Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Tree Of Life Festival at Asprovalta Greece 2017

Kατηγορίες

23Φεβ

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ;

…Πάνε τώρα 7 επτά ολόκληροι μήνες,που δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και εκ του λόγου τούτου δεν βγαίνω καθόλου ‘έξω απ το σπίτι μου,με μοναδική συντροφιά την ηρωική γυναίκα μου την Ασπασία,στην οποία στηρίζω την επιβίωσή μου έστω και προσωρινά «ας ελπίσουμε «γιατί στο τέλος δεν μας έχει μείνει και τίποτ άλλο και δεν μπορούμε χωρίς αυτήν να υπάρχουμε!Τελικά έφτασα στα 72 μου και παρόλο που απόλυτα ασπάζομαι το»Μηδένα προ του τέλους μακάριζε»το απόφθεγμα του ενός εκ των 7 σοφών(Του Σόλωνα του Αθηναίου) της Αρχαίας Αθήνας του Περικλή κι της Ασπασίας !!!Αλλά λυγίζεις όταν το μέλλον είναι αβέβαιο ως προς την αποκατάσταση της υγείας!Έφτασα να» ζηλεύω» αυτούς που περπατούν έστω και με άδειες τις τσέπες(όπως είναι και οι δικές μου)….Φτάνω σε σημεία τις σκέψεις μου όταν τις αρχειοθετώ και τις κατηγοριοποίώ …αναγκάζομαι  να καταλήγω δίχως να το καλοσκέφτωμαι ότι όντως «η ελπίδα πεθαίνει στο τέλος «αλλά για πόσο άραγε καιρό θα μπορώ να ζω με τις σκέψεις αυτές…Μακάρι να μου δοθεί κάποιο φως στον» υγρό τάφο»και βλέπω απ το παράθυρο τη φύση και ότι έχει σ αυτήν,δεν χαίρομαι πλέον με τη χαρά των άλλων,εγώ το» Γελαστό Παιδί» χωρίς υπερβολή!!!Παραλληλίζω τη ζωή μου με αυτήν του φυλακισμένου,με μόνη τη διαφορά ότι είμαι στο σπίτι με την ΜΟΝΑΔΙΚΗ στο κόσμο ύπαρξη που νυχθημερόν ζεί και αναπνέει δίπλα μου ,δεν προλαβαίνω να σκεφτώ ή να θελήσω κάτι αμέσως λειτουργεί χωρίς βαρυγκώμηση και προλαβαίνει παντού κάι πάντοτε εντός και εκτός σπιτιού.Παρακαλάω,προσεύχομαι κλαίγοντας  κρυφά πολλές φορές,  κάθε στιγμή και λεπτό το μεγάλο Θεό μας τη Παναγιά και το Χρηστό μας να την κρατήσουν όρθια,γιατί κι αυτή είν έτοιμη να λυγίσει και να σπάσει,αν δεν έχει σπάσει και μου το κρύβει για να διατηρώ ακόμη τις ελπίδες μου.Και για να εξηγούμαι,προκειμένου να γίνω αντιληπτός και να βοηθήσω την κατανόηση σε τυχόν σχολιασμό Σας οτι από ένα τροχαίο (τρακάρισμα)κοντεύω να μείνω «ανάπηρος «δηλαδή με πατερίτσα εφ όρου ζωής!Λυπάμαι για το ότι γνωστοποιώ τα προσωπικά μου δεδομένα(Υγείας)αλλά συγχωρήστε Εμε μου κάνει καλό( όσο γίνεται βέβαια),σε έναν άνθρωπο που ζεί εφ όσον ακόμη αναπνέει…και ότι η κατάκλιση σε συνδυασμό με την 7μηνη  κλεισούρα… μου αφαιρεί κάθε ενδιαφέρον δυστυχώς…..πολλές φορές όταν τυχαία κοιτάζω στο καθρέφτη,δεν γνωρίζω πλέον τον εαυτό μου και αυτό δεν με ενθουσιάζει καθόλου,μάλλον το ανίθετο..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΈΧΕΣΤΕ!!!ΓΙΑ ΜΕΝΑ Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΣΑΣ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ…

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ-ΥΓΕΙΑ-ΥΓΕΙΑΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΠ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Χ Σ ΖΗΣΑΚΗΣ

ΚΑΒΑΛΑ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ 2012