Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Tree Of Life Festival at Asprovalta Greece 2017

Kατηγορίες

20Δεκ

«Παράπονο»

…Πρόκειται για ένα τραγούδι λαϊκό που το τραγούδησε πρώτος οΣτ.Καζαντζίδης,στις αρχές της 10ετίας του 60 το οποίο με εξέφραζε τότε όπως και τώρα!Θυμάμαι ήταν τέτοια εποχή (χειμώνας 62-63) Και αν δεν κάνω λάθος το χιόνι είχε πέσει άφθονο..και είμαι περίπου βέβαιος πως στα μέρη μας από τότε έχει να ξαναπέσει τόσο μεγάλη ποσότητα χιονιού!Φανταράκος λοιπόν με την εικονική -ειρωνική ειδικότητα»Γραφέας Πεζικου», υπηρετούσα τη θητεία μου,σχετικά κοντά στη πατρίδα μου,αλλά την έβλεπα με το κιάλι,για λόγους καθαρά πολιτικούς!Εκεί λοιπόν που έβγαζα τεράστια γραφική δουλειά λόγω της στρατιωτικής γραφειοκρατίας,αλλά και της ατυχίας μου να έχουμε την περίοδο εκείνη  στη χώρα μας , δύο εκλογικές αναμετρήσεις…Άρχιζα απ το πρωί και τελείωνα το βράδυ αργά όπου κατάκοπος γύριζα να ξεκουραστώ στο σιδερένιο κρεβάτι,που βρίσκονταν σε ένα θάλαμο γεμάτο καπνό απ τη ξυλόσομπα η οποία μόνον ζέστη δεν έφερνε στο θάλαμο ,έβλεπα τ όνομά μου γραμμένο για «Γερμανικό» νούμερο σκοπιάς(ο2-ο4)μέσα στο χιονιά του άγριου και παγωμένου  τοπίου,ή στη καλύτερη περίπτωση θαλαμοφύλακας 12-ο3!Όταν λοιπόν αγανακτισμένος και κατάκοπος αρματωνόμουν για να με συνοδέψει ο λοχίας υπηρεσίας στο «φυλάκιο»όπου επί 2 τουλάχιστον ώρες θα έπρεπε να φυλάω κι εγώ ΔΕΝ ξέρω τι;Και κάποια στιγμή έμενα μόνος κι έρημος μεσ τη παγωνιά και στο άλιωτο πετρωμένο χιόνι,μού ερχονταν στο νου στα χείλια και στη καρδιά τα λόγια αυτού του τραγουδιού,που με στεντώρια  ΦΩΝΗ από το φόβο μου  και περισσότερο για να διώχνω τ αγρίμια που με περιτριγύριζαν το τραγούδουσα….»Τι θέλεις απ τα νιάτα μου που είναι πικραμένα,δεν ξέρεις τι θα πει καημός τι θέλεις από μένα,εγώ περπάτησα γυμνός,εγώ βαδίζω μόνος,μούγινε ρούχο ο σπαραγμός και σπίτι μου ο πόνος…Δεν ξέρεις τι είν μοναξιά,καρδιά που κλαίει τη νύχτα κι όσα τραγούδια σούγραψα στη κρύα νύχτα ρήχτα..κ.λ.π.Κάπως έτσι σχεδόν ξημέρωνε μεσ τα αγιάζει,όταν πάντοτε αργοπορημένα έφερναν συνοδεία τον αντικαταστάτη μου!Απ εκεί και μετά τι να κάνεις; να κοιμηθείς;Αστείο πράγμα!Να πλυθείς να ξυριστείς,ν αρματωθείς για να βγεις στην αναφορά λόχου-τάγματος και κάποια στιγμή να ξαναπάς τροχάδην στο» γραφειάκι» να συνεχίσεις τη προσφορά στη πατρίδα!?Η οποία προσφορά «εκτιμήθηκε» δεόντως  αρμοδίως(με 10ήμερη τιμητική άδεια) γατί συνέταξα έγκαιρα και έγκυρα και τις δυο φορές τους εκλογικούς καταλόγους ,βάσει των οποίων εψήφισαν (κόμμα πλην ΕΔΑ) οι συνάδελφοι μου…

Υ/Γ:Θα ήταν παράλειψη μου να μην αναφερθώ στη τιμητική άδεια για την προσφορά μου …την όποια έχω λαμβάνειν ακόμη!Περίεργα λίγο γεγονότα αλλά πέρα για πέρα αληθινά,που θα με συνοδεύουν εσαεί και ιδιαίτερα με Παράπονο θα  θυμάμαι ….

Καβάλα 20 Δεκ.2011

Χ.Σ.Ζησακης