Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Tree Of Life Festival at Asprovalta Greece 2017

Kατηγορίες

28Οκτ

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ …

..Οσο… πλησίαζε το σκαφος ,στο νησί-οι.. μυρουδιές των πεύκων -της ελιάς και του ανθόμελου -γίνονταν πιο έντονες !Τις ανασαίναμε -τις αισθανόμαστε -τις ζούσαμε!Τ ‘αγριόμελο -το θυμάρι -το πεύκο -τη θάλασσα κι’όλα μαζι με την…ΑΝΑΣΤΑΣΗ «Ζωής» που κόντευε;-..ΦΤΑΣΑΜΕ! ..αποβιβαστήκαμε -δίχως πρόγραμμα; -δίχως σχεδιο;-στη τύχη τα παντα,ακόμα κι ο τελικός προορισμός μας χωρις προσανατολισμό; ..Κι’από δυό-τρείς που ξεκινήσαμε

   απ τη καβάλα..στο σκαφος-στο θαλασσινό -τελικά αυγατίσαμε και γίναμε ΕΝΙΑ ..όλοι μας σκεφτόμαστε -περίπου τα ίδια -δηλαδή το πως θα καναμε ΟΛΟΙ μας μαζί Ανάσταση σε κάποια του νησιού- εκκλησά !Και φιλοσοφώντας -αμήχανα τη προσωπική ΖΩΗ μας -το ρίξαμε στο φαγητό -ότι κεινη την ώρα είχαν τα μαγειριά του νησιού; ..Και μετα απ το τραπέζι -προχώρησε η γνωριμία και έπεσε και το γέλιο της αρκούδας -στη περιοχή «ΑΡΚΟΥΔΑ «της πρωτεύουσας του νησιού -το … Λιμένα..Λες κι είχαμε χρόνια πριν-γνωριστει όλοι μαζί!Πράγματι ..ήταν κάτι που σπάνια συμβαίνει -και δύσκολα κανείς μπορεί απ το μυαλό του να το σβήσει; ..Η ευτυχία ,η αναμελειά ,η θαλμπωρή ,η γνωριμία και οι στιγμές -δεν λεν να μ’ αφήουν..σε ησυχία ..και με συνοδεύουν μέχρι τα τώρα …Οι κυρίες ,ήταν υπάλληλοι του Υπ.δημ.Τάξης,επι Αποστολάκου- τυπουργού το 1966..Η αγάπη σαν τ’ αλάτι νοστίμησε ξάφνου το φαϊ,που ακόμα με συνοδεύει στη ζωή μου τη πικρή ..η ευτυχισμενη κείνη στιγμή -πούρθε αναπαντεχα-σαν την απρόσμενη χαρά κι’ απο το πουθενά;..Γι’αυτο κι’ ακόμη θυμάμαι και ΔΕΝ ποτε μου δεν θα ξεχάσω -το πένθος το Νωπό -του ενός -εκ των τριών ανδρων -τησ παρέας ..πούρθε κ έδεσε -χωρίς ιδιαίτερο κόπο -στις Κυρίας Καίτης τη καρδιά -και άμεσα -αμέσως ενώθηκαν σε πρώτης τάξης σχέση οι δυό δυστυχισμένες της ζωής υπαρξεις ..ο ΠΑΡΑΣΧΟΣ ξκαι η ΚΑΙΤΗ ..που δεν μπορω ακόμη να εξηγήσω -επειδη και οι δυό τους -σήμερα είναι μέλη στη γειτονια των αγγέλων-αφού προηγούμενα παντρευτηκαν και κανανε παιδια -αλλα-τα εσωτερικά τους -λιγο περίεργα -δεν φρόντισα -ποτε-να μαθω-απο διακκριτικότητα ..αλλα -αυτοί που κατάφεραν -το τοσο γρήγορο ξεφάντωμα -αν και καποιας -ηλικίας -και απόστασης ΣΕΡΡΑΙΣ-ΑΘΗΝΑ..οι ίδιοι καταφεραν και κάπως άδοξα να μας αφήσουν-λόγω απογόνων τους -προφανώς τ’αφήκανε στο τέλος για-να- το-παρουνε και μαζι τους κει ψηλα που φύγανε ..και ΔΕΝ μας αποχαιρετήσανε..Αυτά ειναι λοπόν της ζωής τ ανεξηγητα -ανέκδοτα-..όταν η ευτχία έρχεται αναπάντεχα και δεν ΑΝΤΕΧΕΙ-σε «δοκιμασίες» προφανώς … η’ ακόμα και η ΤΥΧΗ δεν άντεξε και τόσο για να περισώσει -οτι πίσω τουσ αφήσανε …τι να θυμηθώ ;τι να ξεχάσω;και τι να κρατήσω απ την ιστορία?…μόνο μιά ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΣΟ; και….

Υ/Γ…η ιστορία διαδραματίζεται οταν λεύτερος τους ανέμους κυνηγούσα

ΚΑΒΑΛΑ Απρίλης 1966

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ