιάν Γκίμπσον το 1971,αλλά σε ανασκαφή το 2009 δεν βρέθηκε τίποτα.Τα μέλη του εκτελεστικού  αποσπάσματος πήραν 500 πεσέτες ως μπόνους έκαστο.»Ορισμένοι ,εθελοντές και αστυνομικοί ,δεν είχαν επιλογή .Θα τους εκτελούσαν αν δεν το έκανα.Δεν είχαν  δε,ιδέα ποιός ήταν ο Λόρκα»αναφέρει,υποστηρίζοντας  ότι μόνο δύο γνώριζαν.»Ο ένας ήταν ο διοικητής του αποσπάσματος,ο αμείλικτος 53χρονος Μαριάνο Αχένιο,και ο άλλος ο εθελοντής  Αντόνιο Μπεναβίδες,συγγενής της πρώτης συζύγου  του πατέρα του Λόρκα.Ο Μπεναβίδες προέρχονταν  από τη δεξιά  οικογένεια  των Ρολδάν,πολιτικών αντιπάλων  της οικογένειας  Γκαρθία (του πατέρα).Ήταν έξαλλοι με τον αγρότη Πατέρα και πήραν εκδίκηση  σκοτώνοντας τον γιο».!.

Πηγή:Το Χρήμα

Υ/Γ:Αφιέρωμα αντί για μνημόσυνο στον αείμνηστο αγαπημένο μου Ισπανό Συγγραφέα &  ποιητή…


Αναρτήθηκε απόΓραφέα Πεζικού

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ(http://www.thema-xronou.gr)

Kαβάλα Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα..»οι 13 τελευταίες ώρες της ζωής του»…

10Μαΐ

Βρήκε την ώρα τελικά το Κ.Κ.Ε. και…. επιλεκτικά αποκαθιστά τον Νίκο Ζαχαριάδη, και εν «μέρει»τον ‘Αρη Βελουχιώτη:Στην πλήρη πολιτική και κομματική αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη καθώς  και στην πολιτική -όχι όμως και κομματική- αποκατάσταση του ‘Αρη Βελουχιώτη, όπως  και στην  αποκατάσταση  του Νίκου Βαβούδη του στελέχους που διαχειριζόταν  το παράνομο δίκτυο των ασυρμάτων του ΚΚΕ στην Αθήνα,κατέληξε η ηγεσία του ΚΚΕ.Αυτό προκύπτει από το ογκώδες ιστορικό  δοκίμιο που συνέγραψε ομάδα κομματικών στελεχών σε ανώτατο  επίπεδο,συνεπικουρούμενη από  ιστορικούς και μελετητές των αρμόδιων τμημάτων της Κεντρικής Επιτροπής,η οποία και επεξεργάστηκε ενδελεχώς το εν λόγω κείμενο λαμβάνοντας υπόψη και τις γνώμες πρώην στελεχών.Πρόκειται για ένα ιστορικής σημασίας  ντοκουμέντο καθώς αφορά την πιο κρίσιμη  περίοδο της πορείας  και δράσης  του ΚΚΕ,ξεκινώντας  από την ήττα του εμφυλίου πολέμου(1949),περνώντας στην εκτέλεση Μπελογιάννη και την υπόθεση Πλουμπίδη και καταλήγοντας στη διάσπαση του κόμματος στη  12 Ολομέλεια(1968).Το 550 σελίδων εμπιστευτικό  κείμενο (αποτελείται  από τρία κεφάλαια,επίλογο και παράρτημα)το οποίο αποκάλυψε»ΤΟ ΒΗΜΑ», διακινείται αυστηρά σε εσωκομματικό επίπεδο προτού πάρει τον δρόμο της έγκρισης από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη-αναμένεται να συγκληθεί εντός  του καλοκαιριού-ώστε να επικυρωθούν τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η ηγεσία ,επιχειρώντας  να»κλείσει» τους «ανοιχτούς λογαριασμούς»του κόμματος με την ίδια του την ιστορία και τους πρωταγωνιστές της,προβαίνοντας  παράλληλα στην «επανεκτίμηση θέσεων και  πολιτικών επιλογών»,κάτι που, όπως επισημαίνεται «δεν συνιστά λαθολογία και δεν ανοίγει δρόμο στον αναθεωρητισμό και οπορτουνισμό,αλλά οδηγεί σε επαναστατικού χαρακτήρα διόρθωση λαθών»….

Πηγή:www.evdomi.gr

Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ(http://www.thema-xronou.gr)

Καβάλα 10 Μάη  2011

 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο κόσμος καίγεται κι αυτοί το….χαβά τους!!!

31Μαρ

Η λέξη Δαίμων:Το «λάφυρο»των νικητών!Η νοηματική μετάλλαξη της λέξης δαίμων θυμίζει κάτι από λάφυρα των νικητών.Θυμίζει τους αρχαίους αριστοκράτες που κατέληξαν στις γαλέρες των νικητών Ρωμαίων,Θυμίζει,θυμίζει….. αναρίθμητες περιπτώσεις που επιβεβαιώνουν ότι ο νικητής ποτέ δε σέβεται»τα ιερά και τα όσια»των ηττημένων.

Ας πάρουμε,όμως,τα πράγματα από την αρχή.Στην αρχαιότητα η λέξη Δαίμων(αρσ.και θηλ.)ήταν,ίσως,η πιο ευσεβής λέξη. Παράγεται από το ρ.δαίω(:μοιράζω στον καθένα την τύχη του).Αν και συν υπήρχε με τη  λέξη Θεός,εντούτοις,ο δαίμων αναφερόταν στην απρόσωπη και απροσδιόριστη δύναμη,ενώ ο θεός στην ανθρωπόμορφη θεϊκή οντότητα.Η έννοια του δαίμονος ισοδυναμούσε με την Μοίρα,την Ειμαρμένη

Επίσης,στη λ.Δαίμονα απέδιδαν την έννοια του φύλακα άγγελου»κατά φύλακα δαίμονα».Απ’εδώ και η λέξη ευδαιμονία(:ευτυχία,προσδιόριζε τον έχοντα την εύνοια του Δαίμονος)24grammata.com

Όμως,στου χρόνου τα γυρίσματα καθιερώνεται η νέα θρησκεία:οΧριστιανισμός.Η λέξη που δήλωνε τον αγνό θεό των Αρχαίων έπρεπε να αποκτήσει αρνητική σημασία και από συνώνυμο του Θεού γίνεται συνώνυμο του Διαβόλου.Ο καλός άγγελος γίνεται κακό δαιμόνιο.Οι δαίμονες,πλέον,είναι τα κακά πνεύματα,(….ουαί τοις ηττημένοις..)ο άγγελος του κακού,ο έκπτωτος άγγελος που έχει ως αρχηγό του τον σατανά(<satana  στα εβραικά=ο αντίπαλος).Έτσι,δημιουργήθηκαν  οι λέξεις:δαιμόνιος,δαιμονισμένος,δαιμονόπληκτος,δαιμονιστής,

δαιμονολατρία,πανδαιμόνιο κ.α.Με αυτή τη σημασία μεταφέρθηκε και στην Εσπερία….  (Ιταλ:demoniaco,demonomania,pandemonio.Γαλ.:demon Αγγλ.:daemon,daimon.Γερμ:Damon)

Φαίνεται ότι η λέξη δε στέριωσε ούτε και στην ελληνική πόλη Ευδαίμων,στην Ερυθρά θάλασσα,1ο αιών.π.χ.Οι Ρωμαίοι θα την μετονομάσουν/μεταφράσουν σε»Arabia Felix».Σήμερα είναι το λιμάνι Aden(Υεμένη).24grammata.com

Oi τελευταίες»εστίες αντίστασης»καταγράφονται στη λέξη:ευδαιμονία,όπου ο δαίμων μεταφέρεται με την έννοια του θεού.Έτσι,για να θυμίζει ότι εκεί που τώρα φτύνουμε εμείς(π.χ.»φτου σου δαιμονισμένε»),κάποιοι είχαν εναποθέσει τη σωτηρία της ψυχής τους.Τι τραβάνε κι αυτές οι λέξεις….

Παραπομπές.

α)Ηράκλειτος»ήθος ανθρώπω δαίμων»(:Δαίμων/θεός για τον άνθρωπο δεν είναι παρά ο χαρακτήρας του),β)Δημόκριτος(είναι υπόθεση της ψυχής η ευδαιμονία και η κακοδαιμονία),γ)Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια(η ευδαιμονία είναι κάποια ενέργεια με τους κανόνες της τέλειας αρετής),δ)Λυσίας,επιτάφιος,78,»ο δαίμων ο την ημετέραν μοίραν ειληχώς απαραίτητος», «,ε)Ξενοφών,απομνημονεύματα,Α,1,»ως φαίη ο Σωκράτης το δαιμόνιον εαυτω σημαίνειν»24grammata.com

 

Πηγή :24grammata e-Magazine

 

Aναρτήθηκε από Χ.Σ.Ζησάκης

Γραφέας Πεζικού

http://www.thema-xronou.gr

Καβάλα 31 Μαρτίου 2011

 

 

 

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δαιμων:πως η ιεροτερη λεξη των αρχαιων εγινε συνωνυμο του διαβολου

21Ιαν

Συνέχεια από τα προηγούμενα:Το»πρότυπο»Ελλη Παππά και η»πολιτική της διαθήκη»…

…….»Σκοτεινή η περίπτωση Ακριτίδη»Ένα ακόμη στέλεχος της ΚΕ  του ΚΚΕ είχε εισέλθει στην Έλλάδα παράνομα λίγους μήνες μετά τον Μπελογιάννη με την ίδια αποστολή.Ήταν ο Νίκος Ακριτίδης.Η Ελλη Παππά υπαινίσσεται στη»διαθήκη»της ότι ο ρόλος του ήταν ύποπτος.Την άποψη αυτή είχε εκφράσει από τότε προς την ηγεσία του κόμματος,η οποία είχε ερευνήσει  την υπόθεση και είχε καταλήξει ότι δεν ευσταθούν οι κατηγορίες της.Η ίδια ως τόσο ,αναφέρει ότι «η περίπτωση του Ακριτίδη ήταν-και έμεινε-από τις πιο σκοτεινές εκείνης της «σκοτεινής εποχής»…

Αποκαλυπτήρια πρακτόρων

Ειδικές αναφορές σε πρόσωπα τα οποία διαδραμάτιζαν καίριο ρόλο εκείνη την ταραγμένη  εποχή περιέχει η «διαθήκη», η οποία μεταξύ άλλων ξεχωρίζει τον Ν.Βαρούδη,ο οποίος ήταν υπεύθυνος των παράνομων ασυρμάτων του ΚΚΕ και αυτοκτόνησε στην  κρύπτη του ,στην Καλλιθέα όταν εντοπίστηκε από την Ασφάλεια και ενώ ο Μπελογιάννης βρισκόταν στη Φυλακή…

«Τυχαία η σύλληψη Μπελογιάννη.Αυτό συσκότισε τα πράγματα κι εμπόδισε να καταλάβουμε τι  πραγματικά συνέβαινε τότε στο κόμμα»Γιατί ένας από τους κρίσιμους κρίκους στην υπόθεση Μπελογιάννη ήταν το θέμα της σύλληψης του.Στην Ελλάδα έφτασε παράνομα από το εξωτερικό τον Ιούνιο του 1950 με αποστολή  την ανασυγκρότηση των διαβρωμένων από την Ασφάλεια  κομματικών οργανώσεων.’Ήρθε σε επαφή με τον Πλουμπίδη,ενώ γνώρισε και την Ελλη Παππά (Ιωαννίδου τότε)!Ο Μπελογιάννης συνελήφθη στις 20 Δεκεμβρίου 1950,ενώ λίγες μέρες αργότερα συνελήφθη και η σύντροφός του.Πιάστηκαν στο ίδιο σπίτι,του Τάκη Καλοφωλιά,στον οποίο κάποιοι έχουν αποδώσει την ευθύνη  για τις συλλήψεις….Η ίδια είχε γράψει παλιότερα ότι το σημάδι στην πόρτα του σπιτιού(ένας σπάγκος που κρεμόταν από την κλειδαριά)ήταν στη θέση του  κι έτσι ο Μπελογιάννης αλλά και ή ίδια  μπήκαν ανυποψίαστοι,ενώ  τους περίμεναν οι ασφαλίτες.»Σε σπίτι που είχα ραντεβού πήγε η Ασφάλεια»και συνεχίζει η Ελλη Παππά»το σημάδι αυτό ήταν παλιό.»Παρασύρθηκα από το παλιό σημάδι,τράβηξα τον σπάγκο και μπήκα,γράφει!…

Υπόθεση Πλουμπίδη

Το πρότυπο της στράτευσης της ‘Ελλης Παππά αναδείχτηκε καλύτερα στην  ύστερη μεταπολιτευτική  περίοδο,όταν άρχισε  να συζητιέται ,πέρα από  μυθεύματα,η περίφημη υπόθεση Πλουμπίδη.Το ζήτημα είναι γνωστό .Δεν έχει καταλαγιάσει  ο αχός του εμφυλίου όταν ο Μπελογιάννης ,η Παππά και αρκετά  ακόμη παράνομα  στελέχη του ΚΚΕ συλλαμβάνονται  και παραπέμπονται  το 1951,επί Κυβερνήσεων Πλαστήρα.σε δίκη  για κατασκοπεία .Το 1952 αμέσως μετά την  καταδικαστική  απόφαση  με την ποινή του θανάτου ,κι ενώ όλα τα ένδικα μέσα  έχουν εξαντληθεί ,ο Νίκος Πλουμπίδης,που εκείνη  την περίοδο είναι  επικεφαλής  του παράνομου  μηχανισμού  του ΚΚΕ  στην Αθήνα,αποστέλλει  μια  δημόσια επιστολή  με την οποία δηλώνει έτοιμος  να παραδοθεί στις Αρχές  προκειμένου  να δοθεί  χάρη  στον Μπελογιάννη.Για αδιευκρίνιστους  λόγους ο γγ του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδης-λίγο πριν  από το θάνατο του Στάλιν και την  αποσταλινοποίηση που θα  συμπαρέσυρε  και τον ίδιο-θα βγάλει πλαστή  την επιστολή,ακυρώνοντας έτσι και την τελευταία ελπίδα σωτηρίας  του Μπελογιάννη(η Παππά θα απαλλαχτεί λόγω μητρότητας),ενώ θα χαρακτηρίσει «χαφιέ»τον Πλουμπίδη που συνελήφθη  και εκτελέστηκε ,αποκηρυγμένος από το κόμμα,το 1954!Στην κίνηση αυτή ενδέχεται να συνηγόρησε το γεγονός  ότι αμφότεροι  Μπελογιάννης και Πλουμπίδης ήταν μάλλον  υποστηρικτές  της αυτονομίας  της ΕΔΑ που περιοριζόταν ακόμη τότε στο ρόλο της νόμιμης  βιτρίνας του εξόριστου ΚΚΕ…

‘Οπως προκύπτουν και από ορισμένα τεκμήρια  που παραθέτει η συγγραφέας  στο βιβλίο,η Παππά ήταν η μόνη που είχε την παρρησία  να υποστηρίξει  ότι ο»Μπάρμπας»(όπως ήταν  το συνωμοτικό του όνομα)δεν υπήρξε «χαφιές».Αργότερα και μετά την περιθωριοποίησή της  από το κόμμα,θα πει στοχαστικά ότι ο Ζαχαριάδης επιδίωκε τότε να φτιάξει έναν μάρτυρα(Μπελογιάννη)κι έναν προδότη(Πλουμπίδη)….

Υ/Γ:Για το τέλος άφησα ότι συνταρακτικά με» εντυπωσίασε» αρνητικά από την κουλτούρα ,τις παρωπίδες,το φόβο της απομόνωσης ή και της εξόντωσης ακόμη των στρατευμένων  στελεχών με τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τις τραγελαφικές των φύση και θέση απόψεις και δοξασίες για το αλάθητο του κόμματος και της ηγεσίας του…με χαρακτηριστικό το παρακάτω:»Αν π.χ.το Κόμμα πει εμένα χαφιέ,τόσον εγώ όσον και αυτοί που με γνωρίζουν και μ’αγαπούν,οφείλουμε να υποστηρίξουμε τη θέση του Κόμματος.Θα πούμε τη γνώμη μας στο Κόμμα,όμως στον κόσμο θα πούμε ότι ο (Πλουμπίδης) είναι χαφιές!,γιατί το λέει το ΚΟΜΜΑ».-Νίκος Πλουμπίδης


Υ/Γ(β):Τα συμπεράσματα δικά Σας…


Τ Ε Λ Ο Σ

Πηγή:Η»πολιτική διαθήκη»της Ελλης Παππά από την εφημερίδα  FREE SUNDAY της 26/9/10

Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης

Γραφέας Πεζικού(http://www.thema-xronou.gr)

Kavala.gr 21 Jan. 2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Μαρτυριες μιας διαδρομης»..Μερος τριτο ! (Τελευταιο)

20Ιαν

…συνέχεια απο τα προηγούμενα:

-«Είναι πραγματικά λίγα τα στελέχη εκείνα του ΚΚΕ που κατάφεραν να υπερβούν τις παρωπίδες που τους επέβαλλε η»κομματική γραμμή»,καθώς και το φόβο της απομόνωσης ή και της εξόντωσής τους,και να προχωρήσουν σε μια νηφάλια δημόσια κριτική των κομματικών φετφάδων και των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων.Και είναι ακόμη  λιγότερα όσα έκαναν αυτό χωρίς να πάψουν να είναι κατ ουσίαν κομμουνιστές»…η εν λόγω άποψη- εισαγωγή ως και η συνέχεια στην σημερινή μας ενασχόληση με την υπόθεση, προέρχονται από την εφημερίδα   του Γ. Κύρτσου FREE SUNDAY της 26ης Σεπτεμβρίου 2010:

Το»πρότυπο»‘Ελλη Παππά

-«Η έκδοση της μαρτυρίας της συντρόφου του Ν.Μπελογιάννη αναδεικνύει τις αντινομίες που χαρακτήριζαν συχνά τη στράτευση των πιο ανεξάρτητων πνευμάτων στο ΚΚΕ….Η συλλογή των σχετικών με την εν λόγω εποχή χειρογράφων της Ελλης Παππά(Σμύρνη 1920-Αθήνα 2009)με τίτλο «Μαρτυρίες μιας διαδρομής»,που εκδόθηκε πρόσφατα με υποδειγματική επιμέλεια και σεβασμό στις επιθυμίες  της συγγραφέως,από τη βιβλιοθήκη, ως γνωστόν, του Μουσείου Μπενάκη,αναδεικνύει  ακριβώς αυτό:την επίπονη προσπάθεια  ενός μεσαίου στελέχους να δώσει με αυταπάρνηση και ιδεαλισμό τον αγώνα του χωρίς να χάσει  την πολιτική του διαύγεια  και το θάρρος της γνώμης του.Το κόστος που πλήρωσε γι αυτό δεν ήταν αμελητέο,ωστόσο ίσως να αντισταθμίζεται από το γεγονός ότι αυτό το μικροκαμωμένο κορίτσι με τη δυνατή κράση και την ευρεία μόρφωση αντιμετωπίστηκε πάντα,απ’όσους παρέμειναν σοβαροί μέσα ή έξω από το κόμμα,ως πρότυπο αγνού αγωνιστή!Θα ήταν πραγματικά χρήσιμο στους ιστορικούς της περιόδου να ξαναδούν την ιστορία του ΚΚΕ και μέσα από τη ματιά των μεσαίων στελεχών του.Μέσα από εκείνους δηλαδή που δεν χρειάστηκε ποτέ να διαστρεβλώσουν την προσωπικότητά τους για να καταλάβουν υψηλές  θέσεις στο κόμμα και οι οποίοι ταυτόχρονα διατηρούσαν μια ρεαλιστική εικόνα για τις οργανωτικές αδυναμίες και τις δυσκολίες της διείσδυσης των ιδεών του κόμματος στην Κοινωνία…Μέσα από τις σελίδες της μαρτυρίας αυτής περνούν δεκάδες πρόσωπα και πρακτικές ενός κόσμου που έζησε ,από τη δεκαετία του 40 ως το 1974,στο περιθώριο  της πολιτικής  και της κοινωνίας.Σε πρώτο επίπεδο,ο αναγνώστης έρχεται σε  επαφή με πλούσιες πληροφορίες για την ιδιαίτερη  καθημερινότητα ενός περίκλειστου μικρόκοσμου που κινούνταν ανάμεσα στο καθήκον  του επαγγελματία επαναστάτη και τον  αγώνα του για την επιβίωση με τους πιο πενιχρούς πόρους!Η στράτευση ερχόταν όμως πριν απ όλα  και ήταν ολοκληρωτική,ιδίως στις συνθήκες των διώξεων που είχαν επιβληθεί από τους νικητές του εμφυλίου.Και στρατευμένος ήταν εκείνος,που υπάκουες τυφλά στην άκαμπτη κομματική καθοδήγηση ,η οποία κρυβόταν πίσω από την κακόγουστη επινόηση του»δημοκρατικού συγκεντρωτισμού»Καθώς η παράνομη δράση οδηγούσε συχνά στη Φυλακή,μάλιστα δε η Ελλη Παππά που  πέρασε έγκλειστη το μεγαλύτερο διάστημα μέχρι το 1974,αφιερώνει αρκετές σελίδες σε αυτή την εμπειρία.Βασικός κανόνας για τον πολιτικό κρατούμενο ήταν να συνεχίζει τη δράση του,όσον ήταν δυνατόν ,ακόμη και μέσα από τις φυλακές.Η ίδια όχι μόνο ακολούθησε  πιστά τον κανόνα αυτό,αλλά κατόρθωσε όσο ήταν έγκλειστη  να φέρει στον κόσμο κι ένα παιδί,καρπό της σχέσης  της με τον επίσης φυλακισμένο σε διπλανό κελί Νίκο Μπελογιάννη!Στη μάχη για την επιβίωση στις ακραίες αυτές συνθήκες,η αυτοβιογραφούμενη εντοπίζει μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα στην απομόνωση  της ασφάλειας  και στις κοινές φυλακές .Ενώ στα υπόγεια της απομόνωσης  ο πολιτικός κρατούμενος  είχε ορατό το βασανιστή  μπροστά του ,στην κοινή φυλακή ο»εχθρός»μπορούσε και να έχει το προσωπείο μιας συντρόφου-συγκρατούμενης που υπέσκαπτε την κομματική του θεση,με τον πιο ύπουλο τρόπο.Στις διηγήσεις της στέκεται επίσης  ιδιαίτερα στο φαινόμενο του «χαφιέ»,ενώ-σε αντίθεση με το κόμμα-είναι πολύ πιο επιεικής με τους»δηλωσίες»όσους κρατούμενους δηλαδή υπέγραψαν αποκήρυξη του ΚΚΕ για να γλιτώσουν τα μαρτύρια.Η κριτική στάση  της Παππά απέναντι στις πρακτικές  του κόμματος φαίνεται πάντως ,ότι είχε ξεκινήσει ήδη μετά τα Δεκεμβριανά του 1944 και κυρίως μετά την αποχή  του ΚΚΕ απο τις βουλευτικές του 1946,μια απόφαση που η ίδια μαζί με τον Μπελογιάννη χαρακτηρίζουν επανειλημμένα μοιραίο λάθος που οδήγησε στη συνέχεια σε μια αλυσίδα καταστροφικών επιλογών.Η διαδικασία της απομυθοποίησης των γραφειοκρατιών του κόμματος,ενισχύθηκε περαιτέρω στα μάτια της ‘Ελλης Παππά μετά τα ταξίδια της  στη Μόσχα και τη Ρουμανία,μέσα από τα οποία ήρθε σε άμεση επαφή,με την τραγελαφική φύση του»υπαρκτού σοσιαλισμού»!…

Τέλος Δεύτερου μέρους!

Συνεχίζεται

Στο  Τρίτο μέρος η συνέχεια και το τέλος!

Πηγή:Η «πολιτική διαθήκη»της ‘Ελλης Παππά από την εφημερίδα FREE SUNDAY της 26/9/10

Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης

Γραφέας Πεζικού

http://www.thema-xronou.gr

Kavala.gr 20 Jan.2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Μαρτυριες μιας διαδρομης»…Δευτερο μερος

19Ιαν

….συνέχεια από το προηγούμενο:»Αλμπατρός!»συνεχίζει η ‘Ελλη Παππά,»Ο Νίκος το θεωρούσε αυτό μεγάλο έπαινο και έτσι το θεώρησα κι εγώ  όταν μου το είπε.Έπρεπε να περάσω από πολλούς κύκλους της κολάσεως για να δω την ωμή αλήθεια.Ένα τέτοιο πουλί  της καταιγίδας  χρειαζόταν ο αρχηγός,ένα πουλί  που θα ριχνόταν μέσα στην καταιγίδα  και θα έπεφτε  κεραυνοβολημένο για τη δόξα του κόμματος ,που είχε ακολουθήσει τυφλά τον αρχηγό  του στα λάθη του για τη δόξα του ίδιου του αρχηγού»…..

Με αυτά τα λόγια καταλήγει  ένα από τα κείμενα  της «πολιτικής διαθήκης»που άφησε η ‘Ελλη Παππά,σύντροφος  στη ζωή και στον αγώνα μιας ηρωικής μορφής του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας,του Νίκου Μπελογιάννη,που εκτελέστηκε  στις 30 Μαρτίου 1952 από το μετεμφυλιακό  καθεστώς.Τα κείμενα που άφησε  ή ίδια αρκετά χρόνια πριν από το θάνατό της (πέθανε τον Οκτώβρη του 2009)στον διευθυντή  του Μουσείου Μπενάκη κ.Άγγ.Δεληβοριά με τον όρο να δημοσιευθούν μετά θάνατον, μόλις κυκλοφόρησαν σε βιβλίο που εξέδωσε το Μουσείο υπό τον τίτλο «Μαρτυρίες μιας Διαδρομής»(σε επιμέλεια του ιστορικού Κυρίου  Τ.Σακελλαρόπουλου).Φωτίζοντας άγνωστες πτυχές  της υπόθεσης Μπελογιάννη,όπως και της αλληλένδετης με αυτήν υπόθεσης Πλουμπίδη,η ‘Ελλη Παππά εξαπολύει δριμύ  κατηγορώ  κατά του τότε πανίσχυρου ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη,στον οποίο αποδίδει την(πολιτική)ευθύνη  για τη θυσία του Μπελογιάννη.Όπως προκύπτει από τα γραπτά της ,η στάση του εκτός Ελλάδος γενικού γραμματέα του κόμματος απέναντι στην ανοιχτή επιστολή του Ν.Πλουμπίδη(επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ)η οποία δημοσιεύθηκε λίγες μέρες πριν από την εκτέλεση  και στην οποία αναλάμβανε κάθε ευθύνη,δηλώνοντας έτοιμος  να παραδοθεί προκειμένου να γλυτώσει ο Μπελογιάννης το εκτελεστικό απόσπασμα,ήταν η καθοριστική  εκείνη κίνηση η οποία επίσπευσε και προσδιόρισε τις εξελίξεις!Ο Ζαχαριάδης είχε χαρακτηρίσει»προδότη»και «χαφιέ»τον Πλουμπίδη και κατασκεύασμα της Ασφάλειας  την επιστολή του,ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ολοκλήρωση του μακάβριου  έργου που επιτελούσε το μετεμφυλιακό καθεστώς καθώς αφαιρούσε κάθε περιθώριο (νομικό ή πολιτικό)ώστε να διασωθούν ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του….

«Το γιατί ο Ζαχαριάδης επέσπευσε την εκτέλεση του Νίκου αφαιρώντας κάθε νομική δυνατότητα αναβολής ,έκανα χρόνια να το βρω»αναφέρει η Παππά στη»διαθήκη»της και συμπληρώνει.»Δεν θα το έβρισκα ποτέ όσο η σκέψη μου έμενε κολλημένη στη μια πλευρά,του Πλουμπίδη»Γιατί ο Ζαχαριάδης χτύπησε τον Πλουμπίδη καταγγέλλοντας εσπευσμένα το γράμμα του;»ήταν το ερώτημα στο οποίο προσπαθούσα να απαντήσω.Έτσι όμως το «Πυρ!»που ακούσαμε να βγαίνει από το στόμα του Ζαχαριάδη εμφανιζόταν  σαν»παρενέργεια»,σαν ένα λάθος,που άθελά του διέπραξε ο αρχηγός του κόμματος καθώς βιάστηκε να αποκηρύξει το γράμμα του Πλουμπίδη,χωρίς να μετρήσει  τις συνέπειες που θα είχε για τη ζωή του Νίκου εκείνη η-επιεικώς»εσπευσμένη»-ενέργειά του».

Και κατά την ‘Ελλη Παππά,το»λάθος»αυτό το είχε επισημάνει ο ίδιος ο Μπελογιάννης,όταν πια όλα είχαν δρομολογηθεί..»Και να σκέφτεσαι ότι πάμε να πεθάνουμε για ένα λάθος»της είχε πει τότε.»Που σήμαινε:»Λάθος όλα»….

Τέλος Πρώτου Μέρους


Συνέχεια στο επόμενο με το Δεύτερο  Μέρος

Πηγή:Απο την»πολιτική διαθήκη»της Ελλης Παππά στο ΒΗΜΑ της 10/09/2010

Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης

Γραφέας Πεζικού(http://www.thema-xronou.gr)

Kavala .gr  19  Jan.  2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Μαρτυριες μιας διαδρομης»…Μέρος Πρώτο

17Ιαν

Σήμερα θα προσπαθήσω να κολυμπήσω σε βαθιά και θολά νερά και δεν είναι καθόλου εκ των προτέρων βέβαιο ότι τελικά θα το καταφέρω…ασχολούμενος με την σκληρή και σκοτεινή εποχή των»πέτρινων χρόνων»,που μεταξύ μας τώρα,υπήρξαν τότε ελάχιστοι άνθρωποι ρομαντικοί ιδεολόγοι με επαναστατική κουλτούρα,οι οποίοι»προτίμησαν»το αδελφοκτόνο εκτελεστικό απόσπασμα,από το να «δώσουν»και να προδώσουν την ιδεολογία και τον πατριωτισμό τους…!Στάθηκαν προφανώς στο ύψος των περιστάσεων και εν δυνάμει αδικαίωτοι , στις συνειδήσεις φίλων και εχθρών!Των οποίων όμως  η ανεπανόρθωτα τρωθείσα υστεροφημία ουδέποτε και καθοιονδήποτε τρόπο αποκαταστάθηκε» επίσημα»ούτε ακόμη και στον δικό τους ιδεολογικοπολιτικό χώρο μέχρι και  σήμερα λόγω εσωτερικών συγκυριών των μετεμφυλιακών φατριών αφενός και του εξωτερικού παράγοντα αφετέρου,που χρόνια τώρα ταλανίζει τα πολιτικοκοινωνικά μας πράγματα….!…

Και συγκεκριμένα ακροθιγώς θα ψηλαφίσω την συνταρακτική τότε υπόθεση της δίκης-καταδίκης σε θάνατο του Νίκου Μπελογιάννη,σταχυολογώντας ορισμένα αποσπάσματα από δημοσιεύματα εφημερίδων που αναφέρονται στην «πολιτική διαθήκη»της Ελλης Παππά,συντρόφου του εκτελεσθέντος ανθρώπου με το γαρίφαλο,που κυκλοφόρησε εσχάτως- σύμφωνα και με την επιθυμία της -από το Μουσείο Μπενάκη όπου και την είχε εκχωρήσει ή ίδια λίγο πριν πεθάνει με την προϋπόθεση να δημοσιευθεί μετά  το θάνατό της …όπερ και εγένετο.

Έτσι λοιπόν και πάντα με την ιδέα, το δέος και την αγωνία να περάσω αλώβητος…αρχίζω την αναδημοσίευση από το «ΒΗΜΑ» της Παρασκευής  10 Σεπτεμβρίου του 2010,μερικών γεγονότων που με έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση…

Μέρος Πρώτο

…»Αλμπαντρος»έλεγε τον Μπελογιάννη ο Ζαχαριάδης.Όπως το άλμπαντρος είναι το πουλί που πετάει μέσα στην καταιγίδα,έτσι κι ο Μπελογιάννης ανοίγει τα φτερά του μέσα σ’όλες  της καταιγίδες»,έλεγε ο Ζαχαριάδης.

Η συγγραφέας θεωρεί αλληλένδετη  την υπόθεση Πλουμπίδη με την υπόθεση του συζύγου της και εξαπολύει δριμύ «κατηγορώ» κατά του Ζαχαριάδη…και συνεχίζει»Ο Ζαχαριάδης ευθύνεται για την εκτέλεση του Μπελογιάννη»…

«Λάθος όλα»..Κατά την Έλλη Παππά,το «λάθος»αυτό το είχε επισημάνει  ο ίδιος ο Μπελογιάννης όταν πια,όλα είχαν δρομολογηθεί:»Και να σκέφτεσαι ότι πάμε να πεθάνουμε για ένα λάθος»της είχε πει!….»Που σήμαινε:»Λάθος όλα»!’Όλα όσα έγιναν από την αποχή (σ.σ.εννοεί την απόφαση του Ζαχαριάδη να απέχει το ΚΚΕ από τις εκλογές 1946) κι έπειτα»γράφει η Παππά,»με ευθύνη της ηγεσίας  και προσωπική  ευθύνη  του γραμματέα».Και συνεχίζει «Και τώρα ερχόταν άλλο ένα λάθος  που δεν ήταν κατ’ανάγκην συνέπεια του αρχικού αλλά συνδεόταν από άλλον δρόμο με το αρχικό .’Ηταν αναγκαίο  για να αποπλύνει  το μέγα λάθος,που στάθηκε η αφετηρία σειράς λαθών.Ο Μπελογιάννης έπρεπε να Πεθάνει!»….

Συνεχίζεται….

Πηγή:»Πολιτική Διαθήκη»Ελλης Παππά στο «ΒΗΜΑ»

Αναρτήθηκε από Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης

http://www.thema-xronou.gr(GRAFEAS PEZIKOU)

Kavala.gr 17 Jan. 2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΜΙΑΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ»Εισαγωγή….

15Ιαν

..ιστορικών αναζητήσεων,συνέχεια απ τη Καβάλα του παρελθόντος,θα αναφερθούμε σήμερα στους Καβαλιώτες των προηγούμενων δεκαετιών,που είχαν ως μοναδική  Κυριακάτικη διασκέδαση,το ποδόσφαιρο!Ήταν η εποχή του θρυλικού ΗΡΑΚΛΗ ,της Α.Ε.Κ.(των φιλάθλων και οπαδών με προσφυγική καταγωγή και όχι μόνο),του ΒΥΡΩΝΑ(του συνοικιακού),της ΝΕΑΠΟΛΙΣ,αλλά και των ΦΙΛΙΠΠΩΝ(με τους 300 του Λεωνίδα Φιλάθλους προερχόμενους κυρίως από την πάλαι ποτέ ελίτ της πόλης μας).Οι κερκίδες του Δημοτικού Σταδίου,στη συνοικία του Βύρωνα,γέμιζαν  ασφυκτικά από πολύ νωρίς  τα Κυριακάτικα μεσημέρια.Από τα πεντακόσια ,το Σούγιελο την Αγία Βαρβάρα,τον Προφήτη Ηλία,την Παναγία,το κέντρο,παρέες -παρέες,νεαρά παιδιά με τα πόδια ξεκινούσαν  για το(μοναδικό) γήπεδο!!!….Μάθαμε δε στη πορεία, από παλιούς Καβαλιώτες,ότι στο λιμάνι,την εποχή εκείνη,τα πλοία(καΐκια)  άδειαζαν τα φρούτα που έφερναν απ τα νησιά,αλλά και από την παλιά Ελλάδα για την αγορά της Καβάλας-τότε άλλωστε όλες οι μεταφορές γίνονταν από Θαλάσσης-Αρκετά  από τα φρούτα  αυτά»άναβαν»στην διαδρομή κι έτσι κάποιοι από το πλήρωμα των καϊκιών τα..πετούσαν στη Θάλασσα.Αυτή με τη σειρά της τα έβγαζε στην ακτή και συγκεκριμένα στην σημερινή οδό Ερυθρού Σταυρού όπου τότε έσκαγε το κύμα…Τα παιδιά της εποχής εκείνης ,παιδιά της κατοχές,έπαιρναν τα φρούτα αυτά για να τα…. φάνε στο γήπεδο!

ΠΕΙΡΑΓΜΑΤΑ

Στο δρόμο,τα πειράγματα,έδιναν κι έπαιρναν όπως και τα προγνωστικά για την έκβαση του αγώνα που θα παρακολουθούσαν.Όλοι γνώριζαν  τα ινδάλματά τους,άλλωστε ήταν Καβαλιωτάκια που έπαιζαν στις ομάδες κι όχι για το χρήμα,αλλά για την φανέλα,το χειροκρότημα και τη ζητωκραυγή της Κερκίδας!Οι παλιοί Καβαλιώτες ακόμα και σήμερα θυμούνται όλους σχεδόν τους παίχτες με τα μικρά τους ονόματα,επιφανέστεροι των οποίων ήταν ο Βασιλάκης ο Παύλου,ο Μοδούρας ο Αντώνης,και παλιότερα ο Γιάννης ο Κανάκης,που μεταπήδησε(μεταγράφηκε ) από την Α.Ε.Καβάλας,στην μαμά Α.Ε.Κ.των Αθηνών και στην Εθνική Ελλάδος…

Και όταν,έφταναν πεζοί πάντα, στο ύψος της σημερινής Α.Τ.Ε.στο Φάληρο,περνούσαν κάτω και δίπλα από το κτίσμα του Παλιού Μουσείου,(που στη συνέχεια αυτή η περιοχή μεταμορφώθηκε ριζικά)όπου και διασχίζοντας την οδό Χρυσ.Σμύρνης,έφτανα έξω  από τις πόρτες του σταδίου και εκεί  ξεκινούσε η προσπάθεια της εισόδου στο γήπεδο.Πολλοί εξ αυτών αναζητούσαν κάποιο γνωστό τους για να τους βάλει μέσα άλλοι σκαρφαλώνοντας  από τις κολώνες(τους στύλους)που ήταν κοντά στο τότε δημοτικό εργοστάσιο ηλεκτρισμού ,έφτανα λάθρα στις Κερκίδες,και άλλοι(τζαμπατζήδες) ανηφόριζαν για τα περιβόητα βράχια της Αγίας Παρασκευής ,πάνω απ τη σημερινής Πυροσβεστική Υπηρεσία …Και αυτοί οι τυχεροί που είχαν κάποιες δραχμές στη τσέπη τους(πράγμα σπάνιο για την εποχή),έβλεπαν το παιχνίδι από την Φιλαδελφείας  και την μικρή ταράτσα πάνω από ένα Καφενείο που υπήρχε εκεί το οποίο σερβίριζε και ένα λουκούμι…Αν το παιχνίδι  είχε νικηφόρο  αποτέλεσμα τότε η επιστροφή  ήταν θριαμβευτική  για τους νικητές, που με ιαχές  και τραγούδια διέσχιζαν την πόλη  με κατεύθυνση τις γειτονιές τους.Αν όμως το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό ,επικρατούσε «άκρα του τάφου» σιωπή αλλά και κριτική  για τα αίτια της ήττας !Σε καμιά δε περίπτωση ΔΕΝ υπήρχαν… έκτροπα και βανδαλισμοί,γιατί το Ποδόσφαιρο ήταν για διασκέδαση  και όχι για εκτόνωση .Υπήρχε αγνή αγάπη και φίλαθλος ιδέα για το άθλημα!!!Τα τότε παιδιά,κάτι παραπάνω από μεσήλικες τώρα(όπως και ο υπογράφων),θυμούνται  με μεγάλη νοσταλγία ,τις εποχές εκείνες …

Υ/Γ:Όταν ξεκινούσε το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Α.Μ.γίνονταν στο στάδιο παράταξη και παρέλαση ΟΛΩΝ των Ομάδων…

Πηγή:proini3@otenet.gr

Αναρτήθηκε από Γραφέας Πεζικού

Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης

http://www.thema-xronou.gr

Kavala.gr  15 Jan. 2011

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η πορεια προς το γηπεδο…την εποχη τη φανελας,της ιδεας και της αγνης φιλάθλου ιδιότητας..