Γραφέας Πεζικού

Ενεργός πολίτης με κουλτούρα Λιμανιού και οχι Σαλονιού!
Πολιτικοποιημένος και ουχί κομματικοποιημένος!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ - ΧΟΜΠΙΣΤΕΣ BLOGGERS

Kατηγορίες

12Απρ

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ 1650-1964 (Κ.ΠΟΡΦΥΡΗ)

Από τον πρόλογο που κάνει ο αείμνηστος Νικηφόρος Βρεττάκος σ αυτήν εδώ την Ανθολογία Εκδόσεων  Τάκη Δρακόπουλου το 1964,αντιγράφουμε και με σεβασμό και δέος, αναδημοσιεύουμε ένα μέρος του που νομίζουμε ότι δεν απέχει και πολύ  από την σημερινή πολιτιστική πραγματικότητα της χώρας μας:

»  Στη χώρα μας,που διακρίνεται  για την έλλειψη ουσιαστικής Παιδείας,που το κράτος έχει σχέσεις με οτιδήποτε άλλο,όχι όμως και με τον πολιτισμό του τόπου αυτού,γιατί δεν γνωρίζει ή γιατί κάνει πως δεν γνωρίζει ή γιατί το κράτος  έχει ένα δικό του  αυτόνομο συμφέρον και καταπολεμά αυτό που αληθινά συμφέρει το έθνος,τα Γράμματα και Καλές Τέχνες θα είχαν υποστεί ανεπανόρθωτη καθίζηση αν έλλειπε η ατομική πρωτοβουλία που αγωνίζεται παράλληλα με την  αυτοθυσία των δημιουργών,να διατηρήσει ορισμένες εστίες φωτός αναμμένες.Από την άποψη αυτή ο θεσμός των ανθολογιών βοήθησε πολύ για τη γνωριμία του κοινού με την Ποίηση και με τους Ποιητές μας!Βγήκαν βέβαια πολύ καλές ανθολογίες και βγήκαν και δευτερώτερες εμπορικές, η συνδεμένες με άστοχα κριτήρια,σ’όλες όμως τις περιπτώσεις οι ανθολογίες αυτές βοήθησαν την ποίηση να περάσει πολλές κλειστές πόρτες και ν’ αποτελέσει ακόμη ένα καλά διακινούμενο  εμπορικό είδος.Το τελευταίο αυτό το σημειώνω θέλοντας να τονίσω την ανάγκη που  νοιώθει ο αναγνώστης να διαβάσει ,να καταλάβει,να ενημερωθεί,να ανεβάσει την πνευματική του στάθμη,να»εξελληνισθεί»‘οπως θα έλεγε ο Καβάφης,αφού ο όρος εξελληνίζομαι είχε μίαν έννοια άμεσα συνδεμένη με την παράδοση ενός λεπτοφυούς και ανεπανάληπτου πολιτισμού.Κι’αν υπάρχει μια πρόοδο προς αυτή τη κατεύθυνση,θα πρέπει να την αποδώσουμε κατά κύριο λόγο στις ανθολογίες,γιατί μέσα στις ανθολογίες αυτές το μεγαλύτερο  κοινό ανακαλύπτει  τους ποιητές που»του πάνε»,που τους αγαπά από τα λίγα ποιήματά τους,που διαβάζει εκεί, για να ζητήσει έπειτα ν’αποχτήσει και τα βιβλία τους κι’ακόμη να ρθει σε μια στενώτερη επαφή ,γενικά με την Ποίηση…

Μίλησα για μια πρόοδο,συνεχίζει ο Βρεττάκος,και χρωστώ  να υπογραμμίσω την π ρ ό ο δ ο  αυτή,αν σκεφτεί κανείς πως για μια  μακρυά περίοδο του έθνους μας,στα χρόνια  που ακολούθησαν την Ελληνική Επανάσταση-ύστερα από τα δυο μας μετέωρα το Σολωμό και Κάλβο-ως τα1880,για να βάλουμε ένα σχετικό όριο,η Ποίηση είχε βουλιάξει  σχεδόν μέσα στη γενική παρακμή και τελματική ακινησία της χώρας μας,όπου,μακρυά από κάθε προοδευτική ενεργητικότητα,οι άνθρωποι  έκαναν ανεδαφικά,κούφια όνειρα,καλύπτοντας  με μεγάλα λόγια τη γύμνια τους.Υπήρξε μια μακρυά περίοδο που,όπως  ο πομπώδης πατριωτισμός,δεν είχε καμμιά σχέση με τον αληθινό πατριωτισμό,το ίδιο  και η πομπώδης Ποίηση,δεν είχε καμμιά  σχέση με την αληθινή Ποίηση.Έτσι όταν παρουσιάστηκε  ο Παλαμάς και οι πρώτοι πρωτοπόροι της γλώσσας και του λόγου,ο ελληνικός  λαός δεν ήξερε καν τι είναι Ποίηση,συγχύζοντας το λόγο με τα φούμαρα των καθαρευουσιάνων,που είχαν επιβληθεί,έχοντας απωθήσει σ’ένα ταπεινωτικό περιθώριο κάθε παληότερη αληθινή ποιητική Φωνή.Χρειάστηκαν μαχητές πρώτου αναστήματος,για να γκρεμίσουν τα είδωλα από τα βάθρα των πραγματικών αξιών. ‘Ύστερα το έθνος μας δεν  είχε παρά διαλείμματα ησυχίας,διαλείμματα που κι αυτά  πέρασαν σχεδόν κάτω από την εποπτεία  της άγνοιας  στην καλλίτερη περίπτωση και του τέλειου  σκοταδισμού στη χειρότερη.Και σ’όλες τις περιπτώσεις επαναλαμβάνω ,οι ατομικές πρωτοβουλίες-στις οποίες πρέπει να περιλάβει  κανείς  και τις ανθολογίες- βοήθησαν  το ελληνικό πνευματικό  πεδίο,να γλυτώσει από την τέλειά Του ερήμωση.»ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

 

Υ/Γ:1964-2011″Τίποτα ΔΕΝ έχει αλλάξει και τίποτα ΔΕΝ είν’όπως παληά;…»

 

Πηγή

 

Αναρτήθηκε από Γραφέα Πεζικού

Χριστόδουλος Στεφ.Ζησάκης

http://www.thema-xronou.gr

Kavala.gr 12 April. 2011