Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Kατηγορίες

11Απρ

«Επιστροφή στο αύριο…»

…Ο τίτλος είναι από το βιβλίο διαδικτυακού φίλου  Αλεξ.Παπαδημητροπουλου,μ την αφιέρωση :»Στο φίλο Χριστόδουλο,με τις θερμότερες ευχές για ταχεία αναρρωση»…Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Αθήνα,τελειώνοντας το γυμνάσιο στη Βαρβάκειο πρότυπο σχολή σπούδασε στη συνέχεια,Πολιτικός Μηχανικός  στο Ε.Μ.Πολυτεχνείο,το αντικείμενο των σποουδών του .απετέλεσε και το βασικό του επάγγελμα το οποίο τον άντεξε,για μια ολόκληρη καριέρα.’Εμφυτη περιέργεια  και ανησυχία των έκανε να γυροφέρει τη Γη κάμποσες φορές.Να πάθει και να μάθει.Είτε συνοδεύοντας groups εκδρομέων,σαν αρχηγός,είτε σαν μοναδικός  ταξιδιώτης.Συνεπής προς το ίδρυμα που τον σπούδασε(Πλυτεχνείο)καταπιάστηκε μ ε πολλά πράγματα στη ζωή του (πολυτεχνίτης),πλην της πολιτικής την οποία απεχθάνεται σφόδρα…Από το 2004 ζει απομονωμένοςστη φάρμα των ζώων του,σε κάποια γωνιά της Ευβοιας.Τώρα,στα πίσω ,βάλθηκε να γίνει και συγγραφέας»…αυτό περίπου το εξέλαβα σαν βιογραφικό του  και συνεχίζω αντιγράφοντας «ότι η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ουσιαστικά μια θεατρική παράσταση .Μια σκηνοθεσία του Δημιουργού. .Σ’αυτήν,πρωταγνωνιικό ρόλο ‘εχει ο ίδιος,που όσο ασήμαντος κι αν είναι του αναλογεί και τον δικαιούται.Στη δική του .Στη δική του παράσταση ,στο δικό του «δράμα»αυτός κυριαρχεί  και οι άλλλοι είναι κομπάρσοι.Τι έργο του ερχείζει με την γέννησή του και κλείνει η αυλαία με το θάνατό του Οι σήμαντικοι άνθρωποι ,παρουσιάζουν» αριστουργήματα «και οι ασήμαντοι….»φέσια»!’Ομως όλα τα «του»τα έργα «στο Θεάτρο της δημιουργίας ανεξαιρέτως,έχουν νομοτελειακ’η ροή και πλοκή ,ευθέως ανάλογη με τη χρονική διαδρομή των πρωταγωνιστών.Το σενάριο ξετυλίγεται  σταθερά και μονοσήμανταπος το φινάλε.Μέσα στον προπδιαγεγραμμένο δίαυλο που λέγεται «βίος»Και με αυστηρή καθήλωση  σ’αυτόνΟπότε όλα λιτουργούν φυσιολογικά  και τα από αιώνωνκαθιερωμένα και θεσπισμένα.Τι γίνεται όμως αν από κάποπιο καπρίτσιο της μοίρας ,κάποια αστοχία  των Θείων υλικών ,ή κάποια αναξερεύνητα,-άνωθεν-επιταγή μπερδευτούν μερικές τροχιές και ανοιχτούν χαραμάδεςσα κάποιους τυχαίους  διαύλους που θα επιτρέψουν  κλεφτές φευγαλέες ματιές στα αδητα αλλήλων ;Τοτε πιοιό μάτι θα μπορεί να βλέπει ,πλέον ,καθαρά το χωροχρόνο  και ποιά λογική να αντέξει ,αδιασάλευτη,το μπερδεμένο κουβάρι ,όπου το χθες ,το Σήμερα και το αύριο έχουν χασει  τις συμβατικές  τους έννοιες και διαστάσεις;Και όλα κάτω από το ‘αγχος και την πίεση ενός ενός προδιαγεγραμμένου τέλους που έρχεται.Και που μετράει περισότερο  απ’όλα για την ανθρώπινη λογική και το εύρος  των δυνατοτήτων της .»Το έργο περιγράφει τη ζωή ενός τέτοιου απλού ανθρώπου ,ανθρώπου  που η Μοίρα του σκάρωσε το πιο απίθανο «χουνέρι»που θα μπορούσε να φανταστεί ….

Και για την Αντιγραφή Χ/Σ.ΖΗΑΚΗΣκαβαλα 11 Απριλίου 2012

Υ/Γ:Με εκφράζει απόλυτα  κυρίως ο επίλογος και  συγχαιροντάς Σε «σε ζηλεύω.».ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ